free-digital-society.html - en to el translation catalogue (167 entries)

note: type: Content of: <title>
en: A Free Digital Society - What Makes Digital Inclusion Good or Bad? - GNU Project - Free Software Foundation
el: Μία ελεύθερη ψηφιακή κοινωνία - Τί κάνει την ψηφιακή ενσωμάτωση καλή ή κακή; - Έργο GNU - Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού

note: type: Content of: <div><h2>
en: A Free Digital Society - What Makes Digital Inclusion Good or Bad?
el: Μία ελεύθερη ψηφιακή κοινωνία - Τί κάνει την ψηφιακή ενσωμάτωση καλή ή κακή;

note: type: Content of: <div><address>
en: by Richard Stallman
el: από τον Richard Stallman

note: type: Content of: <div><div><p>
en: Transcription of a lecture at Sciences Po Paris, October 19, 2011&nbsp; (<a href="//audio-video.gnu.org/video/stallman-sciencespo-freesociety.webm">video</a>)
el: Μεταγραφή μιας διάλεξης στο Sciences Po Paris, στις 19 Οκτωβρίου του 2011 &nbsp; (<a href="//audio-video.gnu.org/video/stallman-sciencespo-freesociety.webm">βίντεο</a>)

note: type: Content of: <div><div><h3>
en: Table of Contents
el: Πίνακας περιεχομένων

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#intro">Introduction</a>
el: <a href="#intro">Εισαγωγή</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#surveillance">Surveillance</a>
el: <a href="#surveillance">Επιτήρηση</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#censorship">Censorship</a>
el: <a href="#censorship">Λογοκρισία</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#formats">Restricted data formats</a>
el: <a href="#formats">Περιορισμένες μορφές δεδομένων</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#proprietary">Software that isn't free</a>
el: <a href="#proprietary">Λογισμικό που δεν είναι ελεύθερο</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#four-freedoms">The four freedoms of free software</a>
el: <a href="#four-freedoms">Οι τέσσερις ελευθερίες του ελεύθερου λογισμικού</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#gnu">The GNU Project and the Free Software movement</a>
el: <a href="#gnu">Το έργο GNU και το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#education">Free software and education</a>
el: <a href="#education">Ελεύθερο λογισμικό και εκπαίδευση</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#services">Internet services</a>
el: <a href="#services">Διαδικτυακές υπηρεσίες</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#voting">Computers for voting</a>
el: <a href="#voting">Υπολογιστές για ψηφοφορίες</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#sharing">The war on sharing</a>
el: <a href="#sharing">Ο πόλεμος κατά του διαμοιρασμού</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#arts">Supporting the arts</a>
el: <a href="#arts">Υποστήριξη των τεχνών</a>

note: type: Content of: <div><div><ul><li>
en: <a href="#rights">Rights in cyberspace</a>
el: <a href="#rights">Δικαιώματα στον κυβερνοχώρο</a>

note: type: Content of: <div><h3>
en: Introduction
el: Εισαγωγή

note: type: Content of: <div><p>
en: Projects with the goal of digital inclusion are making a big assumption. They are assuming that participating in a digital society is good, but that's not necessarily true. Being in a digital society can be good or bad, depending on whether that digital society is just or unjust. There are many ways in which our freedom is being attacked by digital technology. Digital technology can make things worse, and it will, unless we fight to prevent it.
el: Τα έργα που έχουν ως στόχο την ψηφιακή ενσωμάτωση κάνουν μία μεγάλη παραδοχή. Υποθέτουν ότι η συμμετοχή σε μία ψηφιακή κοινωνία είναι κάτι καλό· αυτό όμως δεν είναι απαραιτήτως αλήθεια. Το να ανήκει κανείς σε μία ψηφιακή κοινωνία μπορεί να είναι καλό ή κακό, αναλόγως εάν εκείνη η ψηφιακή κοινωνία είναι δίκαιη ή άδικη. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους η ελευθερία μας υφίσταται επιθέσεις από την ψηφιακή τεχνολογία. Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα και, όντως, αυτό θα συμβεί, εκτός κι αν αγωνιστούμε για να το εμποδίσουμε.

note: type: Content of: <div><p>
en: Therefore, if we have an unjust digital society, we should cancel these projects for digital inclusion and launch projects for digital extraction. We have to extract people from digital society if it doesn't respect their freedom, or we have to make it respect their freedom.
el: Συνεπώς, αν έχουμε μία άδικη ψηφιακή κοινωνία, θα πρέπει να καταργήσουμε αυτά τα έργα περί ψηφιακής ενσωμάτωσης και να ξεκινήσουμε έργα για την ψηφιακή απόσπαση. Θα πρέπει να βγάλουμε τον κόσμο από την ψηφιακή κοινωνία, αν δε σέβεται την ελευθερία τους· ή θα πρέπει να την αναγκάσουμε να σεβαστεί την ελευθερία τους.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Surveillance
el: Επιτήρηση

note: type: Content of: <div><p>
en: What are the threats? First, surveillance. Computers are Stalin's dream: they are ideal tools for surveillance, because anything we do with computers, the computers can record. They can record the information in a perfectly indexed searchable form in a central database, ideal for any tyrant who wants to crush opposition.
el: Ποιές είναι οι απειλές; Πρώτον, η επιτήρηση. Οι υπολογιστές είναι το όνειρο του Στάλιν: αποτελούν ιδεώδη εργαλεία για επιτήρηση, διότι ό,τι κι αν κάνουμε με τους υπολογιστές, εκείνοι μπορούν να το καταγράφουν. Μπορούν να καταγράφουν τις πληροφορίες με μία τέλεια δεικτοδοτημένη ερευνήσιμη μορφή σε μια κεντρική βάση δεδομένων, ιδεώδες για οποιονδήποτε τύραννο που θέλει να τσακίσει την οποιαδήποτε αντίσταση.

note: type: Content of: <div><p>
en: Surveillance is sometimes done with our own computers. For instance, if you have a computer that's running Microsoft Windows, that system is doing surveillance. There are features in Windows that send data to some server, data about the use of the computer. A surveillance feature was discovered in the iPhone a few months ago, and people started calling it the &ldquo;spy-phone.&rdquo; Flash player has a surveillance feature too, and so does the Amazon &ldquo;Swindle.&rdquo; They call it the Kindle, but I call it &ldquo;<a href="/philosophy/why-call-it-the-swindle.html">the Swindle</a>,&rdquo; <em>l'escroc</em>, because it's meant to swindle users out of their freedom. It makes people identify themselves whenever they buy a book, and that means Amazon has a giant list of all the books each user has read. Such a list must not exist anywhere.
el: Η επιτήρηση γίνεται μερικές φορές μέσω των ίδιων μας των υπολογιστών. Για παράδειγμα, αν έχετε έναν υπολογιστή που τρέχει τα Microsoft Windows, αυτό το σύστημα κάνει επιτήρηση. Υπάρχουν χαρακτηριστικά μέσα στα Windows τα οποία αποστέλλουν δεδομένα σε κάποιον διακομιστή. Δεδομένα σχετικά με τη χρήση του υπολογιστή. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό επιτήρησης ανακαλύφθηκε στο iPhone πριν λίγους μήνες κι ο κόσμος άρχισε να τ' ονομάζει &ldquo;spy-phone.&rdquo;<sup><a href="#TransNote1">[1]</a></sup> Ο Flash player διαθέτει κι αυτός ένα χαρακτηριστικό επιτήρησης, και το ίδιο κάνει και το &ldquo;Swindle&rdquo; της Amazon. Το ονομάζουν Kindle, αλλά εγώ το ονομάζω &ldquo;<a href="/philosophy/why-call-it-the-swindle.html">το Swindle</a>,&rdquo; <em>ο απατεώνας</em>, διότι έχει φτιαχτεί για να εξαπατά τους χρήστες στο να χάνουν την ελευθερία τους. Αναγκάζει τους ανθρώπους να ταυτοποιούνται όταν αγοράζουν ένα βιβλίο, κι αυτό σημαίνει ότι η Amazon διαθέτει μια γιγαντιαία λίστα με όλα τα βιβλία που έχει διαβάσει ο κάθε χρήστης. Μια τέτοια λίστα δεν πρέπει να υπάρχει πουθενά.

note: type: Content of: <div><p>
en: Most portable phones will transmit their location, computed using GPS, on remote command. The phone company is accumulating a giant list of places that the user has been. A German MP in the Green Party [correction: Malte Spitz is on the staff of the Green Party, not an elected official] asked the phone company to give him the data it had about where he was. He had to sue, he had to go to court to get this information. And when he got it, he received forty-four thousand location points for a period of six months! That's more than two hundred per day! What that means is someone could form a very good picture of his activities just by looking at that data.
el: Τα περισσότερα κινητά τηλέφωνα θα αναμεταδώσουν τη θέση τους, υπολογισμένη μέσω του GPS, με εξ' αποστάσεως εντολή. Η τηλεφωνική εταιρεία συσσωρεύει μια γιγαντιαία λίστα με τα μέρη όπου έχει βρεθεί ο χρήστης. Ένας Γερμανός βουλευτής του Κόμματος των Πρασίνων [διόρθωση: ο Malte Spitz ανήκει στο προσωπικό του Κόμματος των Πρασίνων, δεν είναι εκλεγμένος αξιωματούχος] ζήτησε από την τηλεφωνική του εταιρεία να του παραδώσει τα δεδομένα που είχε στη διάθεσή της σχετικά με το που βρισκόταν. Χρειάστηκε να υποβάλλει μήνυση, χρειάστηκε να πάει στα δικαστήρια για να πάρει αυτή την πληροφορία. Κι όταν την πήρε, παρέλαβε σαράντα τέσσερις χιλιάδες γεωγραφικές τοποθεσίες, για μία χρονική περίοδο έξι μηνών! Αυτό είναι παραπάνω από διακόσιες ανά ημέρα! Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε κάποιος να σχηματίσει μία πολύ καλή εικόνα για τις δραστηριότητές του, απλώς κοιτώντας αυτά τα δεδομένα.

note: type: Content of: <div><p>
en: We can stop our own computers from doing surveillance on us if <em>we</em> have control of the software that they run. But the software these people are running, they don't have control over. It's nonfree software, and that's why it has malicious features such as surveillance. However, the surveillance is not always done with our own computers, it's also done at one remove. For instance ISPs in Europe are required to keep data about the user's Internet communications for a long time, in case the State decides to investigate that person later for whatever imaginable reason.
el: Μπορούμε να σταματήσουμε τους υπολογιστές μας από το να μας παρακολουθούν, εάν <em>εμείς</em> αποκτήσουμε τον έλεγχο του λογισμικού που τρέχουν. Αλλά το λογισμικό που τρέχουν αυτοί οι άνθρωποι, δε μπορούν να το ελέγξουν. Είναι μη-ελεύθερο λογισμικό κι αυτός είναι ο λόγος που διαθέτει κακόβουλα χαρακτηριστικά, όπως η επιτήρηση. Η επιτήρηση, πάντως, δε γίνεται πάντοτε μέσω των δικών μας υπολογιστών· γίνεται επίσης και εξ αποστάσεως. Για παράδειγμα, οι πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου<sup><a href="#TransNote1">[2]</a></sup> στην Ευρώπη απαιτείται να διατηρούν τα δεδομένα για τις Διαδικτυακές επικοινωνίες του χρήστη επί ένα πολύ μεγάλο διάστημα, για την περίπτωση που το Κράτος αποφασίσει να διερευνήσει εκείνο το άτομο αργότερα, για οποιονδήποτε λόγο μπορεί να φανταστεί κανείς.

note: type: Content of: <div><p>
en: With a portable phone&hellip; even if you can stop the phone from transmitting your GPS location, the system can determine the phone's location approximately, by comparing the time when the signals arrive at different towers. So the phone system can do surveillance even without special cooperation from the phone itself.
el: Μ' ένα κινητό τηλέφωνο&hellip; ακόμη κι αν είστε σε θέση να το εμποδίσετε να μεταδίδει την γεωγραφική σας θέση μέσω GPS, το σύστημα μπορεί να εντοπίσει τη γεωγραφική θέση του τηλεφώνου κατά προσέγγιση, μέσω της σύγκρισης της χρονικής στιγμής κατά την οποία καταφθάνουν τα τηλεφωνικά σήματα στους διάφορους πύργους αναμετάδοσης. Έτσι, λοιπόν, το σύστημα κινητής τηλεφωνίας μπορεί να κάνει επιτήρηση ακόμη και χωρίς ιδιαίτερη συνεργασία εκ μέρους της ίδιας της τηλεφωνικής συσκευής.

note: type: Content of: <div><p>
en: Likewise, the bicycles that people rent in Paris. Of course the system knows where you get the bicycle and it knows where you return the bicycle, and I've heard reports that it tracks the bicycles as they are moving around as well. So they are not something we can really trust.
el: Παρομοίως συμβαίνει και με τα ποδήλατα που νοικιάζει ο κόσμος στο Παρίσι. Το σύστημα γνωρίζει, ασφαλώς, από που παίρνετε το ποδήλατο και γνωρίζει και που επιστρέφετε το ποδήλατο, κι άκουσα επίσης αναφορές ότι παρακολουθεί και την πορεία των ποδηλάτων κατά τις διάφορες μετακινήσεις τους. Συνεπώς, δεν είναι κάτι που να μπορούμε πραγματικά να το εμπιστευθούμε.

note: type: Content of: <div><p>
en: But there are also systems that have nothing to do with us that exist only for tracking. For instance, in the UK all car travel is monitored.  Every car's movements are being recorded in real time and can be tracked by the State in real time. This is done with cameras on the side of the road.
el: Υπάρχουν όμως και συστήματα που δεν έχουν καμία σχέση με εμάς και που υπάρχουν μόνο για να μας παρακολουθούν. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, παρακολουθείται όλη η κυκλοφοριακή κίνηση. Όλες οι μετακινήσεις ενός αυτοκινήτου καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο και το Κράτος μπορεί να το εντοπίσει σε πραγματικό χρόνο. Αυτό επιτυγχάνεται με κάμερες στο πλάι του δρόμου.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, the only way we can prevent surveillance that's done at one remove or by unrelated systems is through political action against increased government power to track and monitor everyone, which means of course we have to reject whatever excuse they come up with. For doing such systems, no excuse is valid&mdash;to monitor everyone.
el: Τώρα, ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να εμποδίσουμε την επιτήρηση που γίνεται εξ αποστάσεως, ή από συστήματα άσχετα μ' εμάς, είναι μέσω πολιτικής δράσης εναντίον της αυξημένης κυβερνητικής δύναμης να εντοπίζει και να παρακολουθεί τον καθένα, που σημαίνει, ασφαλώς, ότι πρέπει ν' απορρίψουμε οποιεσδήποτε δικαιολογίες κι αν μας παρουσιάσουν. Kαμία δικαιολογία δεν είναι έγκυρη για να φτιάχνουν τέτοια συστήματα&mdash;που να μπορούν να παρακολουθούν τον καθένα.

note: type: Content of: <div><p>
en: In a free society, when you go out in public, you are not guaranteed anonymity. It's possible for someone to recognize you and remember. And later that person could say that he saw you at a certain place. But that information is diffuse. It's not conveniently assembled to track everybody and investigate what they did. To collect that information is a lot of work, so it's only done in special cases when it's necessary.
el: Σε μια ελεύθερη κοινωνία, όταν βγαίνετε σε δημόσιο χώρο, δεν μπορεί να σας παρασχεθούν εγγυήσεις περί ανωνυμίας. Μπορεί να σας αναγνωρίσει κάποιος και να σας θυμάται. Κι αυτό το άτομο μπορεί, αργότερα, να πει ότι σας είδε να βρίσκεστε στο τάδε μέρος. Αυτές οι πληροφορίες, όμως, είναι διάχυτες. Δεν συναρμόζονται με βολικό τρόπο, ώστε να εντοπίζονται οι πάντες και να μπορεί να διερευνηθεί τι έκαναν. Χρειάζεται πολλή δουλειά για να συγκεντρωθούν αυτές οι πληροφορίες, κι έτσι αυτό γίνεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όταν είναι απαραίτητο.

note: type: Content of: <div><p>
en: But computerized surveillance makes it possible to centralize and index all this information so that an unjust regime can find it all, and find out all about everyone. If a dictator takes power, which could happen anywhere, people realize this and they recognize that they should not communicate with other dissidents in a way that the State could find out about. But if the dictator has several years of stored records of who talks with whom, it's too late to take any precautions then, because he already has everything he needs to realize: &ldquo;OK, this guy is a dissident, and he spoke with him. Maybe he is a dissident too. Maybe we should grab him and torture him.&rdquo;
el: Η ψηφιακή επιτήρηση, όμως, καθιστά εφικτή την κεντρική συγκέντρωση και δεικτοδότηση όλων αυτών των πληροφοριών, ούτως ώστε ένα άδικο καθεστώς να μπορεί να τις βρει όλες και να βρει τα πάντα για τον καθένα. Αν ένας δικτάτορας έρθει στην εξουσία, πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε, τότε ο κόσμος το συνειδητοποιεί αυτό κι αναγνωρίζει πως δεν θα πρέπει να επικοινωνούν με άλλους αντιφρονούντες με τρόπους που το Κράτος θα μπορούσε να ανακαλύψει. Αν όμως ο δικτάτορας διαθέτει αποθηκευμένες καταγραφές αρκετών ετών σχετικά με το το ποιος μιλά με ποιον, τότε θα είναι πολύ αργά για να παρθούν οποιεσδήποτε προφυλάξεις, διότι έχει ήδη όλα όσα χρειάζεται για να καταλάβει ότι: &ldquo;Εντάξει, αυτός ο τύπος είναι ένας αντιφρονών και μίλησε μ' εκείνον. Ίσως είναι κι εκείνος αντιφρονών, επίσης. Ίσως θα πρέπει να τον συλλάβουμε και να τον βασανίσουμε.&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: So we need to campaign to put an end to digital surveillance <em>now</em>. You can't wait until there is a dictator and it would really matter. And besides, it doesn't take an outright dictatorship to start attacking human rights.
el: Άρα, πρέπει να οργανώσουμε εκστρατείες ενημέρωσης για να θέσουμε ένα τέλος στην ψηφιακή επιτήρηση <em>τώρα</em>. Δεν μπορείτε να περιμένετε μέχρι να προκύψει πρώτα ένας δικτάτορας και να έχει τότε πραγματικά σημασία. Εξ' άλλου, δε χρειάζεται μία αναμφισβήτητη δικτατορία για ν' αρχίσει η επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: I wouldn't quite call the government of the UK a dictatorship. It's not very democratic, and one way it crushes democracy is using surveillance. A few years ago, people believed to be on their way to a protest, they were going to protest, they were arrested before they could get there because their car was tracked through this universal car tracking system.
el: Δεν θα μπορούσα να ονομάσω ακριβώς την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δικτατορία. Δεν είναι όμως και πολύ δημοκρατική κι ένας τρόπος με τον οποίο συντρίβει τη δημοκρατία, είναι η χρήση επιτήρησης. Πριν λίγα χρόνια, κάποιοι άνθρωποι νόμιζαν πως πήγαιναν σε μία διαμαρτυρία· επρόκειτο να διαδηλώσουν. Συνελήφθησαν πριν καν φτάσουν εκεί, διότι το αυτοκίνητό τους εντοπίσθηκε από αυτό το πανταχού παρόν σύστημα εντοπισμού αυτοκινήτων.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Censorship
el: Λογοκρισία

note: type: Content of: <div><p>
en: The second threat is censorship. Censorship is not new, it existed long before computers. But 15 years ago, we thought that the Internet would protect us from censorship, that it would defeat censorship. Then, China and some other obvious tyrannies went to great lengths to impose censorship on the Internet, and we said: &ldquo;Well that's not surprising, what else would governments like that do?&rdquo;
el: Η δεύτερη απειλή είναι η λογοκρισία. Η λογοκρισία δεν είναι κάτι το καινούργιο, υπήρχε πολύ πριν τους υπολογιστές. Πριν, όμως από 15 χρόνια σκεφτόμασταν ότι το Διαδίκτυο θα μας προστάτευε από τη λογοκρισία, ότι θα νικούσε τη λογοκρισία. Τότε, η Κίνα και κάποιες ακόμη προφανείς τυραννίες, κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για να επιβάλλουν λογοκρισία στο Διαδίκτυο και, τότε, εμείς είπαμε: &ldquo;εντάξει, δεν είναι και καμιά έκπληξη, τι άλλο θα έκαναν κυβερνήσεις σαν κι' αυτή;&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: But today we see censorship imposed in countries that are not normally thought of as dictatorships, such as for instance the UK, France, Spain, Italy, Denmark&hellip;
el: Σήμερα, όμως, βλέπουμε την επιβολή λογοκρισίας σε χώρες τις οποίες δε σκεφτόμαστε συνήθως σαν δικτατορίες, όπως για παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Δανία&hellip;

note: type: Content of: <div><p>
en: They all have systems of blocking access to some websites. Denmark established a system that blocks access to a long list of web pages, which was secret. The citizens were not supposed to know how the government was censoring them, but the list was leaked and posted on WikiLeaks. At that point, Denmark added the WikiLeaks page to its censorship list. So, the whole rest of the world can find out how Danes are being censored, but Danes are not supposed to know.
el: Όλες διαθέτουν συστήματα παρεμπόδισης της πρόσβασης σε κάποιες ιστοσελίδες. Η Δανία καθιέρωσε ένα σύστημα που εμποδίζει την πρόσβαση σε έναν μακρύ κατάλογο ιστοσελίδων, ο οποίος ήταν μυστικός. Δεν επιτρεπόταν στους πολίτες να γνωρίζουν πως η κυβέρνηση τους λογόκρινε, αλλά ο κατάλογος διέρρευσε και δημοσιεύτηκε στο WikiLeaks. Σ' εκείνο το σημείο, η Δανία πρόσθεσε και την ιστοσελίδα του WikiLeaks στον κατάλογο με τις λογοκρινόμενες ιστοσελίδες. Κατ' αυτό τον τρόπο, όλος ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί να μάθει για το πως λογοκρίνονται οι Δανοί, αλλά οι ίδιοι οι Δανοί δεν επιτρέπεται να το ξέρουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: A few months ago, Turkey, which claims to respect some human rights, announced that every Internet user would have to choose between censorship and more censorship. Four different levels of censorship they get to choose! But freedom is not one of the options.
el: Πριν λίγους μήνες, η Τουρκία, που υποστηρίζει πως σέβεται μερικά ανθρώπινα δικαιώματα, ανακοίνωσε ότι ο κάθε χρήστης του Διαδικτύου θα έχει να επιλέξει ανάμεσα στη λογοκρισία και στην παραπάνω λογοκρισία. Μπορούν να διαλέξουν από τέσσερα διαφορετικά επίπεδα λογοκρισίας! Μόνο που η ελευθερία δεν περιλαμβάνεται σε καμία από τις επιλογές.

note: type: Content of: <div><p>
en: Australia wanted to impose filtering on the Internet, but that was blocked. However Australia has a different kind of censorship: it has censorship of links. That is, if a website in Australia has a link to some censored site outside Australia, the one in Australia can be punished. Electronic Frontiers Australia, that is an organization that defends human rights in the digital domain in Australia, posted a link to a foreign political website. It was ordered to delete the link or face a penalty of $11,000 a day. So they deleted it, what else could they do? This is a very harsh system of censorship.
el: Η Αυστραλία θέλησε να εφαρμόσει ένα φιλτράρισμα του Διαδικτύου, αλλά τελικά αυτό εμποδίστηκε. Ωστόσο η Αυστραλία έχει ένα διαφορετικό είδος λογοκρισίας: έχει λογοκρισία των συνδέσμων. Δηλαδή, αν ένας ιστότοπος στην Αυστραλία έχει ένα σύνδεσμο σε κάποια λογοκριμένη ιστοσελίδα εκτός Αυστραλίας, τότε αυτός που βρίσκεται στην Αυστραλία μπορεί να τιμωρηθεί. Η οργάνωση Electronic Frontier Australia, που είναι μία οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ψηφιακό χώρο της Αυστραλίας, δημοσίευσε ένα σύνδεσμο προς έναν ξένο πολιτικό ιστότοπο. Διατάχθηκε να διαγράψει το σύνδεσμο ή ν' αντιμετωπίσει μία ποινή $11.000 ανά ημέρα. Έτσι διέγραψαν το σύνδεσμο, τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν; Αυτό είναι ένα πολύ σκληρό σύστημα λογοκρισίας.

note: type: Content of: <div><p>
en: In Spain, the censorship that was adopted earlier this year allows officials to arbitrarily shut down an Internet site in Spain, or impose filtering to block access to a site outside of Spain. And they can do this without any kind of trial. This was one of the motivations for the <i>Indignados</i>, who have been protesting in the street.
el: Στην Ισπανία, η λογοκρισία που υιοθετήθηκε νωρίτερα αυτό το έτος, επιτρέπει σε κρατικούς αξιωματούχους να κλείνουν αυθαιρέτως έναν ιστοχώρο στην Ισπανία, ή να επιβάλλουν φιλτράρισμα για να εμποδίζουν την πρόσβαση προς έναν ιστοχώρο εκτός Ισπανίας. Μπορούν, μάλιστα, να το κάνουν αυτό χωρίς κανενός είδους δίκη. Αυτό απετέλεσε και ένα από τα κίνητρα των <i>Indignados</i>, που διαδήλωναν στους δρόμους.

note: type: Content of: <div><p>
en: There were protests in the street in Turkey as well, after that announcement, but the government refused to change its policy.
el: Υπήρξαν, επίσης, διαμαρτυρίες και στους δρόμους της Τουρκίας, μετά από εκείνη την ανακοίνωση, αλλά η κυβέρνηση αρνήθηκε ν' αλλάξει την πολιτική της.

note: type: Content of: <div><p>
en: We must recognize that a country that imposes censorship on the Internet is not a free country. And is not a legitimate government either.
el: Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι μία χώρα που επιβάλλει λογοκρισία στο Διαδίκτυο, δεν είναι μία ελεύθερη χώρα. Ούτε και πρόκειται για μία νόμιμη κυβέρνηση.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Restricted data formats
el: Περιορισμένες μορφές δεδομένων

note: type: Content of: <div><p>
en: The next threat to our freedom comes from data formats that restrict users.
el: Η επόμενη απειλή κατά της ελευθερίας μας προέρχεται από μορφές δεδομένων που περιορίζουν τους χρήστες.

note: type: Content of: <div><p>
en: Sometimes it's because the format is secret. There are many application programs that save the user's data in a secret format, which is meant to prevent the user from taking that data and using it with some other program. The goal is to prevent interoperability.
el: Ορισμένες φορές αυτό συμβαίνει επειδή η μορφή είναι μυστική. Υπάρχουν πολλά προγράμματα εφαρμογών που αποθηκεύουν τα δεδομένα του χρήστη σε μία μυστική μορφή αρχείου, που έχει σκοπό να εμποδίσει τον χρήστη να πάρει αυτά τα δεδομένα και να τα χρησιμοποιήσει με κάποιο άλλο πρόγραμμα. Ο στόχος είναι να εμποδιστεί η διαλειτουργικότητα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, evidently, if a program implements a secret format, that's because the program is not free software. So this is another kind of malicious feature. Surveillance is one kind of malicious feature that you find in some nonfree programs; using secret formats to restrict the users is another kind of malicious feature that you also find in some nonfree programs.
el: Τώρα, προφανώς, αν ένα πρόγραμμα εφαρμόζει μια μυστική μορφή αρχείων, αυτό συμβαίνει διότι το πρόγραμμα δεν είναι ελεύθερο λογισμικό. Αυτό, λοιπόν, αποτελεί ένα ακόμη είδος κακόβουλου χαρακτηριστικού. Η επιτήρηση είναι ένα είδος κακόβουλου χαρακτηριστικού που μπορείτε να βρείτε σε μερικά μη-ελεύθερα προγράμματα· η χρήση μυστικών μορφών αρχείων για να περιορίζονται οι χρήστες είναι ένα άλλο είδος κακόβουλου χαρακτηριστικού που, επίσης, μπορείτε να βρείτε σε μερικά μη-ελεύθερα προγράμματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: But if you have a free program that handles a certain format, <em>ipso facto</em> that format is not secret. This kind of malicious feature can only exist in a nonfree program. Surveillance features, well, theoretically they could exist in a free program but you don't find them happening. Because the users would fix it, you see. The users wouldn't like this, so they would fix it.
el: Αν, όμως, έχετε ένα ελεύθερο πρόγραμμα που χειρίζεται μια συγκεκριμένη μορφή αρχείων, <em>αυτομάτως</em> η μορφή αυτή δεν είναι μυστική. Αυτό το είδος κακόβουλου χαρακτηριστικού μπορεί να υπάρχει μόνο σ' ένα μη-ελεύθερο πρόγραμμα. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να υπάρχουν χαρακτηριστικά επιτήρησης ακόμη και σ' ένα ελεύθερο πρόγραμμα, αλλά στην πράξη κάτι τέτοιο δεν το βλέπετε να συμβαίνει. Διότι οι ίδιοι οι χρήστες θα το διόρθωναν. Στους χρήστες δεν θα άρεσε αυτό, και για το λόγο αυτό θα το διόρθωναν.

note: type: Content of: <div><p>
en: In any case, we also find secret data formats in use for publication of works. You find secret data formats in use for audio, such as music, for video, for books&hellip; And these secret formats are known as Digital Restrictions Management, or DRM, or digital handcuffs <em>(les menottes num&eacute;riques)</em>.
el: Σε κάθε περίπτωση, βρίσκουμε επίσης μυστικές μορφές δεδομένων σε χρήση για τη δημοσίευση έργων. Μπορείτε να βρείτε μυστικές μορφές δεδομένων σε χρήση για έργα ήχου, όπως για μουσική, για βίντεο, για βιβλία&hellip; Κι αυτές οι μυστικές μορφές είναι γνωστές ως Διαχείριση Ψηφιακών Περιορισμών<sup><a href="#TransNote3">[3]</a></sup>, ή DRM, ή ως ψηφιακές χειροπέδες <em>(les menottes num&eacute;riques)</em><sup><a href="#TransNote3">[4]</a></sup>.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, the works are published in secret formats so that only proprietary programs can play them, so that these proprietary programs can have the malicious feature of restricting the users, stopping them from doing something that would be natural to do.
el: Έτσι, τα έργα δημοσιεύονται σε μυστικές μορφές δεδομένων, για να μπορούν να τα παίξουν μόνο τα ιδιόκτητα προγράμματα, έτσι ώστε αυτά τα ιδιόκτητα προγράμματα να μπορούν να έχουν το κακόβουλο χαρακτηριστικό του περιορισμού των χρηστών, εμποδίζοντάς τους να κάνουν κάτι που θα τους ερχότανε φυσικό να κάνουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: And this is used even by public entities to communicate with the people. For instance Italian public television makes its programs available on the net in a format called VC-1, which is a standard supposedly, but it's a secret standard. Now I can't imagine how any publicly supported entity could justify using a secret format to communicate with the public. This should be illegal. In fact I think all use of Digital Restrictions Management should be illegal. No company should be allowed to do this.
el: Αυτό, μάλιστα, χρησιμοποιείται ακόμη κι από Δημόσιους φορείς για να επικοινωνούν με τον κόσμο. Για παράδειγμα, η Ιταλική δημόσια τηλεόραση καθιστά τα προγράμματά της διαθέσιμα στο Διαδίκτυο υπό μία μορφή που λέγεται VC-1, που υποτίθεται ότι είναι ένα πρότυπο, αλλά είναι ένα μυστικό πρότυπο. Τώρα, δεν μπορώ να φαντασθώ πως, οποιοσδήποτε δημοσίως υποστηριζόμενος φορέας θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη χρήση μιας μυστικής μορφής για να επικοινωνεί με το κοινό. Αυτό θα έπρεπε να θεωρείται παράνομο. Πράγματι, νομίζω ότι κάθε χρήση της Διαχείρισης Ψηφιακών Περιορισμών θα έπρεπε να κηρυχτεί παράνομη. Δεν θα πρέπει να επιτρέπεται σε καμία εταιρεία να το κάνει αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: There are also formats that are not secret but almost might as well be secret, for instance Flash. Flash is not actually secret but Adobe keeps making new versions, which are different, faster than anyone can keep up and make free software to play those files; so it has almost the same effect as being secret.
el: Υπάρχουν επίσης και μορφές που δεν είναι μυστικές αλλά που θα μπορούσαν κάλλιστα να θεωρηθούν ως μυστικές, όπως για παράδειγμα το Flash. Η μορφή Flash δεν είναι πραγματικά μυστική, αλλά η Adobe συνεχίζει να φτιάχνει νέες εκδόσεις, που είναι διαφορετικές, με ρυθμό γρηγορότερο από όσο μπορεί οποιοσδήποτε άλλος να διατηρήσει και να φτιάξει ελεύθερο λογισμικό που να μπορεί να παίξει αυτά τα αρχεία· έτσι έχει σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα με το να ήταν μυστική.

note: type: Content of: <div><p>
en: Then there are the patented formats, such as MP3<a href="#f1"><sup>1</sup></a> for audio. It's bad to distribute audio in MP3 format. There is free software to handle MP3 format, to play it and to generate it, but because it's patented in many countries, many distributors of free software don't dare include those programs; so if they distribute the GNU+Linux system, their system doesn't include a player for MP3. As a result if anyone distributes some music in MP3, that's putting pressure on people not to use GNU/Linux.  Sure, if you're an expert you can find a free software and install it, but there are lots of non experts, and they might see that they installed a version of GNU/Linux which doesn't have that software, and it won't play MP3 files, and they think it's the system's fault. They don't realize it's MP3's fault. But this is the fact.
el: Υπάρχουν, έπειτα, οι μορφές που καλύπτονται από πατέντες, όπως η μορφή MP3<a href="#f1"><sup>1</sup></a> για τον ήχο. Είναι κακό να διανέμονται αρχεία ήχου σε μορφή αρχείων MP3. Υπάρχει ελεύθερο λογισμικό που μπορεί να χειρισθεί τη μορφή MP3, να την παίξει και να τη δημιουργήσει, αλλά επειδή είναι πατενταρισμένη σε πολλές χώρες, πολλοί διανομείς ελεύθερου λογισμικού δεν τολμούν να συμπεριλάβουν αυτά τα προγράμματα. Έτσι, αν διανέμουν το σύστημα GNU+Linux, το σύστημά τους δεν περιλαμβάνει έναν player για τα MP3. Ως αποτέλεσμα, όταν κάποιος διανέμει μουσική σε MP3, αυτό σημαίνει ότι ασκεί πίεση στον κόσμο να μη χρησιμοποιεί το GNU/Linux.  Αν είστε ειδικός, τότε, σίγουρα, θα μπορέσετε να βρείτε ένα ελεύθερο λογισμικό και να το εγκαταστήσετε, αλλά υπάρχουν πάρα πολλοί μη ειδικοί οι οποίοι μπορούν, μόνο, να δουν ότι εγκατέστησαν μία έκδοση του GNU/Linux που δεν διαθέτει αυτό το λογισμικό και δεν παίζει τα αρχεία MP3, και θεωρούν ότι είναι σφάλμα του συστήματος. Δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι ένα σφάλμα του MP3. Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Therefore, if you want to support freedom, don't distribute MP3 files. That's why I say if you're recording my speech and you want to distribute copies, don't do it in a patented format such as MPEG-2, or MPEG-4, or MP3. Use a format friendly to free software, such as the OGG formats or WebM. And by the way, if you are going to distribute copies of the recording, please put on it the Creative Commons, No Derivatives license. This is a statement of my personal views. If it were a lecture for a course, if it were didactic, then it ought to be free, but statements of opinion are different.
el: Συνεπώς, αν θέλετε να υποστηρίξετε την ελευθερία, μη διανέμετε αρχεία MP3. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας λέω ότι αν καταγράφετε την ομιλία μου και θέλετε να διανείμετε αντίγραφα, μη το κάνετε σε μία πατενταρισμένη μορφή αρχείων σαν το MPEG-2, ή το MPEG-4, ή το MP3. Χρησιμοποιείστε μια μορφή φιλική προς το ελεύθερο λογισμικό, όπως η μορφή Ogg ή WebM. Και παρεμπιπτόντως, αν πρόκειται να διανείμετε αντίγραφα της καταγραφής, παρακαλώ βάλτε επάνω τους την Άδεια Creative Commons-No derivatives. Αυτή είναι μία δήλωση περί των προσωπικών μου απόψεων. Αν επρόκειτο για μία παράδοση ενός μαθήματος, εάν προοριζόταν για διδακτικούς σκοπούς, τότε θα όφειλαν να είναι ελεύθερα, αλλά όταν πρόκειται για δηλώσεις απόψεων, τότε διαφέρει.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Software that isn't free
el: Λογισμικό που δεν είναι ελεύθερο

note: type: Content of: <div><p>
en: Now this leads me to the next threat which comes from software that the users don't have control over. In other words, software that isn't free, that is not <i>libre</i>. In this particular point French is clearer than English. The English word &ldquo;free&rdquo; means <i>libre</i> and <i>gratuit</i>, but what I mean when I say &ldquo;free software&rdquo; is <i>logiciel libre</i>. I don't mean <i>gratuit</i>. I'm not talking about price. Price is a side issue, just a detail, because it doesn't matter ethically. You know, if I have a copy of a program and I sell it to you for one euro or a hundred euros, who cares? Right? Why should anyone think that's good or bad? Or suppose I gave it to you <i>gratuitement</i>&hellip; Still, who cares? But whether this program respects your freedom, that's important!
el: Αυτό, τώρα, με οδηγεί στην επόμενη απειλή, που προέρχεται από λογισμικό το οποίο δεν ελέγχουν οι χρήστες. Με άλλα λόγια: λογισμικό που δεν είναι ελεύθερο, που δεν είναι <i>libre</i>. Σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο, τα Γαλλικά είναι σαφέστερα από τα Αγγλικά. Η Αγγλική λέξη &ldquo;free&rdquo; σημαίνει <i>libre</i> αλλά και <i>δωρεάν</i>, αλλά εκείνο που εννοώ όταν λέω &ldquo;ελεύθερο λογισμικό&rdquo; είναι <i>logiciel libre</i>. Δεν εννοώ <i>δωρεάν</i>. Δεν μιλάω για την τιμή. Το θέμα της τιμής είναι ένα παράπλευρο ζήτημα, απλώς μια λεπτομέρεια, διότι δεν έχει σημασία από ηθική άποψη. Ξέρετε, αν έχω ένα αντίγραφο ενός προγράμματος και σας το πουλήσω έναντι ενός ή εκατό ευρώ, ποιος νοιάζεται; Γιατί θα έπρεπε να σκεφθεί ο οποιοσδήποτε ότι αυτό είναι κάτι καλό ή κακό; Ας υποθέσουμε ότι σας το έδινα <i>δωρεάν</i>&hellip; και πάλι, ποιός νοιάζεται; Αλλά το κατά πόσο αυτό το πρόγραμμα σέβεται την ελευθερία σας, αυτό έχει σημασία!

note: type: Content of: <div><p>
en: So free software is software that respects users' freedom. What does this mean? Ultimately there are just two possibilities with software: either the users control the program or the program controls the users.  If the users have certain essential freedoms, then <em>they</em> control the program, and those freedoms are the criterion for free software. But if the users <em>don't</em> fully have the essential freedoms, then the program controls the users. But somebody controls that program and, through it, has <em>power</em> over the users.
el: Έτσι, ελεύθερο λογισμικό είναι το λογισμικό που σέβεται την ελευθερία των χρηστών. Τι σημαίνει αυτό; Σε τελευταία ανάλυση, υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες με το λογισμικό: είτε οι χρήστες ελέγχουν το πρόγραμμα, ή το πρόγραμμα ελέγχει τους χρήστες.  Αν οι χρήστες έχουν κάποιες βασικές ελευθερίες, τότε <em>αυτοί</em> ελέγχουν το πρόγραμμα κι αυτές οι ελευθερίες αποτελούν το κριτήριο για το ελεύθερο λογισμικό. Αν, όμως, οι χρήστες <em>δεν</em> έχουν πλήρως αυτές τις βασικές ελευθερίες, τότε το πρόγραμμα ελέγχει τους χρήστες. Κάποιος, όμως, ελέγχει αυτό το πρόγραμμα κι έτσι, μέσω αυτού, αποκτά <em>ισχύ</em> επί των χρηστών.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, a nonfree program is an instrument to give somebody <em>power</em> over a lot of other people, and this is unjust power that nobody should ever have. This is why nonfree software <i>(les logiciels privateurs, qui privent de la libert&eacute;)</i>, why proprietary software is an injustice and should not exist; because it leaves the users without freedom.
el: Συνεπώς, ένα μη-ελεύθερο πρόγραμμα αποτελεί ένα εργαλείο που παρέχει σε κάποιον <em>ισχύ</em> επί πολλών άλλων ανθρώπων κι αυτή είναι μία άδικη μορφή ισχύος, που κανένας δεν θα έπρεπε ποτέ να διαθέτει. Αυτός είναι ο λόγος που το μη-ελεύθερο λογισμικό <i>(ΣτΜ&mdash;παρένθεση στα Γαλλικά: το ιδιόκτητο λογισμικό, που στερεί την ελευθερία)</i>, ο λόγος που το ιδιόκτητο λογισμικό αποτελεί μια αδικία και δεν θα έπρεπε να υπάρχει· διότι αφήνει τους χρήστες δίχως ελευθερία.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, the developer who has control of the program often feels tempted to introduce malicious features to <em>further</em> exploit or abuse those users. He feels a temptation because he knows he can get away with it. Because his program controls the users and the users do not have control of the program, if he puts in a malicious feature, the users can't fix it; they can't remove the malicious feature.
el: Τώρα, ο προγραμματιστής που ελέγχει το πρόγραμμα, νοιώθει συχνά τον πειρασμό να εισαγάγει κακόβουλα χαρακτηριστικά για την <em>περαιτέρω</em> εκμετάλλευση και κατάχρηση αυτών των χρηστών.  Νοιώθει αυτό τον πειρασμό, διότι ξέρει ότι μπορεί να μείνει ατιμώρητος: αφού το πρόγραμμά του ελέγχει τους χρήστες κι εκείνοι δεν έχουν κανέναν έλεγχο επί του προγράμματος, αν εισαγάγει ένα κακόβουλο χαρακτηριστικό μέσα του, οι χρήστες δεν μπορούν να το διορθώσουν. Δεν μπορούν να απομακρύνουν το κακόβουλο χαρακτηριστικό.

note: type: Content of: <div><p>
en: I've already told you about two kinds of malicious features: surveillance features, such as are found in Windows and the iPhone and Flash player and the Swindle, sort of. And there are also features to restrict users, which work with secret data formats, and those are found in Windows, Macintosh, the iPhone, Flash player, the Amazon Swindle, the Playstation 3 and lots and lots of other programs.
el: Σας μίλησα ήδη για τα δύο είδη κακόβουλων χαρακτηριστικών: τα χαρακτηριστικά επιτήρησης, όπως αυτά που απαντώνται στα Windows, και στο Iphone και το Flash player, και το &ldquo;Swindle&rdquo;. Και υπάρχουν, επίσης, χαρακτηριστικά για να περιορίζουν τους χρήστες, που λειτουργούν με μυστικές μορφές δεδομένων, κι εκείνα απαντώνται στα Windows, το Macintosh, το Iphone, τον Flash player, το Amazon &ldquo;Swindle&rdquo;, το Playstation 3 και σε πλήθος άλλων προγραμμάτων.

note: type: Content of: <div><p>
en: The other kind of malicious feature is the backdoor. That means something in that program is listening for remote commands and obeying them, and those commands can mistreat the user. We know of backdoors in Windows, in the iPhone, in the Amazon Swindle. The Amazon Swindle has a backdoor that can delete books, remotely delete books. We know this by observation, because Amazon did it: in 2009 Amazon remotely deleted thousands of copies of a particular book. Those were authorized copies, people had obtained them directly from Amazon, and thus Amazon knew exactly where they were, which is how Amazon knew where to send the commands to delete those books. You know which book Amazon deleted? <em>1984</em> by George Orwell. [laughter] It's a book everyone should read, because it discusses a totalitarian state that did things like delete books it didn't like. Everybody should read it, but not on the Amazon Swindle. [laughter]
el: Το άλλο είδος κακόβουλου χαρακτηριστικού είναι η κερκόπορτα<sup><a href="#TransNote5">[5]</a></sup>. Αυτό σημαίνει ότι κάτι μέσα σ' εκείνο το πρόγραμμα περιμένει απομακρυσμένες εντολές και τις υπακούει, κι εκείνες οι εντολές μπορούν να κακομεταχειριστούν τον χρήστη. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν κερκόπορτες στα Windows, στο Iphone, στο Amazon Swindle. Το Swindle της Amazon έχει μία κερκόπορτα που μπορεί εξ αποστάσεως να διαγράφει βιβλία. Αυτό το γνωρίζουμε από απλή παρατήρηση, διότι η Amazon το έκανε: το 2009, η Amazon διέγραψε εξ αποστάσεως χιλιάδες αντίτυπα ενός ιδιαίτερου βιβλίου. Επρόκειτο για εγκεκριμένα αντίτυπα, που ο κόσμος είχε αγοράσει απ' ευθείας από την Amazon, και άρα η Amazon ήξερε ακριβώς που βρισκόταν, που είναι και ο λόγος που η Amazon γνώριζε που ακριβώς να στείλει τις εντολές για τη διαγραφή αυτών των βιβλίων. Ξέρετε ποιό βιβλίο διέγραψε η Amazon; Το <em>1984</em>, του George Orwell. [γέλια στο ακροατήριο] Είναι ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσει ο καθένας, διότι πραγματεύεται ένα ολοκληρωτικό κράτος που έκανε πράγματα όπως η διαγραφή βιβλίων που δεν του άρεσαν. Ο καθένας θα πρέπει να το διαβάσει, αλλά όχι με το Amazon Swindle. [γέλια στο ακροατήριο]

note: type: Content of: <div><p>
en: Anyway, malicious features are present in the most widely used nonfree programs, but they are rare in free software, because with free software the users have control. They can read the source code and they can change it. So, if there were a malicious feature, somebody would sooner or later spot it and fix it. This means that somebody who is considering introducing a malicious feature does not find it so tempting, because he knows he might get away with it for a while but somebody will spot it, will fix it, and everybody will loose trust in the perpetrator. It's not so tempting when you know you're going to fail. And that's why we find that malicious features are rare in free software, and common in proprietary software.
el: Τέλος πάντων, τα κακόβουλα χαρακτηριστικά είναι παρόντα στα πλέον διαδεδομένα μη-ελεύθερα προγράμματα, αλλά είναι σπάνια στο ελεύθερο λογισμικό, διότι με το ελεύθερο λογισμικό οι χρήστες έχουν τον έλεγχο: μπορούν να διαβάσουν τον πηγαίο κώδικα και μπορούν να τον αλλάξουν. Έτσι, ακόμη κι αν υπήρχε ένα κακόβουλο χαρακτηριστικό, κάποιος θα το έπαιρνε χαμπάρι, αργά ή γρήγορα, και θα το διόρθωνε. Αυτό θα πει ότι όποιος σκέπτεται να εισαγάγει ένα κακόβουλο χαρακτηριστικό, δεν θα το βρίσκει και τόσο ελκυστικό, αφού ξέρει ότι μπορεί να τη γλυτώσει για λίγο καιρό, αλλά στο τέλος κάποιος θα το εντοπίσει, θα το διορθώσει, και όλοι θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους προς τον ένοχο. Δεν είναι και τόσο ελκυστικό όταν ξέρεις ότι πρόκειται να αποτύχεις. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο βρίσκουμε ότι τα κακόβουλα χαρακτηριστικά είναι σπάνια στο ελεύθερο λογισμικό, ενώ είναι συχνά στο ιδιόκτητο λογισμικό.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The four freedoms of free software
el: Οι τέσσερις ελευθερίες του ελεύθερου λογισμικού

note: type: Content of: <div><p>
en: The essential freedoms are four:
el: Οι βασικές ελευθερίες είναι τέσσερις:

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Freedom 0 is the freedom to run the program as you wish.
el: Ελευθερία 0 είναι η ελευθερία να εκτελείς το πρόγραμμα όπως σου αρέσει.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Freedom 1 is the freedom to study the source code and change it, so the program does your computing the way you wish.
el: Ελευθερία 1 είναι η ελευθερία να μελετάς τον πηγαίο κώδικα και να τον αλλάζεις, ώστε το πρόγραμμα να εκτελεί τις υπολογιστικές σου εργασίες όπως θέλεις εσύ.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Freedom 2 is the freedom to help others. That's the freedom to make exact copies and redistribute them when you wish.
el: Ελευθερία 2 είναι η ελευθερία να βοηθάς τους άλλους. Αυτή είναι η ελευθερία να φτιάχνεις ακριβή αντίγραφα και να τα αναδιανέμεις όταν το επιθυμείς.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Freedom 3 is the freedom to contribute to your community. That's the freedom to make copies of your modified versions, if you have made any, and then distribute them to others when you wish.
el: Ελευθερία 3 είναι η ελευθερία να συνεισφέρεις στην κοινότητά σου. Αυτή είναι η ελευθερία να φτιάχνεις αντίγραφα των τροποποιημένων σου εκδόσεων, εάν έκανες κάποιες, και να τις αναδιανέμεις σε άλλους, όταν το επιθυμείς.

note: type: Content of: <div><p>
en: These freedoms, in order to be adequate, must apply to all activities of life. For instance if it says &ldquo;this is free for academic use,&rdquo; it's not free. Because that's too limited. It doesn't apply to all areas of life. In particular, if a program is free, that means it can be modified and distributed commercially, because commerce is an area of life, an activity in life. And this freedom has to apply to all activities.
el: Αυτές οι ελευθερίες, για να είναι επαρκείς, πρέπει να μπορούν να είναι εφαρμόσιμες σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής. Για παράδειγμα, αν λέει: &ldquo;Αυτό είναι ελεύθερο για ακαδημαϊκή χρήση,&rdquo; δεν είναι ελεύθερο. Διότι είναι πολύ περιορισμένο. Δεν εφαρμόζεται σε όλους τους τομείς της ζωής. Ειδικά, αν ένα πρόγραμμα είναι ελεύθερο, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τροποποιείται και να αναδιανέμεται εμπορικά, καθώς το εμπόριο αποτελεί ένα τομέα της ζωής, μία δραστηριότητα της ζωής. Κι αυτή η ελευθερία πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται σε όλες τις δραστηριότητες.

note: type: Content of: <div><p>
en: However, it's not obligatory to do any of these things. The point is you're free to do them if you wish, when you wish. But you never have to do them. You don't have to do any of them. You don't have to run the program. You don't have to study or change the source code. You don't have to make any copies. You don't have to distribute your modified versions. The point is you should be free to do those things <em>if you wish</em>.
el: Τώρα, φυσικά, δεν είναι απαραίτητο να κάνει κανείς οποιοδήποτε απ' όλα αυτά τα πράγματα. Το θέμα είναι ότι είστε ελεύθεροι να τα κάνετε, αν το επιθυμείτε, όταν το επιθυμείτε. Αλλά ποτέ δεν είστε υποχρεωμένοι να τα κάνετε. Δεν απαιτείται να κάνετε τίποτε απ' όλα αυτά. Δεν είναι απαραίτητο να τρέχετε το πρόγραμμα. Δεν επιβάλλεται να μελετήσετε ή να αλλάξετε τον πηγαίο κώδικα. Δεν είναι υποχρεωτικό να φτιάξετε οποιαδήποτε αντίγραφα. Δεν χρειάζεται να διανείμετε τις τροποποιημένες σας εκδόσεις. Το θέμα είναι ότι θα πρέπει να έχετε την ελευθερία να κάνετε αυτά τα πράγματα, <em>αν το επιθυμείτε</em>.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, freedom number 1, the freedom to study and change the source code to make the program do your computing as you wish, includes something that might not be obvious at first. If the program comes in a product, and the developer can provide an upgrade that will run, then you have to be able to make your version run in that product. If the product will only run the developer's versions, and refuses to run yours, the executable in that product is not free software. Even if it was compiled from free source code, it's not free because you don't have the freedom to make the program do your computing the way you wish. So, freedom 1 has to be real, not just theoretical. It has to include the freedom to use <em>your</em> version, not just the freedom to make some source code that won't run.
el: Τώρα, η ελευθερία υπ' αριθμόν 1, η ελευθερία να μελετάτε και να αλλάζετε τον πηγαίο κώδικα, για να κάνετε το πρόγραμμα να εκτελεί τις υπολογιστικές σας εργασίες όπως θέλετε εσείς, περιλαμβάνει και κάτι που μπορεί να μην είναι και τόσο προφανές με μία πρώτη ματιά. Αν το πρόγραμμα έρχεται μέσα σ' ένα προϊόν κι ένας προγραμματιστής μπορεί να προσφέρει μία αναβάθμιση που θα τρέχει, τότε πρέπει να είστε σε θέση να μπορείτε να κάνετε την δικιά σας έκδοση να τρέχει μέσα σ' εκείνο το προϊόν. Αν το προϊόν μπορεί να τρέχει μόνο τις εκδόσεις του προγραμματιστή και αρνείται να τρέξει τις δικές σας, το εκτελέσιμο σ' εκείνο το προϊόν δεν είναι ελεύθερο λογισμικό. Ακόμη κι αν μεταγλωττίστηκε από ελεύθερο πηγαίο κώδικα, δεν είναι ελεύθερο διότι εσείς δεν έχετε την ελευθερία να κάνετε αυτό το πρόγραμμα να εκτελέσει τις υπολογιστικές σας εργασίες όπως επιθυμείτε εσείς. Άρα, η ελευθερία υπ' αριθμόν 1 πρέπει να είναι πραγματική, και όχι μόνο θεωρητική. Πρέπει να περιλαμβάνει την ελευθερία να χρησιμοποιείτε τη δικιά σας έκδοση, και όχι απλώς την ελευθερία να μπορείτε να φτιάξετε κάποιον πηγαίο κώδικα που δεν θα τρέχει.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The GNU Project and the Free Software movement
el: Το Έργο GNU και το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού

note: type: Content of: <div><p>
en: I launched the Free Software movement in 1983, when I announced the plan to develop a free software operating system whose name is GNU. Now GNU, the name GNU, is a joke; because part of the hacker's spirit is to have fun even when you're doing something <em>very</em> serious. Now I can't think of anything more seriously important than defending freedom.
el: Ξεκίνησα το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού το 1983, όταν ανακοίνωσα το σχέδιο ανάπτυξης ενός ελεύθερου λογισμικού λειτουργικού συστήματος, του οποίου το όνομα είναι GNU. Τώρα το GNU, το όνομα GNU, είναι ένα αστείο· επειδή μέρος του πνεύματος των χάκερ είναι να διασκεδάζετε ακόμη κι όταν κάνετε κάτι <em>πολύ</em> σοβαρό. Τώρα, δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε το πιο σοβαρά σημαντικό από το να υπερασπίζεσαι την ελευθερία.

note: type: Content of: <div><p>
en: But that didn't mean I couldn't give my system a name that's a joke.  So GNU is a joke because it's a recursive acronym, it stands for &ldquo;GNU's Not Unix,&rdquo; so G.N.U.: GNU's Not Unix. So the G in GNU stands for GNU.
el: Αυτό, όμως, δεν σήμαινε ότι δεν μπορούσα να δώσω στο σύστημά μου ένα όνομα που να 'ναι αστείο.  Το GNU, λοιπόν, είναι ένα αστείο διότι πρόκειται για ένα αναδρομικό ακρώνυμο, και σημαίνει ότι το &ldquo;GNU δεν είναι Unix&rdquo; (GNU's Not Unix), συνεπώς G.N.U.: GNU’s Not Unix. Έτσι, το γράμμα G στο όνομα GNU αναφέρεται στο GNU.

note: type: Content of: <div><p>
en: In fact this was a tradition at the time. The tradition was: if there was an existing program and you wrote something similar to it, inspired by it, you could give credit by giving your program a name that's a recursive acronym saying it's not the other one. So I gave credit to Unix for the technical ideas of Unix, but with the name GNU, because I decided to make GNU a Unix-like system, with the same commands, the same system calls, so that it would be compatible, so that people who used Unix could switch over easily.
el: Τώρα, στην πραγματικότητα, επρόκειτο για μία παράδοση της εποχής εκείνης. Η παράδοση αυτή έλεγε: αν υπάρχει ένα υφιστάμενο πρόγραμμα και έγραφες κάτι παρόμοιο με αυτό, που να εμπνέεται από αυτό, τότε θα μπορούσες να αποδώσεις την τιμή της αναγνώρισης (credit) δίνοντας στο πρόγραμμά σου ένα όνομα που να αποτελεί ένα αναδρομικό ακρώνυμο, το οποίο να διευκρινίζει ότι δεν επρόκειτο για το άλλο. Έτσι, απέδωσα αναγνώριση προς το Unix, για τις τεχνικές ιδέες του Unix, αλλά με το όνομα GNU, διότι αποφάσισα να φτιάξω το GNU σαν ένα Unix-οειδές σύστημα, με τις ίδιες εντολές, τις ίδιες κλήσεις συστήματος, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν το Unix να αλλάξουν εύκολα.

note: type: Content of: <div><p>
en: But the reason for developing GNU, that was unique. GNU is the only operating system, as far as I know, ever developed for the purpose of freedom. Not for technical motivations, not for commercial motivations. GNU was written for <em>your</em> freedom. Because without a free operating system, it's impossible to have freedom and use a computer. And there were none, and I wanted people to have freedom, so it was up to me to write one.
el: Ο λόγος, όμως, που αναπτύξαμε το GNU, αυτός ήταν πραγματικά μοναδικός. Το GNU είναι το μόνο λειτουργικό σύστημα, από όσο γνωρίζω, που αναπτύχθηκε ποτέ ως σήμερα, με σκοπό την ελευθερία. Όχι με τεχνικά κίνητρα, όχι με εμπορικά κίνητρα.  Το GNU γράφτηκε για τη <em>δικιά σας</em> ελευθερία. Διότι χωρίς ένα ελεύθερο λειτουργικό σύστημα, είναι αδύνατον να έχει κανείς ελευθερία και να χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή. Και δεν υπήρχε κανένα τέτοιο, κι εγώ ήθελα να έχει ο κόσμος ελευθερία, άρα ήταν δική μου υπόθεση το να γράψω ένα σαν κι' αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: Nowadays there are millions of users of the GNU operating system and most of them don't <em>know</em> they are using the GNU operating system, because there is a widespread practice which is not nice. People call the system &ldquo;Linux.&rdquo; Many do, but some people don't, and I hope you'll be one of them. Please, since we started this, since we wrote the biggest piece of the code, please give us equal mention, please call the system &ldquo;GNU+Linux,&rdquo; or &ldquo;GNU/Linux.&rdquo; It's not much to ask.
el: Στις μέρες μας υπάρχουν εκατομμύρια χρηστών του λειτουργικού συστήματος GNU και οι περισσότεροι από αυτούς δεν <em>γνωρίζουν</em> πως χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα GNU, επειδή υπάρχει μία διαδεδομένη πρακτική που δεν είναι ωραία. Ο κόσμος αποκαλεί το σύστημα &ldquo;Linux&rdquo;. Πολλοί το λένε έτσι, αλλά άλλοι πάλι όχι, κι ελπίζω εσείς να είστε ένας από αυτούς. Παρακαλώ, αφού εμείς το αρχίσαμε αυτό, αφού εμείς γράψαμε το μεγαλύτερο τμήμα του κώδικα, κάντε και σε εμάς μια ισάξια αναφορά, παρακαλώ ν' αποκαλείτε το σύστημα &ldquo;GNU+Linux,&rdquo; ή &ldquo;GNU/Linux.&rdquo; Δεν είναι πολύ αυτό που ζητάμε.

note: type: Content of: <div><p>
en: But there is another reason to do this. It turns out that the person who wrote Linux, which is one component of the system as we use it today, he doesn't agree with the Free Software movement. And so if you call the whole system Linux, in effect you're steering people towards his ideas, and away from our ideas. Because he's not gonna say to them that they deserve freedom. He's going to say to them that he likes convenient, reliable, powerful software. He's going to tell people that those are the important values.
el: Υπάρχει, όμως, κι ένας άλλος λόγος για να το πράξετε αυτό. Προέκυψε ότι το άτομο που έγραψε το Linux, που είναι ένα συστατικό του συστήματος όπως το χρησιμοποιούμε σήμερα, δεν συμφωνεί με το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού. Έτσι, λοιπόν, αν κι εσείς αποκαλείτε όλο το σύστημα Linux, οδηγείτε ως αποτέλεσμα τους ανθρώπους προς τις δικές του ιδέες, και μακριά από τις δικές μας ιδέες. Διότι δεν πρόκειται να τους πει ότι τους αξίζει η ελευθερία. Θα τους πει ότι του αρέσει το πρακτικό, το αξιόπιστο, το ισχυρό λογισμικό. Θα πει στους ανθρώπους ότι αυτές είναι οι σημαντικές αξίες.

note: type: Content of: <div><p>
en: But if you tell them the system is GNU+Linux&mdash;it's the GNU operating system plus Linux the kernel&mdash;then they'll know about us, and then they might listen to what we say: you deserve freedom. And since freedom will be lost if we don't defend it&mdash;there's always going to be a Sarkozy to take it away&mdash;we need above all to teach people to demand freedom, to be ready to stand up for their freedom the next time someone threatens to take it away.
el: Αν, όμως, εσείς τους πείτε ότι το σύστημα είναι GNU+Linux&mdash;το λειτουργικό σύστημα GNU μαζί με τον πυρήνα Linux&mdash;τότε εκείνοι θα μάθουν για μας και, τότε, μπορεί ενδεχομένως ν' ακούσουν αυτό που λέμε: αξίζετε την ελευθερία. Κι αφού η ελευθερία θα χαθεί αν δεν την υπερασπίζουμε&mdash;θα υπάρχει πάντα ένας Σαρκοζί για να την αφαιρέσει&mdash;πρέπει προπάντων να διδάξουμε τον κόσμο να απαιτεί την ελευθερία, να είναι προετοιμασμένοι να σταθούν προς υπεράσπιση της ελευθερίας τους την επόμενη φορά που κάποιος θα απειλεί να την αφαιρέσει.

note: type: Content of: <div><p>
en: Nowadays, you can tell who doesn't want to discuss these ideas of freedom because they don't say <i>logiciel libre</i>. They don't say <i>libre</i>, they say &ldquo;open source.&rdquo; That term was coined by the people like Mr Torvalds who would prefer that these ethical issues don't get raised. And so the way you can help us raise them is by saying <i>libre</i>. You know, it's up to you where you stand, you're free to say what you think. If you agree with them, you can say open source. If you agree with us, show it, say <i>libre</i>!
el: Σήμερα, μπορείς να καταλάβεις ποιος δεν επιθυμεί να συζητά αυτές τις ιδέες περί ελευθερίας, διότι δεν λένε <i>ελεύθερο λογισμικό</i>. Δεν λένε <i>ελεύθερο</i>, λένε &ldquo;ανοικτός κώδικας.&rdquo; Αυτός ο όρος επινοήθηκε από τους ανθρώπους σαν τον κ. Torvalds, οι οποίοι θα προτιμούσαν να μην εγείρονται καν αυτά τα ηθικά θέματα. Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσατε να μας βοηθήσετε να τα θέσουμε, είναι λέγοντας <i>ελεύθερο</i>. Ξέρετε, εξαρτάται από εσάς το τι θέση θα πάρετε, είστε ελεύθεροι να λέτε αυτό που νομίζετε. Αν συμφωνείτε μαζί τους, μπορείτε να λέτε ανοικτός κώδικας. Αν συμφωνείτε μαζί μας, τότε δείξτε το, πείτε <i>ελεύθερο</i>!

note: type: Content of: <div><h3>
en: Free software and education
el: Ελεύθερο λογισμικό κι εκπαίδευση

note: type: Content of: <div><p>
en: The most important point about free software is that schools <em>must</em> teach exclusively free software. All levels of schools from kindergarten to university, it's their moral responsibility to teach only free software in their education, and all other educational activities as well, including those that say that they're spreading digital literacy. A lot of those activities teach Windows, which means they're teaching <em>dependence</em>. To teach people the use of proprietary software is to teach dependence, and educational activities must never do that because it's the opposite of their mission.  Educational activities have a social mission to educate good citizens of a strong, capable, cooperating, independent and free society. And in the area of computing, that means: teach free software; never teach a proprietary program because that's inculcating dependence.
el: Τώρα, το πιο σημαντικό σημείο για το ελεύθερο λογισμικό είναι ότι τα σχολεία <em>πρέπει</em> να διδάσκουν αποκλειστικά ελεύθερο λογισμικό. Όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο, είναι η ηθική τους ευθύνη να διδάσκουν μόνο ελεύθερο λογισμικό στην εκπαίδευσή τους, αλλά και σ' όλες τις άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες επίσης, περιλαμβανομένων κι εκείνων που λένε πως διαδίδουν την ψηφιακή γραμματοσύνη.  Πολλές από αυτές τις δραστηριότητες διδάσκουν τα Windows, πράγμα που σημαίνει ότι διδάσκουν <em>την εξάρτηση</em>. Το να διδάσκεις στους ανθρώπους τη χρήση ιδιόκτητου λογισμικού ισοδυναμεί με το να διδάσκεις την εξάρτηση, και οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες δεν πρέπει ποτέ να το κάνουν αυτό, επειδή είναι το ακριβώς αντίθετο της αποστολής τους. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες έχουν την κοινωνική αποστολή να μορφώσουν καλούς πολίτες μίας ισχυρής, ικανής, συνεργατικής, ανεξάρτητης και ελεύθερης κοινωνίας. Και στον τομέα των υπολογιστών αυτό σημαίνει: διδάξτε ελεύθερο λογισμικό. Ποτέ μη διδάσκετε ένα ιδιόκτητο πρόγραμμα, διότι αυτό σημαίνει πως εντυπώνετε στο μυαλό την εξάρτηση.

note: type: Content of: <div><p>
en: Why do you think some proprietary developers offer gratis copies to schools? They want the schools to make the children dependent. And then, when they graduate, they're still dependent and, you know, the company is not going to offer them gratis copies. And some of them get jobs and go to work for companies. Not many of them anymore, but some of them.  And those companies are not going to be offered gratis copies. Oh no! The idea is: if the school directs the students down the path of permanent dependence, they can drag the rest of society with them into dependence. That's the plan! It's just like giving the school gratis needles full of addicting drugs, saying: &ldquo;Inject this into your students, the first dose is gratis. Once you're dependent, then you have to pay.&rdquo; Well, the school would reject the drugs because it isn't right to teach the students to use addictive drugs, and it's got to reject the proprietary software also.
el: Γιατί νομίζετε πως κάποιοι κατασκευαστές ιδιόκτητου λογισμικού προσφέρουν δωρεάν αντίγραφα στα σχολεία; Επειδή θέλουν τα σχολεία να κάνουν τα παιδιά εξαρτημένα. Και κατόπιν, όταν αποφοιτήσουν, παραμένουν εξαρτημένα και ξέρετε πως η εταιρεία δεν πρόκειται πλέον να τους προσφέρει δωρεάν αντίγραφα. Και κάποια από αυτά τα παιδιά θα βρούνε δουλειές και θα δουλέψουν για διάφορες εταιρείες. Όχι τόσα πολλά, πλέον, αλλά κάποια από αυτά. Και σ' αυτές τις εταιρείες δεν πρόκειται να τους προσφερθούν δωρεάν αντίγραφα. Α, όχι! Η βασική ιδέα είναι ότι, αν το σχολείο προσανατολίσει τους μαθητές προς ένα μονοπάτι μόνιμης εξάρτησης, τότε μπορούν να παρασύρουν την υπόλοιπη κοινωνία στην εξάρτηση. Αυτό είναι το σχέδιο! Είναι σαν να δίνουνε στο σχολείο δωρεάν προγεμισμένες σύριγγες με εξαρτησιογόνα ναρκωτικά, λέγοντας &ldquo;ενέστε αυτά στους μαθητές σας, η πρώτη δόση είναι δωρεάν.&rdquo; Μόλις γίνετε εξαρτημένοι, τότε θα πρέπει να πληρώσετε. Φυσικά, το σχολείο θα απέρριπτε τα ναρκωτικά, διότι δεν είναι σωστό να διδάσκει στους μαθητές να χρησιμοποιούν εξαρτησιογόνα ναρκωτικά και θα πρέπει, επίσης, να απορρίψει και το ιδιόκτητο λογισμικό.

note: type: Content of: <div><p>
en: Some people say: &ldquo;Let's have the school teach both proprietary software and free software, so the students become familiar with both.&rdquo; That's like saying: &ldquo;For the lunch let's give the kids spinach and tobacco, so that they become accustomed to both.&rdquo; No! The schools are only supposed to teach good habits, not bad ones! So there should be no Windows in a school, no Macintosh, nothing proprietary in the education.
el: Μερικοί λένε: &ldquo;Ας βάλουμε το σχολείο να διδάσκει και τα δύο, τόσο το ιδιόκτητο όσο και το ελεύθερο λογισμικό, έτσι ώστε οι μαθητές να συνηθίσουν και τα δύο.&rdquo; Αυτό είναι ακριβώς σαν να λέμε: &ldquo;Για μεσημεριανό ας δώσουμε στα παιδιά σπανάκι και καπνό, έτσι ώστε να συνηθίσουν και στα δύο.&rdquo; Όχι! Τα σχολεία υποτίθεται ότι προορίζονται μόνο για να διδάσκουν καλές συνήθειες, όχι τις κακές! Για τον λόγο αυτό, δεν θα πρέπει να υπάρχουν καθόλου τα Windows σ' ένα σχολείο, ούτε τα Macintosh, τίποτε το ιδιόκτητο στην εκπαίδευση.

note: type: Content of: <div><p>
en: But also, for the sake of educating the programmers. You see, some people have a talent for programming. At ten to thirteen years old, typically, they're fascinated, and if they use a program, they want to know: &ldquo;How does it do this?&rdquo; But when they ask the teacher, if it's proprietary, the teacher has to say: &ldquo;I'm sorry, it's a secret, we can't find out.&rdquo; Which means education is forbidden. A proprietary program is the enemy of the spirit of education. It's knowledge withheld, so it should not be tolerated in a school, even though there may be plenty of people in the school who don't care about programming, don't want to learn this. Still, because it's the enemy of the spirit of education, it shouldn't be there in the school.
el: Αλλά, προς χάριν, επίσης και της εκπαίδευσης των προγραμματιστών. Βλέπετε, μερικοί έχουν ένα ταλέντο για τον προγραμματισμό. Τυπικά, κατά την ηλικία των 10-13 ετών, γοητεύονται, κι αν χρησιμοποιήσουν ένα πρόγραμμα, θέλουν και να μάθουν: &ldquo;Πώς το κάνει αυτό;&rdquo; Αλλά όταν ρωτούν τον δάσκαλο, αν είναι ιδιόκτητο, ο δάσκαλος πρέπει να τους πει: &ldquo;Λυπάμαι, είναι μυστικό, δεν μπορούμε να το μάθουμε.&rdquo; Πράγμα που σημαίνει ότι η μάθηση απαγορεύεται. Ένα ιδιόκτητο πρόγραμμα είναι ο εχθρός του πνεύματος της μάθησης. Ισοδυναμεί με παρακράτηση γνώσης, και για το λόγο αυτό δε θα πρέπει να γίνεται ανεκτό σ' ένα σχολείο, ακόμη κι αν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο σχολείο που δεν ενδιαφέρονται για προγραμματισμό και δεν θέλουν να μάθουν κάτι τέτοιο. Παρ' όλα ταύτα, και μόνον επειδή είναι ο εχθρός του πνεύματος της μάθησης, δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί, μέσα στο σχολείο.

note: type: Content of: <div><p>
en: But if the program is free, the teacher can explain what he knows, and then give out copies of the source code, saying: &ldquo;Read it and you'll understand everything.&rdquo; And those who are really fascinated, they will read it! And this gives them an opportunity to start to learn how to be good programmers.
el: Αν, όμως, το πρόγραμμα είναι ελεύθερο, ο δάσκαλος μπορεί να εξηγήσει αυτό που γνωρίζει και μετά να δώσει αντίγραφα του πηγαίου κώδικα,λέγοντας: &ldquo;Διαβάστε το και θα καταλάβετε τα πάντα.&rdquo; Κι όποιοι από αυτούς γοητευτούν πραγματικά, θα το διαβάσουν! Κι αυτό θα τους δώσει μία ευκαιρία ν' αρχίσουν να μαθαίνουν πως να γίνουν καλοί προγραμματιστές.

note: type: Content of: <div><p>
en: To learn to be a good programmer, you'll need to recognize that certain ways of writing code, even if they make sense to you and they are correct, they're not good because other people will have trouble understanding them. Good code is clear code that others will have an easy time working on when they need to make further changes.
el: Για να μάθεις να είσαι καλός προγραμματιστής, θα χρειαστεί να συνειδητοποιήσεις πως ορισμένοι τρόποι συγγραφής κώδικα, ακόμη κι αν έχουν νόημα για σένα και είναι ορθοί, δεν είναι καλοί, διότι άλλοι άνθρωποι θα συναντήσουν δυσκολίες στο να τους κατανοήσουν. Ο καλός κώδικας είναι ο καθαρός κώδικας, εκείνος με τον οποίο οι άλλοι θα μπορούν με ευκολία να δουλέψουν, όταν χρειαστούν να κάνουν περαιτέρω αλλαγές.

note: type: Content of: <div><p>
en: How do you learn to write good clear code? You do it by reading lots of code, and writing lots of code. Well, only free software offers the chance to read the code of large programs that we really use. And then you have to write lots of code, which means you have to write changes in large programs.
el: Πώς μαθαίνεις να γράφεις καλό, καθαρό κώδικα; Το πετυχαίνεις διαβάζοντας πάρα πολύ κώδικα και γράφοντας πάρα πολύ κώδικα. Και μόνο το ελεύθερο λογισμικό προσφέρει την ευκαιρία να διαβάσει κανείς τον κώδικα των μεγάλων προγραμμάτων που χρησιμοποιούμε πραγματικά. Έπειτα, βέβαια, θα πρέπει να γράψεις πάρα πολύ κώδικα, που σημαίνει ότι θα πρέπει να γράψεις αλλαγές σε μεγάλα προγράμματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: How do you learn to write good code for the large programs? You have to start small, which does <em>not</em> mean small program, oh no! The challenges of the code for large programs don't even begin to appear in small programs. So the way you start small at writing code for large programs is by writing small changes in large programs. And only free software gives you the chance to do that.
el: Πώς μαθαίνεις να γράφεις καλό κώδικα για τα μεγάλα προγράμματα; Πρέπει να αρχίσεις σε μικρή κλίμακα, που <em>δεν</em> σημαίνει μικρό πρόγραμμα, ω όχι! Οι προκλήσεις της συγγραφής κώδικα για μεγάλα προγράμματα ούτε καν που αρχίζουν να εμφανίζονται στα μικρότερα προγράμματα. Έτσι, λοιπόν, ο τρόπος με τον οποίο αρχίζεις σε μικρή κλίμακα να γράφεις κώδικα για μεγάλα προγράμματα είναι γράφοντας μικρές αλλαγές σε μεγάλα προγράμματα. Και μόνο το ελεύθερο λογισμικό σου δίνει την ευκαιρία να το κάνεις αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, if a school wants to offer the possibility of learning to be a good programmer, it needs to be a free software school.
el: Άρα, αν ένα σχολείο θέλει να προσφέρει την ευκαιρία να σε μάθει να γίνεις καλός προγραμματιστής, θα πρέπει να είναι ένα σχολείο ελεύθερου λογισμικού.

note: type: Content of: <div><p>
en: But there is an even deeper reason, and that is for the sake of moral education, education in citizenship. It's not enough for a school to teach facts and skills, it has to teach the spirit of goodwill, the habit of helping others. Therefore, every class should have this rule: &ldquo;Students, if you bring software to class, you may not keep it for yourself, you must share copies with the rest of the class, including the source code in case anyone here wants to learn. Because this class is a place where we share our knowledge. Therefore, bringing a proprietary program to class is not permitted.&rdquo; The school must follow its own rule to set a good example. Therefore, the school must bring only free software to class, and share copies, including the source code, with anyone in the class that wants copies.
el: Υπάρχει, όμως, και ένας βαθύτερος λόγος και αυτός είναι για το καλό της ηθικής διαπαιδαγώγησης, της διδασκαλίας αγωγής του πολίτη. Δεν αρκεί το σχολείο να διδάσκει μόνο γεγονότα και ικανότητες, αλλά θα πρέπει να διδάσκει και το πνεύμα της καλής θέλησης, τη συνήθεια να βοηθάμε τους άλλους. Συνεπώς, κάθε τάξη θα πρέπει να έχει αυτό τον κανόνα: &ldquo;Μαθητές, αν φέρετε λογισμικό στην τάξη, δεν μπορείτε να το κρατάτε για τον εαυτό σας, θα πρέπει να μοιραστείτε αντίγραφα με το υπόλοιπο της τάξης, περιλαμβανομένου και του πηγαίου κώδικα, σε περίπτωση που κάποιος εδώ θέλει να μάθει! Διότι αυτή η τάξη είναι ένα μέρος όπου όλοι μοιραζόμαστε τη γνώση μας. Επομένως, δεν επιτρέπεται να φέρνετε ένα ιδιόκτητο πρόγραμμα στην τάξη.&rdquo; Το σχολείο θα πρέπει, φυσικά, να εφαρμόζει τον δικό του αυτό κανόνα και να δείχνει το καλό παράδειγμα. Συμπερασματικά, το σχολείο πρέπει να φέρνει μόνο ελεύθερο λογισμικό στην τάξη και να μοιράζει αντίγραφα, περιλαμβανομένου και του πηγαίου κώδικα, σε οποιονδήποτε μέσα στην τάξη θέλει αντίγραφα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Those of you who have a connection with a school, it's <em>your</em> duty to campaign and pressure that school to move to free software. And you have to be firm. It may take years, but you can succeed as long as you never give up. Keep seeking more allies among the students, the faculty, the staff, the parents, anyone! And always bring it up as an ethical issue. If someone else wants to sidetrack the discussion into this practical advantage and this practical disadvantage, which means they're ignoring the most important question, then you have to say: &ldquo;This is not about how to do the best job of educating, this is about how to do a good education instead of an evil one. It's how to do education right instead of wrong, not just how to make it a little more effective, or less.&rdquo; So don't get distracted with those secondary issues, and ignore what really matters!
el: Όσοι από εσάς έχετε κάποια σχέση με ένα σχολείο, είναι <em>δικό σας</em> καθήκον να κάνετε εκστρατεία και να ασκήσετε πίεση για να περάσει το σχολείο σε ελεύθερο λογισμικό. Και θα πρέπει να είστε σταθεροί. Μπορεί να πάρει και χρόνια, αλλά μπορείτε να το πετύχετε, αρκεί να μην τα παρατήσετε ποτέ. Συνεχίστε να αναζητάτε περισσότερους συμμάχους ανάμεσα στους μαθητές, τους καθηγητές, το προσωπικό, τους γονείς, οποιονδήποτε! Και πάντα να το θέτετε ως ένα ηθικό ζήτημα. Αν κάποιος άλλος θέλει να παρεκτρέψει τη συζήτηση στο τάδε πρακτικό πλεονέκτημα ή στο δείνα πρακτικό μειονέκτημα, που σημαίνει ότι αγνοούν το πιο σημαντικό ζήτημα, τότε εσείς πρέπει να πείτε: &ldquo;Εδώ δεν πρόκειται για το πως να κάνουμε την καλύτερη εκπαιδευτική δουλειά, εδώ πρόκειται για το πως να παράσχουμε μία καλή εκπαίδευση, αντί για μία κακή. Πρόκειται για το πως να προσφέρουμε μία εκπαίδευση σωστά, αντί με λάθος τρόπο, όχι απλώς για το πως θα την καταστήσουμε κάπως πιο αποτελεσματική, ή λιγότερο.&rdquo; Συνεπώς, μην παρασύρεστε από εκείνα τα δευτερεύοντα θέματα και αγνοείτε αυτό που πραγματικά έχει σημασία!

note: type: Content of: <div><h3>
en: Internet services
el: Διαδικτυακές υπηρεσίες

note: type: Content of: <div><p>
en: So, moving on to the next menace. There are two issues that arise from the use of Internet services. One of them is that the server could abuse your data, and another is that it could take control of your computing.
el: Ας πάμε, λοιπόν, προς την επόμενη απειλή. Προκύπτουν δύο θέματα που εγείρονται από τη χρήση των διαδικτυακών υπηρεσιών. Το ένα από αυτά είναι ότι ο διακομιστής θα μπορούσε να καταχραστεί τα δεδομένα σας, ενώ το άλλο είναι ότι θα μπορούσε να πάρει τον έλεγχο των υπολογιστικών σας εργασιών.

note: type: Content of: <div><p>
en: The first issue, people already know about. They are aware that, if you upload data to an Internet service, there is a question of what it will do with that data. It might do things that mistreat you. What could it do? It could lose the data, it could change the data, it could refuse to let you get the data back. And it could also show the data to someone else you don't want to show it to. Four different possible things.
el: Ο κόσμος γνωρίζει, ήδη, για το πρώτο ζήτημα. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι, όταν ανεβάζεις δεδομένα σε μία διαδικτυακή υπηρεσία, τότε προκύπτει κι ένα θέμα σχετικά με το τι θα πράξει μ' εκείνα τα δεδομένα. Μπορεί να κάνει πράγματα που σας κακομεταχειρίζονται. Τι θα μπορούσε να κάνει; Θα μπορούσε να χάσει τα δεδομένα, θα μπορούσε να αλλοιώσει τα δεδομένα, θα μπορούσε να αρνηθεί να σας επιστρέψει πίσω τα δεδομένα. Και θα μπορούσε, επίσης, να δείξει τα δεδομένα σε κάποιον άλλον που εσείς δεν θέλετε να του δειχθούν. Τέσσερα διαφορετικά πιθανά πράγματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, here, I'm talking about the data that you <em>knowingly</em> gave to that site. Of course, many of those services do <em>surveillance</em> as well.
el: Τώρα, εδώ, μιλάω για δεδομένα που εσείς δώσατε <em>ενσυνείδητα</em> σ' εκείνο τον ιστότοπο. Φυσικά, πολλές από αυτές τις υπηρεσίες διεξάγουν, επίσης, και <em>επιτήρηση</em>.

note: type: Content of: <div><p>
en: For instance, consider Facebook. Users send lots of data to Facebook, and one of the bad things about Facebook is that it shows a lot of that data to lots of other people, and even if it offers them a setting to say &ldquo;no,&rdquo; that may not really work. After all, if you say &ldquo;some other people can see this piece of information,&rdquo; one of them might publish it. Now, that's not Facebook's fault, there is nothing they could do to prevent that, but it ought to warn people. Instead of saying &ldquo;mark this as only to your so-called friends,&rdquo; it should say &ldquo;keep in mind that your so-called friends are not really your friends, and if they want to make trouble for you, they could publish this.&rdquo; Every time, it should say that, if they want to deal with people ethically.
el: Για παράδειγμα, πάρτε υπ' όψη σας το Facebook. Οι χρήστες στέλνουν πολλά δεδομένα στο Facebook κι ένα από τα κακά πράγματα σχετικά με το Facebook είναι ότι δείχνει πολλά από αυτά τα δεδομένα σε πολλούς άλλους ανθρώπους και, ακόμη κι αν τους προσφέρει μία ρύθμιση για να πούνε &ldquo;όχι,&rdquo; αυτή μπορεί να μη λειτουργεί πραγματικά. Σε τελευταία ανάλυση, αν πεις πως &ldquo;ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να βλέπουν αυτό το τμήμα των πληροφοριών,&rdquo; τότε ένας από αυτούς μπορεί και να τις δημοσιεύσει. Τώρα, αυτό δεν είναι φταίξιμο του Facebook, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε για να το προλάβουν αυτό, αλλά θα όφειλαν να προειδοποιούν τον κόσμο. Αντί να λένε &ldquo;τσεκάρετε αυτό, ότι προορίζεται μόνο για τους λεγόμενους φίλους σας,&rdquo; θα έπρεπε να λέει &ldquo;να έχετε κατά νου ότι οι λεγόμενοι φίλοι σας δεν είναι πραγματικοί φίλοι σας και, αν θέλουν να σας κάνουνε ζημιά, θα μπορούσαν να το δημοσιεύσουν αυτό.&rdquo; Θα έπρεπε να το λένε αυτό, κάθε φορά, αν ήθελαν να ασχολούνται με τους ανθρώπους μ' έναν ηθικό τρόπο.

note: type: Content of: <div><p>
en: As well as all the data users of Facebook voluntarily give to Facebook, Facebook is collecting data about people's activities on the net through various methods of surveillance. But that's the first menace. For now I am talking about the data that people <em>know</em> they are giving to these sites.
el: Εκτός απ' όλα τα δεδομένα που οι χρήστες του Facebook δίνουν με τη θέλησή τους στο Facebook, το Facebook συλλέγει και δεδομένα για τις δραστηριότητες των ανθρώπων στο διαδίκτυο, μέσω διαφόρων μεθόδων επιτήρησης. Αλλά μέχρι τώρα μιλώ για τα δεδομένα που οι χρήστες <em>ξέρουν</em> πως τα δίνουν σ' αυτές τις ιστοσελίδες.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, losing data is something that could always happen by accident.  That possibility is always there, no matter how careful someone is.  Therefore, you need to keep multiple copies of data that matters. If you do that, then, even if someone decided to delete your data intentionally, it wouldn't hurt you that much, because you'd have other copies of it.
el: Η απώλεια δεδομένων είναι κάτι που μπορεί πάντα να συμβεί κατά λάθος. Υπάρχει πάντα αυτή η πιθανότητα, όσο προσεκτικός κι αν είναι κάποιος.  Άρα, θα πρέπει να κρατάτε πολλαπλά αντίτυπα των σημαντικών δεδομένων. Αν το κάνετε αυτό, τότε, ακόμη κι αν κάποιος αποφασίσει να διαγράψει ηθελημένα τα δεδομένα σας, το θέμα δεν θα σας πονούσε και τόσο πολύ, διότι θα είχατε και άλλα αντίγραφά τους.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, as long as you are maintaining multiple copies, you don't have to worry too much about someone's losing your data. What about whether you can get it back. Well, some services make it possible to get back all the data that you sent, and some don't. Google services will let the user get back the data the user has put into them. Facebook, famously, does not.
el: Συνεπώς, όσο κρατάτε πολλαπλά αντίτυπα, δε χρειάζεται να ανησυχείτε και τόσο πολύ για μία πιθανή απώλεια των δεδομένων σας εκ μέρους κάποιου άλλου. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που θα θέλατε να τα πάρετε πίσω; Λοιπόν, μερικές υπηρεσίες σας επιτρέπουν να πάρετε πίσω όλα τα δεδομένα που στείλατε, ενώ άλλες όχι. Οι υπηρεσίες της Google επιτρέπουν στον χρήστη να πάρει πίσω τα δεδομένα που ο ίδιος είχε ανεβάσει σ' αυτές. Το Facebook, όπως είναι πασίγνωστο, δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.

note: type: Content of: <div><p>
en: Of course in the case of Google, this only applies to the data the user <em>knows</em> Google has. Google does lots of surveillance, too, and that data is not included. But in any case, if you can get the data back, then you could track whether they have altered it. And they're not very likely to start altering people's data if the people can tell. So maybe we can keep a track on that particular kind of abuse.
el: Φυσικά, στην περίπτωση της Google, αυτό ισχύει μόνο για τα δεδομένα που ο χρήστης <em>γνωρίζει</em> πως έχει η Google. Η Google, όμως, κάνει επίσης και πολλή επιτήρηση· κι αυτά τα δεδομένα δεν περιλαμβάνονται. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, αν μπορείτε να πάρετε πίσω τα δεδομένα σας, τότε θα μπορούσατε και να ανιχνεύσετε μήπως τυχόν τα αλλοιώσανε. Και δεν είναι και πολύ πιθανό ν' αρχίσουν να τροποποιούν τα δεδομένα των ανθρώπων, αν οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να το καταλάβουν. Συνεπώς, πιθανά μπορούμε να κρατάμε ένα ίχνος σχετικά με αυτό το συγκεκριμένο είδος κατάχρησης.

note: type: Content of: <div><p>
en: But the abuse of showing the data to someone you don't want it to be shown to is very common and almost impossible for you to prevent, especially if it's a US company. You see, the most hypocritically named law in US history, the so-called USA Patriot Act, says that Big Brother's police can collect just about all the data that companies maintain about individuals. Not just companies, but other organizations too, like public libraries. The police can get this massively, without even going to court. Now, in a country that was founded on an idea of freedom, there's nothing more unpatriotic than this. But this is what they did. So you mustn't ever trust any of your data to a US company.  And they say that foreign subsidiaries of US companies are subject to this as well. So the company you're directly dealing with may be in Europe, but if it's owned by a US company, you've got the same problem to deal with.
el: Το είδος της κατάχρησης, όμως, που συνίσταται στο να δείχνουν τα δεδομένα σας σε κάποιον που δεν θέλετε να τα δει, αποτελεί πολύ συχνή πρακτική και είναι σχεδόν αδύνατον για εσάς να το προλάβετε, ειδικά αν πρόκειται για μία Αμερικανική εταιρεία. Βλέπετε, ο νόμος που φέρει το πιο υποκριτικό όνομα στην Αμερικανική ιστορία, ο γνωστός και ως USA Patriot Act, λέει ότι η αστυνομία του Μεγάλου Αδελφού μπορεί να συλλέγει σχεδόν όλα τα δεδομένα που οι εταιρείες διατηρούν σχετικά με τα φυσικά πρόσωπα. Κι όχι μόνον οι εταιρείες, αλλά και άλλοι οργανισμοί, όπως οι δημόσιες βιβλιοθήκες. Η Αστυνομία μπορεί να πάρει αυτά τα δεδομένα σε μαζική κλίμακα, χωρίς ούτε καν να χρειάζεται δικαστική συνδρομή. Τώρα, σε μία χώρα που είχε ιδρυθεί επάνω στην ιδέα της ελευθερίας, δεν υπάρχει τίποτε το περισσότερο αντιπατριωτικό από αυτό. Αλλά ακριβώς αυτό έκαναν. Έτσι, λοιπόν, δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεστε οποιαδήποτε από τα δεδομένα σας σε μια Αμερικανική εταιρεία.  Λένε, επίσης, ότι ακόμη και οι θυγατρικές Αμερικανικών εταιρειών στο εξωτερικό υπόκεινται σε αυτή τη νομοθεσία, συνεπώς η εταιρεία με την οποία συναλλάσσεστε άμεσα μπορεί να βρίσκεται στην Ευρώπη, αλλά εάν ανήκει σε μία Αμερικανική εταιρεία, τότε θα έρθετε αντιμέτωποι με το ίδιο πρόβλημα.

note: type: Content of: <div><p>
en: However, this is mainly of concern when the data you're sending to the service is not for publication. There are some services where you publish things. Of course, if you publish something, you know everybody is gonna be able to see it. So, there is no way they can hurt you by showing it to somebody who wasn't supposed to see it. There is nobody who wasn't supposed to see it, if you published it. So in that case the problem doesn't exist.
el: Πάντως, αυτό αποτελεί κυρίως έναν λόγο ανησυχίας όταν τα δεδομένα που στέλνετε στην υπηρεσία αυτή δεν προορίζονται για δημοσίευση. Υπάρχουν μερικές υπηρεσίες όπου μπορείτε να δημοσιεύετε διάφορα πράγματα. Όταν δημοσιεύεις κάτι, ξέρεις ασφαλώς ότι οι πάντες θα είναι σε θέση να το δούνε. Άρα, δεν υπάρχει τρόπος να σας βλάψουν απλώς δείχνοντάς τα σε κάποιο που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να τα δει. Δεν υπάρχει κανείς που να μην επιτρεπόταν να τα δει αν εσείς δημοσιεύσετε αυτά τα αρχεία. Άρα, σ' αυτή την περίπτωση, το πρόβλημα δεν υπάρχει.

note: type: Content of: <div><p>
en: So these are four sub-issues of this one threat of abusing our data.  The idea of the Freedom Box project is you have your own server in your own home, and when you want to do something remotely, you do it with your own server, and the police have to get a court order in order to search your server. So you have the same rights this way that you would have traditionally in the physical world.
el: Αυτά, λοιπόν, είναι τέσσερις υπο-θέματα αυτής της μίας απειλής περί κατάχρησης των δεδομένων μας.  Η ιδέα του έργου Κουτί της Ελευθερίας είναι ότι έχετε τον δικό σας διακομιστή στο δικό σας σπίτι και όταν θέλετε να κάνετε κάτι απομακρυσμένα, το κάνετε με τον δικό σας διακομιστή κι έτσι η αστυνομία θα πρέπει να πάρει πρώτα δικαστική εντολή για να μπορέσει να ψάξει τον δικό σας διακομιστή. Με αυτό τον τρόπο, διατηρείτε τα ίδια δικαιώματα που θα είχατε παραδοσιακά και στον φυσικό κόσμο.

note: type: Content of: <div><p>
en: The point here and in so many other issues is: as we start doing things digitally instead of physically, we shouldn't lose any of our rights; because the general tendency is that we do lose rights.
el: Το θέμα εδώ, αλλά και σε τόσα άλλα ζητήματα, είναι: καθώς κάνουμε όλο και περισσότερα πράγματα ψηφιακά, αντί να τα κάνουμε με τον παραδοσιακό φυσικό τρόπο, δεν θα πρέπει να χάνουμε κανένα από τα δικαιώματά μας· διότι η γενική τάση είναι ότι όντως χάνουμε δικαιώματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Basically, Stallman's law says that, in an epoch when governments work for the mega-corporations instead of reporting to their citizens, every technological change can be taken advantage of to reduce our freedom. Because reducing our freedom is what these governments want to do. So the question is: when do they get an opportunity? Well, any change that happens for some other reason is a possible opportunity, and they will take advantage of it if that's their general desire.
el: Βασικά, ο νόμος του Stallman λέει ότι, σε μία εποχή στην οποία οι κυβερνήσεις δουλεύουν για τις μεγα-εταιρείες, αντί να λογοδοτούν προς τους πολίτες τους, οποιαδήποτε τεχνολογική αλλαγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πλεονέκτημα για να μειώσουν την ελευθερία μας. Διότι εκείνο που επιδιώκουν αυτές οι κυβερνήσεις είναι, ακριβώς, να μειώσουν την ελευθερία μας. Συνεπώς το ερώτημα είναι: πότε έχουν αυτή την ευκαιρία; Λοιπόν, οποιαδήποτε αλλαγή λαμβάνει χώρα για κάποιο άσχετο λόγο, είναι μια εν δυνάμει ευκαιρία, και θα την εκμεταλλευθούν αν αυτή είναι η γενικότερη επιθυμία τους.

note: type: Content of: <div><p>
en: But the other issue with Internet services is that they can take control of your computing, and that's not so commonly known. But it's becoming more common. There are services that offer to do computing for you on data supplied by you&mdash;things that you should do in your own computer but they invite you to let somebody else's computer do that computing work for you. And the result is you lose control over it. It's just as if you used a nonfree program.
el: Το άλλο, όμως, ζήτημα με τις διαδικτυακές υπηρεσίες είναι ότι μπορούν να πάρουν τον έλεγχο της πληροφορικής σας κι αυτό δεν είναι και τόσο ευρέως γνωστό. Αλλά καθίσταται όλο και περισσότερο κοινό. Υπάρχουν υπηρεσίες που προσφέρουν να εκτελούν υπολογιστικές εργασίες για δικό σας λογαριασμό επί των δεδομένων που τους παρέχετε εσείς&mdash;πράγματα δηλαδή που θα έπρεπε να κάνετε στο δικό σας υπολογιστή, αλλά σας προσκαλούν να επιτρέψετε να κάνει ο υπολογιστής κάποιου άλλου αυτές τις υπολογιστικές εργασίες για σας. Και το αποτέλεσμα είναι ότι εσείς χάνετε τον έλεγχο πάνω σε αυτό το θέμα. Είναι ακριβώς σαν να χρησιμοποιούσατε ένα μη-ελεύθερο πρόγραμμα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Two different scenarios, but they lead to the same problem. If you do your computing with a nonfree program&hellip; well, the users don't control the nonfree program, it controls the users, which would include you. So you've lost control of the computing that's being done. But if you do your computing in his server&hellip; well, the programs that are doing it are the ones he chose. You can't touch them or see them, so you have no control over them. He has control over them, maybe.
el: Δύο διαφορετικά σενάρια, αλλά οδηγούν στο ίδιο πρόβλημα. Αν κάνετε τις υπολογιστικές σας εργασίες με ένα μη-ελεύθερο πρόγραμμα&hellip; τότε, οι χρήστες δεν ελέγχουν το μη-ελεύθερο πρόγραμμα, εκείνο ελέγχει τους χρήστες, το οποίο περιλαμβάνει κι εσάς. Έτσι, χάσατε τον έλεγχο των υπολογιστικών εργασιών που γίνονται. Αλλά αν κάνετε τις υπολογιστικές σας εργασίες στον δικό του διακομιστή&hellip; τότε, τα προγράμματα που το κάνουν θα είναι αυτά που εκείνος επέλεξε. Δεν μπορείτε να τα αγγίξετε, ούτε να τα δείτε, άρα δεν έχετε κανέναν έλεγχο πάνω τους. Αυτός ασκεί έλεγχο πάνω τους, ίσως.

note: type: Content of: <div><p>
en: If they are free software and he installs them, then he has control over them. But even he might not have control. He might be running a proprietary program in his server, in which case it's somebody else who has control of the computing being done in his server. He doesn't control it and you don't.
el: Αν πρόκειται για ελεύθερο λογισμικό κι εκείνος τα εγκαταστήσει, τότε θα τα ελέγχει. Αλλά, ακόμη κι εκείνος μπορεί να μην ασκεί τον έλεγχο. Μπορεί να τρέχει ένα ιδιόκτητο πρόγραμμα στον διακομιστή του, στην οποία περίπτωση θα είναι κάποιος άλλος που έχει τον έλεγχο των υπολογιστικών εργασιών που γίνονται στον διακομιστή του. Ούτε εκείνος το ελέγχει, ούτε και σεις.

note: type: Content of: <div><p>
en: But suppose he installs a free program, then he has control over the computing being done in his computer, but you don't. So, either way, <em>you don't!</em> So the only way to have control over your computing is to do it with <em>your copy</em> of a free program.
el: Ας υποθέσουμε, όμως, ότι εγκαθιστά ένα ελεύθερο πρόγραμμα· τότε εκείνος έχει τον έλεγχο πάνω στις υπολογιστικές εργασίες που λαμβάνουν χώρα στο δικό του διακομιστή, αλλά εσείς όχι. Συνεπώς, και με τους δύο τρόπους, <em>εσείς δεν έχετε τον έλεγχο!</em> Άρα, ο μόνος τρόπος για να έχετε τον έλεγχο πάνω στις υπολογιστικές σας εργασίες είναι να τις κάνετε με <em>το δικό σας αντίτυπο</em> ενός ελεύθερου προγράμματος.

note: type: Content of: <div><p>
en: This practice is called &ldquo;Software as a Service.&rdquo; It means doing your computing with your data in somebody else's server. And I don't know of anything that can make this acceptable. It's always something that takes away your freedom, and the only solution I know of is to refuse. For instance, there are servers that will do translation or voice recognition, and you are letting them have control over this computing activity, which we shouldn't ever do.
el: Αυτή η πρακτική ονομάζεται &ldquo;Λογισμικό ως μία Υπηρεσία&rdquo;. Σημαίνει να εκτελείτε τις υπολογιστικές σας εργασίες, με τα δικά σας δεδομένα, στον διακομιστή κάποιου άλλου. Και δεν γνωρίζω τίποτε που να μπορεί το κάνει αυτό αποδεκτό. Πρόκειται πάντοτε για κάτι που σας αφαιρεί την ελευθερία και η μόνη λύση που ξέρω είναι να το αρνηθείτε. Για παράδειγμα, υπάρχουν διακομιστές που μπορούν να κάνουν μετάφραση ή αναγνώριση φωνής, κι εσείς τους αφήνετε να αναλάβουν τον έλεγχο αυτής της υπολογιστικής δραστηριότητας, πράγμα που δεν θα έπρεπε ποτέ να κάνουμε.

note: type: Content of: <div><p>
en: Of course, we are also giving them data about ourselves which they shouldn't have. Imagine if you had a conversation with somebody through a voice-recognition translation system that was Software as a Service and it's really running on a server belonging to some company. Well, that company also gets to know what was said in the conversation, and if it's a US company that means Big Brother also gets to know. This is no good.
el: Φυσικά, τους παραχωρούμε επίσης και δεδομένα για εμάς που δεν θα έπρεπε να έχουν. Φαντασθείτε να είχατε μία συνομιλία με κάποιον μέσω ενός συστήματος αναγνώρισης φωνής και μετάφρασης, που να ήταν Λογισμικό ως μία Υπηρεσία και να τρέχει πραγματικά σ' έναν διακομιστή που να ανήκει σε κάποια εταιρεία. Αυτή η εταιρεία θα μπορεί, επίσης, να μάθει τι ειπώθηκε σ' αυτή τη συνομιλία, και αν πρόκειται για μία Αμερικανική εταιρεία, αυτό σημαίνει ότι κι ο Μεγάλος Αδελφός θα μπορέσει κι' αυτός να μάθει. Αυτό δεν είναι καλό.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Computers for voting
el: Υπολογιστές για ψηφοφορίες

note: type: Content of: <div><p>
en: The next threat to our freedom in a digital society is using computers for voting. You can't trust computers for voting. Whoever controls the software in those computers has the power to commit undetectable fraud.
el: Η επόμενη απειλή για την ελευθερία μας σε μία ψηφιακή κοινωνία είναι η χρήση των υπολογιστών για να ψηφίζουμε. Δεν μπορείς να εμπιστευθείς τους υπολογιστές για μία ψηφοφορία. Οποιοσδήποτε ελέγχει το λογισμικό σ' εκείνους τους υπολογιστές, διαθέτει και τη δύναμη να διαπράξει μη ανιχνεύσιμη απάτη.

note: type: Content of: <div><p>
en: Elections are special, because there's nobody involved that we dare trust fully. Everybody has to be checked, crosschecked by others, so that nobody is in a position to falsify the results by himself. Because if anybody is in a position to do that, he might do it. So our traditional systems for voting were designed so that nobody was fully trusted, everybody was being checked by others. So that nobody could easily commit fraud. But once you introduce a program, this is impossible.
el: Οι εκλογές αποτελούν ειδική περίπτωση. Επειδή δεν υπάρχει κανείς εμπλεκόμενος που να τολμούμε να εμπιστευθούμε πλήρως. Όλοι πρέπει να ελέγχονται, να διασταυρώνονται από άλλους, έτσι ώστε κανένας να μην είναι σε θέση να αλλοιώσει μόνος του τα αποτελέσματα. Διότι αν κάποιος είναι σε θέση να το κάνει αυτό, τότε ίσως το πράξει. Έτσι, τα παραδοσιακά μας συστήματα για τις ψηφοφορίες είχαν σχεδιασθεί με τέτοιο τρόπο που κανένας δεν απολάμβανε πλήρη εμπιστοσύνη, όπου καθένας ελεγχόταν από άλλους. Ώστε κανένας να μην μπορούσε εύκολα να διαπράξει απάτη. Αλλά, από τη στιγμή που εισαγάγεις ένα πρόγραμμα, αυτό γίνεται αδύνατον.

note: type: Content of: <div><p>
en: How can you tell if a voting machine will honestly count the votes? You'd have to study the program that's running in it during the election, which of course nobody can do, and most people wouldn't even know how to do. But even the experts who might theoretically be capable of studying the program, they can't do it while people are voting.  They'd have to do it in advance, and then how do they know that the program they studied is the one that's running while people vote? Maybe it's been changed.
el: Πώς μπορείς να πεις αν μία μηχανή καταμέτρησης ψήφων θα μετρήσει τίμια τις ψήφους; Θα έπρεπε να μελετήσεις το πρόγραμμα που τρέχει μέσα στη μηχανή κατά τη διάρκεια των εκλογών, πράγμα που, ασφαλώς, δεν μπορεί κανείς να πράξει, πέραν από το ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα ήξεραν ούτε πως να το κάνουν. Αλλά ακόμη κι οι ειδικοί, που θα μπορούσαν θεωρητικά να είναι ικανοί να μελετήσουν το πρόγραμμα, δεν μπορούν να το κάνουν τη στιγμή που ο κόσμος ψηφίζει. Θα έπρεπε να το κάνουν πιο πριν, και μετά πώς θα ξέρουν ότι το πρόγραμμα που αυτοί μελέτησαν είναι ακριβώς εκείνο που τρέχει καθώς ο κόσμος ψηφίζει; Μπορεί να το αλλάξανε.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now, if this program is proprietary, that means some company controls it. The election authority can't even tell what that program is doing. Well, this company then could rig the election.  And there are accusations that this was done in the US within the past ten years, that election results were falsified this way.
el:  Τώρα, αν αυτό το πρόγραμμα είναι ιδιόκτητο, αυτό σημαίνει πως κάποια εταιρεία το ελέγχει. Η αρχή που επιβλέπει την εκλογική διαδικασία δε μπορεί ούτε καν να πει τι ακριβώς κάνει το πρόγραμμα. Επομένως, αυτή η εταιρεία θα μπορούσε να παραποιήσει τις εκλογές.  Και υπάρχουν κατηγορίες ότι αυτό έγινε στις ΗΠΑ κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, ότι τα εκλογικά αποτελέσματα πλαστογραφήθηκαν κατ' αυτό τον τρόπο.

note: type: Content of: <div><p>
en: But what if the program is free software? That means the election authority who owns this voting machine has control over the software in it, so the election authority could rig the election. You can't trust them either. You don't dare trust <em>anybody</em> in voting, and the reason is, there's no way that the voters can verify for themselves that their votes were correctly counted, nor that false votes were not added.
el: Αλλά τι θα συνέβαινε αν το πρόγραμμα ήταν ελεύθερο λογισμικό; Αυτό θα σήμαινε ότι η εκλογική αρχή που κατέχει αυτό το μηχάνημα ψηφοφορίας έχει τον έλεγχο του λογισμικού που τρέχει εκεί μέσα· έτσι, η ίδια η εκλογική αρχή θα μπορούσε να παραποιήσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Δεν μπορείς να τους εμπιστευθείς ούτε κι αυτούς. Δεν τολμάς να εμπιστευθείς <em>κανέναν</em> στην ψηφοφορία κι ο λόγος είναι διότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος ώστε να μπορούν οι ψηφοφόροι να επαληθεύσουν από μόνοι τους ότι οι ψήφοι τους μετρήθηκαν σωστά, ούτε ότι δεν προστέθηκαν κάλπικες ψήφοι.

note: type: Content of: <div><p>
en: In other activities of life, you can usually tell if somebody is trying to cheat you. Consider for instance buying something from a store. You order something, maybe you give a credit card number. If the product doesn't come, you can complain and you can&hellip; of course if you've got a good enough memory you'll notice if that product doesn't come. You're not just giving total blind trust to the store, because you can check. But in elections you can't check.
el: Σε άλλες δραστηριότητες της ζωής, μπορείς συνήθως να πεις αν κάποιος προσπαθεί να σε κοροϊδέψει. Πάρτε για παράδειγμα την αγορά κάποιου πράγματος από ένα μαγαζί. Παραγγέλνετε κάτι, ίσως δίνετε κι έναν αριθμό πιστωτικής κάρτας. Αν το προϊόν δεν έρθει στα χέρια σας, τότε μπορείτε να παραπονεθείτε και μπορείτε&hellip; αν έχετε αρκετά καλή μνήμη, σίγουρα θα το κάνετε, να καταλάβετε αν αυτό το προϊόν δεν ήρθε. Δεν εναποθέτετε απόλυτη και τυφλή εμπιστοσύνη στο μαγαζί, διότι μπορείτε να ελέγξετε. Αλλά στην περίπτωση των εκλογών, δεν μπορείτε να ελέγξετε.

note: type: Content of: <div><p>
en: I saw once a paper where someone described a theoretical system for voting which used some sophisticated mathematics so that people could check that their votes had been counted, even though everybody's vote was secret, and they could also verify that false votes hadn't been added. It was very exciting, powerful mathematics; but even if that mathematics is correct, that doesn't mean the system would be acceptable to use in practice, because the vulnerabilities of a real system might be outside of that mathematics. For instance, suppose you're voting over the Internet and suppose you're using a machine that's a zombie. It might tell you that the vote was sent for A while actually sending a vote for B. Who knows whether you'd ever find out? So, in practice the only way to see if these systems work and are honest is through years, in fact decades, of trying them and checking in other ways what happened.
el: Είδα κάποτε ένα επιστημονικό άρθρο όπου κάποιος περιέγραφε ένα θεωρητικό σύστημα ψηφοφορίας, το οποίο χρησιμοποιεί μερικά εξεζητημένα μαθηματικά, έτσι ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να ελέγχουν ότι οι ψήφοι τους καταμετρήθηκαν, παρόλο που η ψήφος του καθενός παρέμενε κρυφή, και θα μπορούσαν, επίσης, να επαληθεύουν ότι δεν είχαν προστεθεί ψευδείς ψήφοι. Ήταν πολύ ενδιαφέροντα πανίσχυρα μαθηματικά· αλλά ακόμη κι αν αυτά τα μαθηματικά είναι σωστά, αυτό δε σημαίνει ότι το σύστημα θα ήταν αποδεκτό για πρακτική χρήση, διότι οι τρωτότητες ενός πραγματικού συστήματος μπορεί να βρίσκονται έξω από εκείνα τα μαθηματικά. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι ψηφίζετε μέσω του Διαδικτύου κι ας υποθέσουμε ότι χρησιμοποιείτε ένα μηχάνημα που, όμως, είναι ένα ζόμπι<sup><a href="#TransNote6">[6]</a></sup>. Μπορεί να σας πει ότι η ψήφος έχει σταλεί για το A, ενώ στην πραγματικότητα έστειλε μια ψήφο για το B. Ποιός μπορεί να ξέρει αν εσείς θα μπορούσατε ποτέ να το ανακαλύψετε; Πρακτικά, ο μόνος τρόπος για να δούμε αν αυτά τα συστήματα δουλεύουν και είναι έντιμα, είναι δοκιμάζοντας τα συνεχώς επί ετών, στην πραγματικότητα δεκαετιών, κι ελέγχοντας με άλλους τρόπους τι τελικά συνέβη.

note: type: Content of: <div><p>
en: I wouldn't want my country to be the pioneer in this. So, use paper for voting. Make sure there are ballots that can be recounted.
el: Δεν θα ήθελα να γίνει η χώρα μου πρωτοπόρος σε αυτό. Γι' αυτό, χρησιμοποιείτε χαρτί για τις ψηφοφορίες. Βεβαιωθείτε ότι υπάρχουν ψηφοδέλτια που μπορούν να ξαναμετρηθούν.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Speaker's note, added subsequently
el: Σημείωση του ομιλητή, προστέθηκε μετέπειτα

note: type: Content of: <div><p>
en: Remote voting by internet has an inherent social danger, that your boss might tell you, &ldquo;I want you to vote for candidate C, and do it from the computer in my office while I watch you.&rdquo; He does not need to say out loud that you might be fired if you do not comply. This danger is not based on a technical flaw, so it can't be fixed by fixing the technology.
el: Η απομακρυσμένη ψηφοφορία από το διαδίκτυο έχει έναν εγγενή κοινωνικό κίνδυνο, ότι το αφεντικό σας μπορεί να σας πει, &ldquo;Θέλω να ψηφίσεις τον υποψήφιο Γ και να το κάνεις από τον υπολογιστή στο γραφείο μου ενώ θα σε παρακολουθώ.&rdquo; Δεν χρειάζεται να πει δυνατά ότι ενδεχομένως θα απολυθείτε αν δεν συμμορφωθείτε. Ο κίνδυνος αυτός δεν οφείλεται σε κάποια τεχνική αδυναμία, επομένως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί διορθώνοντας την τεχνολογία.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The war on sharing
el: Ο πόλεμος κατά του διαμοιρασμού

note: type: Content of: <div><p>
en: The next threat to our freedom in a digital society comes from the war on sharing.
el: Η επόμενη απειλή κατά της ελευθερίας μας σε μία ψηφιακή κοινωνία προέρχεται από τον πόλεμο κατά του διαμοιρασμού.

note: type: Content of: <div><p>
en: One of the tremendous benefits of digital technology is that it is easy to copy published works and share these copies with others. Sharing is good, and with digital technology, sharing is easy. So, millions of people share. Those who profit by having power over the distribution of these works don't want us to share. And since they are businesses, governments which have betrayed their people and work for the Empire of mega-corporations try to serve those businesses, they are against their own people, they are for the businesses, for the publishers.
el: Ένα από τα καταπληκτικά οφέλη της ψηφιακής τεχνολογίας είναι ότι καθιστά εύκολη την αντιγραφή των δημοσιευμένων έργων και τον διαμοιρασμό αυτών των αντιγράφων με άλλους. Το να μοιράζεσαι είναι καλό, και με την ψηφιακή τεχνολογία ο διαμοιρασμός γίνεται εύκολος. Έτσι, εκατομμύρια ανθρώπων μοιράζονται μεταξύ τους. Αυτοί που βγάζουν κέρδος μέσω της εξουσίας που διαθέτουν επί της διανομής αυτών των έργων, δεν θέλουν να μοιραζόμαστε. Κι αφού πρόκειται για επιχειρήσεις, οι κυβερνήσεις που πρόδωσαν τους λαούς τους και δουλεύουνε για την αυτοκρατορία των μεγα-εταιρειών προσπαθούν να υπηρετήσουν αυτές τις επιχειρήσεις, είναι κατά των ίδιων τους των λαών, είναι υπέρ των εταιρειών, υπέρ των εκδοτών.

note: type: Content of: <div><p>
en: Well, that's not good. And with the help of these governments, the companies have been waging <em>war</em> on sharing, and they've proposed a series of cruel draconian measures. Why do they propose cruel draconian measures? Because nothing less has a chance of success: when something is good and easy, people do it, and the only way to stop them is by being very nasty. So of course, what they propose is nasty, nasty, and the next one is nastier. So they tried suing teenagers for hundreds of thousands of dollars. That was pretty nasty. And they tried turning our technology against us, Digital Restrictions Management that means, digital handcuffs.
el: Ε! λοιπόν, αυτό δεν είναι καλό. Και με τη βοήθεια αυτών των κυβερνήσεων, οι εταιρείες κήρυξαν <em>πόλεμο</em> κατά του διαμοιρασμού, και πρότειναν μία σειρά σκληρών δρακόντειων μέτρων. Γιατί προτείνουν τέτοια σκληρά δρακόντεια μέτρα; Διότι τίποτε λιγότερο δεν έχει μια πιθανότητα επιτυχίας: όταν κάτι είναι καλό και εύκολο, ο κόσμος το κάνει. Ο μόνος τρόπος να τους σταματήσει κανείς είναι να γίνει πολύ κακός. Συνεπώς, αυτά που προτείνουν είναι κακά, απαίσια, και αυτό που ακολουθεί είναι ακόμη πιο απαίσιο. Έτσι, λοιπόν, προσπάθησαν να μηνύσουν κάποιους εφήβους, απαιτώντας εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια — αυτό κι αν ήταν απαίσιο. Και προσπάθησαν να στρέψουν την τεχνολογία μας εναντίον μας, κι αυτό σημαίνει Διαχείριση Ψηφιακών Περιορισμών<sup><a href="#TransNote3">[3]</a></sup>, ψηφιακές χειροπέδες.

note: type: Content of: <div><p>
en: But among the people there were clever programmers too and they found ways to break the handcuffs. So for instance, DVDs were designed to have encrypted movies in a secret encryption format, and the idea was that all the programs to decrypt the video would be proprietary with digital handcuffs. They would all be designed to restrict the users. And their scheme worked OK for a while. But some people in Europe figured out the encryption and they released a free program that could actually play the video on a DVD.
el: Ανάμεσα, όμως, στους ανθρώπους υπήρχαν και έξυπνοι προγραμματιστές, οι οποίοι και βρήκαν τρόπους να σπάσουν αυτές τις χειροπέδες. Για παράδειγμα, τα DVD σχεδιάσθηκαν για να έχουν κρυπτογραφημένες ταινίες σε μία μυστική μορφή κρυπτογράφησης, και η βασική ιδέα ήταν ότι όλα τα προγράμματα για την αποκρυπτογράφηση του βίντεο θα ήτανε ιδιόκτητα με ψηφιακές χειροπέδες. Θα σχεδιαζόταν όλα για να περιορίζουν τους χρήστες. Και η τακτική τους λειτούργησε μια χαρά για ένα μικρό διάστημα. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, στην Ευρώπη, έσπασαν την κρυπτογράφηση και δημιούργησαν ένα ελεύθερο πρόγραμμα που μπορούσε πραγματικά να παίζει το βίντεο σ' ένα DVD.

note: type: Content of: <div><p>
en: Well, the movie companies didn't leave it there. They went to the US congress and bought a law making that software illegal. The United States invented censorship of software in 1998, with the Digital Millennium Copyright Act (DMCA). So the distribution of that free program was forbidden in the United States. Unfortunately it didn't stop with the United States. The European Union adopted a directive, in 2003 I believe, requiring such laws. The directive only says that commercial distribution has to be banned, but just about every country in the European Union has adopted a nastier law. In France, the mere possession of a copy of that program is an offense punished by imprisonment, thanks to Sarkozy. I believe that was done by the law DADVSI. I guess he hoped that with an unpronounceable name, people wouldn't be able to criticize it. [laughter]
el: Φυσικά, οι κινηματογραφικές εταιρείες δεν το άφησαν εκεί. Πήγαν στην Αμερικανική Γερουσία κι αγόρασαν ένα νόμο που καθιστούσε αυτό το λογισμικό παράνομο. Οι ΗΠΑ επινόησαν τη λογοκρισία του λογισμικού το 1998, με την Πράξη Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ψηφιακής Χιλιετίας<sup><a href="#TransNote7">[7]</a></sup> (DMCA). Έτσι, η διανομή αυτού του ελεύθερου προγράμματος απαγορεύτηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δυστυχώς, δεν σταμάτησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση. υιοθέτησε μία Οδηγία, το 2003, που απαιτούσε τέτοιους νόμους. Η Οδηγία λέει μόνο ότι η εμπορική αναδιανομή πρέπει να απαγορευθεί, αλλά σχεδόν όλες οι χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησαν έναν ακόμη πιο απαίσιο νόμο. Στη Γαλλία, ακόμη και η απλή κατοχή ενός αντιγράφου αυτού του προγράμματος αποτελεί παράβαση που τιμωρείται με φυλάκιση, χάρις στον Σαρκοζί. Πιστεύω ότι αυτό έγινε από το νόμο DADVSI. Μάλλον θα ήλπιζε ότι μ' ένα απρόφερτο όνομα, ο κόσμος δεν θα μπορούσε να τον κριτικάρει. [γέλια στο ακροατήριο]

note: type: Content of: <div><p>
en: So, elections are coming. Ask the candidates in the parties: will you repeal the DADVSI? And if not, don't support them. You mustn't give up lost moral territory forever. You've got to fight to win it back.
el: Λοιπόν, έρχονται εκλογές. Ρωτήστε τους υποψηφίους των κομμάτων: θα καταργήσετε τον DADVSI; Και εάν όχι, μην τους υποστηρίξετε. Δεν πρέπει να παραδώσετε το χαμένο ηθικό έδαφος για πάντα. Πρέπει να αγωνιστείτε για να το ξανακερδίσετε.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, we still are fighting against digital handcuffs. The Amazon Swindle has digital handcuffs to take away the traditional freedoms of readers to do things such as: give a book to someone else, or lend a book to someone else. That's a vitally important social act. That is what builds society among people who read, lending books. Amazon doesn't want to let people lend books freely. And then there is also selling a book, perhaps to a used bookstore. You can't do that either.
el: Έτσι, αγωνιζόμαστε ακόμη ενάντια στις ψηφιακές χειροπέδες. Το Amazon Swindle έχει ψηφιακές χειροπέδες για να αφαιρέσει τις παραδοσιακές ελευθερίες των αναγνωστών να κάνουν πράγματα όπως: να δίνουν ένα βιβλίο σε κάποιον άλλον, ή να δανείζουν ένα βιβλίο σε κάποιον άλλον. Αυτή είναι μίας ζωτικής σημασίας κοινωνική πράξη. Αυτό είναι που χτίζει μία κοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους που διαβάζουν: ο δανεισμός βιβλίων. Η Amazon δεν θέλει ν' αφήσει τους ανθρώπους να δανείζονται βιβλία ελεύθερα. Έπειτα, υπάρχει και η δυνατότητα να πουλήσετε ένα βιβλίο, ίσως σ' ένα βιβλιοπωλείο μεταχειρισμένων. Δεν μπορείτε να το κάνετε ούτε κι' αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: It looked for a while as if DRM had disappeared on music, but now they're bringing it back with streaming services such as Spotify. These services all require proprietary client software, and the reason is so they can put digital handcuffs on the users. So, reject them! They already showed quite openly that you can't trust them, because first they said: &ldquo;You can listen as much as you like.&rdquo; And then they said: &ldquo;Oh, no! You can only listen a certain number of hours a month.&rdquo; The issue is not whether that particular change was good or bad, just or unjust; the point is, they have the power to impose any change in policies. So don't let them have that power. You should have your <em>own</em> copy of any music you want to listen to.
el: Για λίγο, έμοιαζε σαν να είχαν εξαφανισθεί τα DRM από τη μουσική, αλλά τώρα το ξαναφέρνουν πίσω με τις διάφορες υπηρεσίες ροής, όπως το Spotify. Αυτές οι υπηρεσίες απαιτούν όλες ιδιόκτητα λογισμικά πελάτη, κι ο λόγος είναι για να μπορούν, με αυτό τον τρόπο, να βάλουν ψηφιακές χειροπέδες στους χρήστες. Γι' αυτό, απορρίψτε τες! Απέδειξαν, ήδη, αρκετά ανοιχτά, ότι δεν μπορείτε να τις εμπιστευθείτε, διότι αρχικά είπαν ότι: &ldquo;μπορείτε να ακούτε όσο θέλετε&rdquo;, και μετά, είπαν πως: &ldquo;Ω, όχι! Μπορείτε μόνο να ακούτε έναν συγκεκριμένο αριθμό ωρών ανά μήνα.&rdquo; Το θέμα δεν είναι κατά πόσο αυτή η συγκεκριμένη αλλαγή ήταν κακή ή καλή, δίκαια ή άδικη· το θέμα είναι ότι αυτοί διαθέτουν τη δύναμη να επιβάλλουν οποιαδήποτε αλλαγή στις πολιτικές. Συνεπώς, μην τους επιτρέπετε να έχουν αυτή τη δύναμη. Θα έπρεπε να έχετε <em>το δικό σας</em> αντίγραφο της οποιασδήποτε μουσικής που θέλετε να ακούσετε.

note: type: Content of: <div><p>
en: And then came the next assault on our freedom: HADOPI, basically punishment on accusation. It was started in France but it's been exported to many other countries. The United States now demand such unjust policies in its free exploitation treaties. A few months ago, Colombia adopted such a law under orders from its masters in Washington.  Of course, the ones in Washington are not the real masters, they're just the ones who control the United States on behalf of the Empire. But they're the ones who also dictate to Colombia on behalf of the Empire.
el: Και μετά ήρθε η επόμενη επίθεση στην ελευθερία μας: το HADOPI, δηλαδή, βασικά, η τιμωρία αμέσως με την κατηγορία. Άρχισε στη Γαλλία, αλλά τώρα εξάγεται και σε πολλές άλλες χώρες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τώρα απαιτούν παρόμοιες άδικες πολιτικές στις συνθήκες ελεύθερης εκμετάλλευσης. Λίγους μήνες πριν, η Κολομβία υιοθέτησε έναν τέτοιο νόμο κατόπιν διαταγών από τ' αφεντικά της στην Ουάσιγκτον.  Ασφαλώς, ούτε εκείνοι στην Ουάσιγκτον είναι τα αληθινά αφεντικά, είναι απλώς εκείνοι που ελέγχουν τις Ηνωμένες Πολιτείες για λογαριασμό της Αυτοκρατορίας. Είναι, όμως, κι εκείνοι που υπαγορεύουν επίσης στην Κολομβία, για λογαριασμό της Αυτοκρατορίας.

note: type: Content of: <div><p>
en: In France, since the Constitutional Council objected to explicitly giving people punishment without trial, they invented a kind of trial which is not a real trial, it's just a form of a trial, so they can <em>pretend</em> that people have a trial before they're punished. But in other countries they don't bother with that, it's explicit punishment on accusation only. Which means that for the sake of their war on sharing, they're prepared to abolish the basic principles of justice. It shows how thoroughly anti-freedom anti-justice they are. These are not legitimate governments.
el: Στη Γαλλία, από τότε που το Συνταγματικό Δικαστήριο έφερε αντίθεση στην σαφή επιβολή τιμωρίας στους ανθρώπους χωρίς δίκη, επινόησαν ένα είδος δίκης που δεν είναι αληθινή δίκη, που είναι απλώς μια μορφή δίκης, έτσι ώστε να μπορούν να <em>υποκρίνονται</em> πως ο κόσμος περνά από δίκη πριν καταδικασθεί. Σε άλλες χώρες, πάντως, ούτε καν που ανησυχούν με κάτι τέτοια, είναι σαφής τιμωρία με την απλή κατηγορία μόνο. Πράγμα που σημαίνει ότι προς χάριν του πολέμου τους εναντίον του διαμοιρασμού, είναι διατεθειμένοι να καταργήσουν τις βασικές αρχές της δικαιοσύνης. Αυτό δείχνει πόσο πλήρως διάκεινται ενάντια στην ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Αυτές δεν είναι νόμιμες κυβερνήσεις.

note: type: Content of: <div><p>
en: And I'm sure they'll come up with more nasty ideas because they're paid to defeat the people no matter what it takes. Now, when they do this, they always say that it's for the sake of the artists, that they have to &ldquo;protect&rdquo; the &ldquo;creators.&rdquo; Now those are both propaganda terms. I am convinced that the reason they love the word &ldquo;creators&rdquo; is because it is a comparison with a deity. They want us to think of artists as super-human, and thus deserving special privileges and power over us, which is something I disagree with.
el: Και είμαι βέβαιος πως θα έρθουν με ακόμη πιο απαίσιες ιδέες, διότι πληρώνονται για να κατανικούν τον κόσμο, ό,τι κι αν χρειαστεί. Τώρα, όταν το κάνουν αυτό, λένε πάντοτε ότι είναι για το καλό των καλλιτεχνών, ότι πρέπει να &ldquo;προστατεύσουν&rdquo; τους &ldquo;δημιουργούς.&rdquo; Φυσικά, αυτοί είναι και οι δύο όροι προπαγάνδας. Είμαι πεπεισμένος ότι ο λόγος που τους αρέσει η λέξη &ldquo;δημιουργοί&rdquo; είναι διότι πρόκειται για μία σύγκριση με μία θεότητα. Θέλουν να θεωρούμε τους καλλιτέχνες σαν υπερ-ανθρώπους και συνεπώς άξιους ιδιαίτερων προνομίων και εξουσίας επάνω μας, πράγμα με το οποίο διαφωνώ.

note: type: Content of: <div><p>
en: In fact though, the only artists that benefit very much from this system are the big stars. The other artists are getting crushed into the ground by the heels of these same companies. But they treat the stars very well, because the stars have a lot of clout. If a star threatens to move to another company, the company says: &ldquo;Oh, we'll give you what you want.&rdquo; But for any other artist they say: &ldquo;You don't matter, we can treat you any way we like.&rdquo;
el: Στην πραγματικότητα, οι μόνοι καλλιτέχνες που επωφελούνται πάρα πολύ από αυτό το σύστημα είναι οι μεγάλοι αστέρες. Οι υπόλοιποι καλλιτέχνες συντρίβονται στο χώμα, κάτω από τα τακούνια αυτών των ίδιων των επιχειρήσεων. Μεταχειρίζονται, όμως, τους αστέρες πολύ καλά, διότι οι αστέρες ασκούν μεγάλη επιρροή. Αν ένας αστέρας απειλήσει ότι θα φύγει σε άλλη εταιρεία, η εταιρεία λέει: &ldquo;Α!, εντάξει, θα σου δώσουμε αυτό που θέλεις.&rdquo; Αλλά σε οποιονδήποτε άλλον καλλιτέχνη λένε: &ldquo;Δεν μετράς, μπορούμε να σε μεταχειριστούμε όπως θέλουμε.&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: So the superstars have been corrupted by the millions of dollars or euros that they get, to the point where they'll do almost anything for more money. For instance, J. K. Rowling is a good example. J. K. Rowling, a few years ago, went to court in Canada and obtained an order that people who had bought her books must not read them. She got an order telling people not to read her books!
el: Έτσι, λοιπόν, οι αστέρες έχουν εκμαυλιστεί από τα εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ που παίρνουνε, σε σημείο που θα έκαναν σχεδόν ο,τιδήποτε για παραπάνω λεφτά. Φερ' ειπείν, η J. K. Rowling αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Η J. K. Rowling, πριν λίγα χρόνια, πήγε σε δικαστήριο στον Καναδά και πήρε μία απόφαση ότι οι άνθρωποι που είχαν αγοράσει τα βιβλία της δεν θα έπρεπε να τα διαβάσουν. Πήρε μία απόφαση που έλεγε στον κόσμο να μη διαβάσει τα βιβλία της!

note: type: Content of: <div><p>
en: Here's what happened. A bookstore put the books on display for sale too early, before the date they were supposed to go on sale. And people came into the store and said: &ldquo;Oh, I want that!&rdquo; And they bought it and took away their copies. And then, they discovered the mistake, so they took the copies off of display. But Rowling wanted to crush any circulation of any information from those books, so she went to court, and the court ordered those people not to read the books that they now owned.
el: Ορίστε τι συνέβη: Ένα βιβλιοπωλείο έβγαλε τα βιβλία στη βιτρίνα πολύ νωρίς, πριν από την ημέρα κατά την οποία υποτίθεται ότι θα δίνονταν στην κυκλοφορία. Κι ο κόσμος έμπαινε στο μαγαζί και έλεγε: &ldquo;Ω!, το θέλω αυτό!&rdquo; και το αγόρασαν και πήραν τα αντίτυπα αυτά μαζί τους. Μετά, ανακάλυψαν το λάθος κι έβγαλαν τα αντίτυπα από τις βιτρίνες. Αλλά η Rowling ήθελε να συντρίψει την οποιαδήποτε κυκλοφορία οποιασδήποτε πληροφορίας από εκείνα τα βιβλία, κι έτσι πήγε δικαστικά, και το δικαστήριο διέταξε αυτούς τους ανθρώπους, που τώρα είχαν στην κατοχή τους τα βιβλία, να μη τα διαβάσουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: In response, I call for a total boycott of Harry Potter. But I don't say you shouldn't read those books or watch the movies, I only say you shouldn't buy the books or pay for the movies. [laughter] I leave it to Rowling to tell people not to read the books. As far as I am concerned, if you borrow the book and read it, that's OK. [laughter] Just don't give her any money! But this happened with paper books. The court could make this order but it couldn't get the books back from the people who had bought them.  Imagine if they were ebooks. Imagine if they were ebooks on the Swindle. Amazon could send commands to erase them.
el: Σε ανταπάντηση, απευθύνω έκκληση για ένα ολικό μποϋκοτάρισμα του Harry Potter. Αλλά δεν σας λέω ότι δεν θα έπρεπε να διαβάσετε αυτά τα βιβλία ή να δείτε αυτές τις ταινίες. Λέω μόνον ότι δεν πρέπει να αγοράσετε τα βιβλία ή να πληρώσετε για τις ταινίες. [γέλια στο ακροατήριο] Το αφήνω στη Rowling να λέει στον κόσμο να μη διαβάζει τα βιβλία. Σε ό,τι με αφορά, αν δανειστείτε το βιβλίο και το διαβάσετε, τότε είναι εντάξει. [γέλια στο ακροατήριο] Απλώς μην της δίνετε καθόλου λεφτά! Αλλά αυτό συνέβη με την χάρτινη έκδοση των βιβλίων. Το δικαστήριο μπορεί να εξέδωσε αυτή τη διαταγή, αλλά δεν μπορούσε να ξαναπάρει πίσω αυτά τα βιβλία από τους ανθρώπους που τα είχαν αγοράσει. Φαντασθείτε αν επρόκειτο για ηλεκτρονικά βιβλία (ebooks). Φαντασθείτε αν αυτά ήταν ebooks στο Swindle. Η Amazon θα μπορούσε να στείλει εντολές για τη διαγραφή τους.

note: type: Content of: <div><p>
en: So, I don't have much respect for stars who will go to such lengths for more money. But most artists aren't like that, they never got enough money to be corrupted. Because the current system of copyright supports most artists very badly. And so, when these companies demand to expand the war on sharing, supposedly for the sake of the artists, I'm against what they want but I would like to support the artists better. I appreciate their work and I realize if we want them to do more work we should support them.
el: Έτσι, λοιπόν, δεν τρέφω και πολύ σεβασμό γι' αστέρες που θα το τραβήξουν τόσο πολύ για παραπάνω λεφτά. Αλλά οι περισσότεροι καλλιτέχνες δεν είναι έτσι, δεν πήραν ποτέ αρκετά λεφτά για να διαφθαρούν. Διότι το τρέχον σύστημα των πνευματικών δικαιωμάτων υποστηρίζει πολύ άσχημα τους περισσότερους καλλιτέχνες. Και, κατά συνέπεια, όταν αυτές οι εταιρείες ζητούν να επεκτείνουν τον πόλεμο κατά του διαμοιρασμού, υποτίθεται προς χάριν των καλλιτεχνών, είμαι εναντίον των επιθυμιών τους, αλλά θα ήθελα να υποστηρίξω καλύτερα τους καλλιτέχνες. Εκτιμώ τη δουλειά τους και συνειδητοποιώ πως αν θέλουμε να παράγουν περισσότερα έργα, τότε θα πρέπει να τους στηρίξουμε.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Supporting the arts
el: Υποστήριξη των τεχνών

note: type: Content of: <div><p>
en: I have two proposals for how to support artists, methods that are compatible with sharing, that would allow us to end the war on sharing and still support artists.
el: Έχω δύο προτάσεις για το πως να υποστηρίξουμε τους καλλιτέχνες, μεθόδους που είναι συμβατές με τον διαμοιρασμό. Αυτό θα μας επέτρεπε να θέσουμε τέλος στον πόλεμο κατά του διαμοιρασμού, ενώ παράλληλα να υποστηρίζουμε τους καλλιτέχνες.

note: type: Content of: <div><p>
en: One method uses tax money. We get a certain amount of public funds to distribute among artists. But, how much should each artist get? Well, we have to measure popularity. You see, the current system supposedly supports artists based on their popularity. So I'm saying: let's keep that, let's continue in this system to support them based on their popularity. We can measure the popularity of all the artists with some kind of polling or sampling, so that we don't have to do surveillance.  We can respect people's anonymity.
el: Η μία μέθοδος χρησιμοποιεί τα λεφτά της φορολογίας. Διανέμουμε ένα τμήμα των δημοσίων εσόδων στους καλλιτέχνες. Αλλά, πόσο θα πρέπει να πάρει ο κάθε καλλιτέχνης; Πρέπει να μετρήσουμε την δημοτικότητα. Το τρέχον σύστημα υποτίθεται ότι στηρίζει τους καλλιτέχνες βασιζόμενο στη δημοτικότητά τους. Γι' αυτό κι εγώ λέω ας το κρατήσουμε αυτό, ας συνεχίσουμε αυτό το σύστημα που βασίζεται στη δημοτικότητα. Μπορούμε να μετράμε την δημοτικότητα όλων των καλλιτεχνών μ' ένα είδος ψηφοφορίας ή δειγματολογίου, ούτως ώστε να μη χρειαζόμαστε να κάνουμε επιτήρηση. Μπορούμε να σεβόμαστε την ανωνυμία του κόσμου.

note: type: Content of: <div><p>
en: OK, we get a raw popularity figure for each artist, how do we convert that into an amount of money? Well, the obvious way is: distribute the money in proportion to popularity. So if A is a thousand times as popular as B, A will get a thousand times as much money as B. That's not efficient distribution of the money. It's not putting the money to good use. You see, it's easy for a star A to be a thousand times as popular as a fairly successful artist B. And if we use linear proportion, we'll give A a thousand times as much money as we give B. And that means that, either we have to make A tremendously rich, or we are not supporting B enough.
el: Παίρνουμε, έτσι, μία χονδροειδή αριθμητική ένδειξη για τη δημοτικότητα του κάθε καλλιτέχνη. Πώς θα το μετατρέψουμε αυτό σ' ένα ποσό χρημάτων; Ο προφανής τρόπος είναι: κατανέμοντας τα χρήματα αναλόγως της δημοτικότητας. Έτσι, αν ο A είναι χίλιες φορές πιο δημοφιλής από τον B, τότε ο A θα πάρει χίλιες φορές παραπάνω χρήματα απ' ότι ο B. Αυτό, όμως, δε συνιστά αποτελεσματική κατανομή χρημάτων. Δεν γίνεται καλή χρήση των χρημάτων. Είναι εύκολο για ένα αστέρα A να είναι χίλιες φορές πιο δημοφιλής από έναν σχετικά επιτυχημένο καλλιτέχνη B. Αν χρησιμοποιήσουμε τη γραμμική αναλογία, θα δώσουμε στον A χιλιαπλάσιο ποσό χρημάτων απ' όσα θα δώσουμε στον B. Κι αυτό σημαίνει ότι, είτε πρέπει να κάνουμε τον A τρομερά πλούσιο, είτε ότι δεν υποστηρίζουμε αρκετά τον B.

note: type: Content of: <div><p>
en: Well, the money we use to make A tremendously rich is failing to do an effective job of supporting the arts; so, it's inefficient. Therefore I say: let's use the cube root. Cube root looks sort of like this. The point is: if A is a thousand times as popular as B, with the cube root A will get ten times as much as B, not a thousand times as much, just ten times as much. So the use of the cube root shifts a lot of the money from the stars to the artists of moderate popularity. And that means, with less money we can adequately support a much larger number of artists.
el: Τα χρήματα που χρησιμοποιούμε για να κάνουμε τρομερά πλούσιο τον A αποτυγχάνουν να επιτελέσουν αποτελεσματικό έργο για την υποστήριξη των τεχνών. Άρα, είναι αναποτελεσματικά. Εγώ, λοιπόν λέω: ας χρησιμοποιήσουμε την κυβική ρίζα. Η κυβική ρίζα μοιάζει κάπως έτσι. Το θέμα είναι: αν ο A είναι χίλιες φορές πιο δημοφιλής από τον B, με το σύστημα της κυβικής ρίζας ο A θα πάρει δέκα φορές παραπάνω από τον B, όχι χίλιες φορές παραπάνω, απλώς δέκα φορές παραπάνω. Η χρήση της κυβικής ρίζας μεταφέρει πολλά λεφτά από τους αστέρες στους καλλιτέχνες μέτριας δημοτικότητας. Κι αυτό σημαίνει, ότι με λιγότερα χρήματα μπορούμε να στηρίξουμε κατάλληλα έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό καλλιτεχνών.

note: type: Content of: <div><p>
en: There are two reasons why this system would use less money than we pay now. First of all because it would be supporting artists but not companies, second because it would shift the money from the stars to the artists of moderate popularity. Now, it would remain the case that the more popular you are, the more money you get. And so the star A would still get more than B, but not astronomically more.
el: Υπάρχουν δύο λόγοι γιατί αυτό το σύστημα θα χρησιμοποιούσε λιγότερα χρήματα από εκείνα που πληρώνουμε τώρα. Πρώτα από όλα διότι θα υποστήριζε καλλιτέχνες και όχι εταιρείες, δεύτερον διότι θα μετέφερε τα λεφτά από τους αστέρες προς τους καλλιτέχνες μέτριας δημοτικότητας. Τώρα, θα παρέμενε σταθερό το ότι όσο πιο δημοφιλής είσαι, τόσο περισσότερα λεφτά παίρνεις. Έτσι, ο αστέρας A θα συνεχίσει να παίρνει παραπάνω από τον B, αλλά όχι αστρονομικά παραπάνω.

note: type: Content of: <div><p>
en: That's one method, and because it won't be so much money it doesn't matter so much how we get the money. It could be from a special tax on Internet connectivity, it could just be some of the general budget that gets allocated to this purpose. We won't care because it won't be so much money, much less than we're paying now.
el: Αυτή είναι μία μέθοδος, και αφού δεν θα πρόκειται για τόσο πολλά λεφτά, δεν θα έχει και τόσο πολλή σημασία το πως παίρνουμε τα λεφτά. Θα μπορούσε να είναι από έναν ειδικό φόρο για τη συνδεσιμότητα στο Διαδίκτυο, θα μπορούσε απλώς να είναι ένα τμήμα αυτού του γενικού προϋπολογισμού που προβλέπεται για τον σκοπό αυτό. Δεν θα μας νοιάζει, διότι δε θα πρόκειται για τόσο πολλά λεφτά· πολύ λιγότερα από αυτά που πληρώνουμε τώρα.

note: type: Content of: <div><p>
en: The other method I've proposed is voluntary payments. Suppose each player had a button you could use to send one euro. A lot of people would send it; after all it's not that much money. I think a lot of you might push that button every day, to give one euro to some artist who had made a work that you liked. But nothing would demand this, you wouldn't be required or ordered or pressured to send the money; you would do it because you felt like it. But there are some people who wouldn't do it because they're poor and they can't afford to give one euro. And it's good that they won't give it, we don't have to squeeze money out of poor people to support the artists. There are enough non-poor people who'll be happy to do it. Why wouldn't you give one euro to some artists today, if you appreciated their work? It's too inconvenient to give it to them. So my proposal is to remove the inconvenience. If the only reason not to give that euro is you would have one euro less, you would do it fairly often.
el: Η άλλη μέθοδος που πρότεινα είναι οι εθελοντικές πληρωμές. Ας υποθέσουμε ότι ο κάθε player διέθετε ένα κουμπί που θα μπορούσατε να χρησιμοποιείτε για να στείλετε ένα ευρώ. Πολλοί άνθρωποι θα το στέλνανε, σε τελευταία ανάλυση δεν πρόκειται πια και για τόσο μεγάλο ποσό χρημάτων. Πιστεύω πως πολλοί από εσάς μπορεί και να πατούσατε αυτό το κουμπί καθημερινά, για να δώσετε ένα ευρώ σε κάποιον καλλιτέχνη ο οποίος έκανε ένα έργο που σας άρεσε. Αλλά τίποτε, όμως, δεν θα το απαιτούσε αυτό, δεν θα ήσασταν υποχρεωμένοι ή διαταγμένοι ή πιεσμένοι να στείλετε τα λεφτά· θα το κάνατε διότι έτσι νοιώσατε. Υπάρχουν ,όμως, μερικοί άνθρωποι που δεν θα το έκαναν, διότι είναι φτωχοί και δεν θα μπορούσαν να αντέξουν να δώσουν ένα Ευρώ. Και είναι καλό που δεν θα το δώσουν, δεν πρέπει να ξεζουμίζουμε λεφτά από φτωχούς ανθρώπους για να στηρίζουμε τους καλλιτέχνες. Υπάρχουν αρκετοί μη-πτωχοί άνθρωποι που θα είναι ευτυχείς να το πράξουν. Γιατί να μη δίνατε ένα ευρώ σε κάποιους καλλιτέχνες σήμερα, αν εκτιμάτε τη δουλειά τους; Είναι πολύ άβολο να τους το δώσετε. Έτσι, λοιπόν, η πρότασή μου είναι να απαλείψουμε αυτή την ενόχληση. Αν ο μόνος λόγος για να μη δώσετε αυτό το ευρώ είναι [ότι] θα είχατε ένα ευρώ λιγότερο, θα το κάνατε αρκετά συχνά.

note: type: Content of: <div><p>
en: So these are my two proposals for how to support artists, while encouraging sharing because sharing is good. Let's put an end to the war on sharing, laws like DADVSI and HADOPI, it's not just the methods that they propose that are evil, their purpose is evil. That's why they propose cruel and draconian measures. They're trying to do something that's nasty by nature. So let's support artists in other ways.
el: Έτσι, λοιπόν, αυτές είναι οι δύο προτάσεις μου για το πως να στηρίξουμε τους καλλιτέχνες, ενώ παράλληλα να ενθαρρύνουμε τον διαμοιρασμό, διότι το να μοιράζεσαι είναι καλό. Ας θέσουμε ένα τέρμα στον πόλεμο κατά του διαμοιρασμού, στους νόμους τύπου DADVSI και HADOPI. Δεν είναι μόνο οι μέθοδοι που προτείνουν σατανικές, ο σκοπός τους είναι σατανικός. Γι' αυτό και προτείνουν σκληρά και δρακόντεια μέτρα. Προσπαθούν να κάνουν κάτι που είναι απαίσιο εκ φύσεως. Ας υποστηρίξουμε, λοιπόν, τους καλλιτέχνες με άλλους τρόπους.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Rights in cyberspace
el: Δικαιώματα στον κυβερνοχώρο

note: type: Content of: <div><p>
en: The last threat to our freedom in digital society is the fact that we don't have a firm right to do the things we do, in cyberspace. In the physical world, if you have certain views and you want to give people copies of a text that defends those views, you're free to do so. You could even buy a printer to print them, and you're free to hand them out on the street, or you're free to rent a store and hand them out there.  If you want to collect money to support your cause, you can just have a can and people could put money into the can. You don't need to get somebody else's approval or cooperation to do these things.
el: Η τελευταία απειλή κατά της ελευθερίας μας στην ψηφιακή κοινωνία είναι το γεγονός ότι δεν έχουμε ένα σταθερό δικαίωμα να κάνουμε αυτά που κάνουμε, στον κυβερνοχώρο. Στον φυσικό κόσμο, αν έχετε κάποιες απόψεις και θέλετε να δώσετε στον κόσμο αντίτυπα ενός κειμένου που υποστηρίζει αυτές τις απόψεις, είστε ελεύθεροι να το πράξετε. Θα μπορούσατε ακόμη και να αγοράσετε έναν εκτυπωτή για να τα τυπώσετε, και είστε ελεύθεροι να τα διανείμετε στον δρόμο, ή είστε ελεύθεροι να νοικιάσετε ένα μαγαζί και να τα διανέμετε από εκεί.  Αν θέλετε να μαζέψετε λεφτά για να υποστηρίξετε τον αγώνα σας, μπορείτε απλώς να βγάλετε ένα κουτάκι κι ο κόσμος θα μπορούσε να βάζει εκεί μέσα λεφτά. Δεν χρειάζεται να πάρετε άδεια από κανέναν, ούτε και συνεργασία για να κάνετε αυτά τα πράγματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: But, in the Internet, you <em>do</em> need that. For instance if want to distribute a text on the Internet, you need companies to help you do it.  You can't do it by yourself. So if you want to have a website, you need the support of an ISP or a hosting company, and you need a domain name registrar. You need them to continue to let you do what you're doing. So you're doing it effectively on sufferance, not by right.
el: Στο Διαδίκτυο, όμως, <em>τα χρειάζεστε</em> αυτά. Για παράδειγμα, αν θέλετε να διανείμετε ένα κείμενο στο Διαδίκτυο, χρειάζεστε εταιρείες να σας βοηθήσουν να το κάνετε.  Δεν μπορείτε να το κάνετε μόνοι σας. Έτσι, λοιπόν, αν θέλετε να έχετε έναν ιστότοπο, χρειάζεστε την υποστήριξη ενός ISP ή μιας εταιρείας που να προσφέρει φιλοξενία και χρειάζεστε έναν ληξίαρχο ονόματος τομέα<sup><a href="#TransNote8">[8]</a></sup>. Τους χρειάζεστε για να συνεχίσουν να σας αφήνουν να κάνετε αυτό που κάνετε. Άρα, λοιπόν, στην πραγματικότητα το κάνετε κατ' ανοχή, και όχι εκ δικαιώματος.

note: type: Content of: <div><p>
en: And if you want to receive money, you can't just hold out a can. You need the cooperation of a payment company. And we saw that this makes all of our digital activities vulnerable to suppression. We learned this when the United States government launched a &ldquo;distributed denial of service attack&rdquo; (DDoS) against WikiLeaks. Now I'm making a bit of joke because the words &ldquo;distributed denial of service attack&rdquo; usually refer to a different kind of attack. But they fit perfectly with what the United States did. The United States went to the various kinds of network services that WikiLeaks depended on, and told them to cut off service to WikiLeaks. And they did!
el: Κι αν θέλετε να λάβετε χρήματα, δεν μπορείτε απλώς να κρατάτε ένα κουτάκι. Χρειάζεστε τη συνεργασία μίας εταιρείας καταβολής πληρωμών. Και είδαμε ότι αυτό καθιστά όλες μας τις ψηφιακές δραστηριότητες ευάλωτες στην καταστολή. Αυτό το μάθαμε όταν η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών εξαπέλυσε μία &ldquo;κατανεμημένη επίθεση άρνησης υπηρεσίας&rdquo;<sup><a href="#TransNote9">[9]</a></sup> [DDoS] κατά του WikiLeaks. Τώρα, αστειεύομαι λίγο, διότι οι λέξεις &ldquo;κατανεμημένη επίθεση άρνησης υπηρεσίας&rdquo; αναφέρονται συνήθως σε μία διαφορετικού είδους επίθεση. Αλλά ταιριάζουν απόλυτα με αυτό που έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απευθύνθηκαν σε διάφορα είδη διαδικτυακών υπηρεσιών από τις οποίες το WikiLeaks εξαρτιόταν και τους είπαν να κόψουν τις υπηρεσίες αυτές προς το WikiLeaks. Κι εκείνοι το έκαναν!

note: type: Content of: <div><p>
en: For instance, WikiLeaks had rented a virtual Amazon server, and the US government told Amazon: &ldquo;Cut off service for WikiLeaks.&rdquo; And it did, arbitrarily. And then, Amazon had certain domain names such as wikileaks.org. The US government tried to get all those domains shut off. But it didn't succeed, some of them were outside its control and were not shut off.
el: Για παράδειγμα, το WikiLeaks είχε νοικιάσει ένα εικονικό διακομιστή Amazon, και η κυβέρνηση των ΗΠΑ είπε στο Amazon: &ldquo;Κόψτε τις υπηρεσίες προς το WikiLeaks.&rdquo; Και το έκανε, αυθαίρετα. Και, στη συνέχεια, το Amazon διέθετε κάποια ονόματα τομέα όπως το wikileaks.org, που η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπάθησε να τα κλείσει όλα. Αλλά δεν το πέτυχε, διότι κάποια από αυτά βρισκόταν εκτός του δικού της ελέγχου και δεν έκλεισαν.

note: type: Content of: <div><p>
en: Then, there were the payment companies. The US went to PayPal and said: &ldquo;Stop transferring money to WikiLeaks or we'll make life difficult for you.&rdquo; And PayPal shut off payments to WikiLeaks. And then it went to Visa and Mastercard and got them to shut off payments to WikiLeaks.  Others started collecting money on WikiLeaks' behalf and their accounts were shut off too. But in this case, maybe something can be done.  There's a company in Iceland which began collecting money on behalf of WikiLeaks, and so Visa and Mastercard shut off its account; it couldn't receive money from its customers either. And now, that business is suing Visa and Mastercard apparently, under European Union law, because Visa and Mastercard together have a near-monopoly. They're not allowed to arbitrarily deny service to anyone.
el: Έπειτα, υπήρχαν κι οι εταιρείες καταβολής πληρωμών. Οι ΗΠΑ απευθύνθηκαν στο PayPal και είπανε: &ldquo;Σταματείστε την μεταφορά χρημάτων προς το WikiLeaks, διαφορετικά θα σας κάνουμε τη ζωή δύσκολη.&rdquo; Και το PayPal διέκοψε τις πληρωμές προς το WikiLeaks. Και μετά πήγαν στη Visa και την Mastercard και τους υποχρέωσαν να διακόψουν τις πληρωμές προς το WikiLeaks.  Άλλοι άρχισαν να μαζεύουν λεφτά για λογαριασμό του WikiLeaks και κλείσανε και τους δικούς τους λογαριασμούς. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, ίσως μπορεί κάτι να γίνει.  Υπάρχει μία εταιρεία στην Ισλανδία, η οποία άρχισε να μαζεύει λεφτά για λογαριασμό του WikiLeaks, κι έτσι η Visa και η Mastercard έκλεισαν το λογαριασμό της. Δεν μπορούσε πλέον να δεχθεί χρήματα ούτε από τους ίδιους της τους πελάτες. Τώρα, βέβαια, εκείνη η εταιρεία μηνύει, απ' ότι φαίνεται, τη Visa και την Mastercard, στα πλαίσια του νόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η Visa και η Mastercard μαζί έχουν ένα σχεδόν-μονοπώλιο. Δεν τους επιτρέπεται να αρνούνται αυθαίρετα τις υπηρεσίες τους σε κανέναν.

note: type: Content of: <div><p>
en: Well, this is an example of how things need to be for all kinds of services that we use in the Internet. If you rented a store to hand out statements of what you think, or any other kind of information that you can lawfully distribute, the landlord couldn't kick you out just because he didn't like what you were saying. As long as you keep paying the rent, you have a right to continue in that store for a certain agreed-on period of time that you signed. So you have some rights that you can enforce. And they couldn't shut off your telephone line because the phone company doesn't like what you said, or because some powerful entity didn't like what you said and threatened the phone company. No! As long as you pay the bills and obey certain basic rules, they can't shut off your phone line. This is what it's like to have some rights!
el: Αυτό είναι, λοιπόν, ένα παράδειγμα για το πως πρέπει να είναι τα πράγματα για όλα τα είδη υπηρεσιών που χρησιμοποιούμε στο Διαδίκτυο. Αν είχατε νοικιάσει ένα μαγαζί για να μοιράζετε δηλώσεις σχετικά με τις απόψεις σας, ή και οποιοδήποτε άλλο είδος πληροφοριών που μπορείτε νομίμως να διανέμετε, ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να σας πετάξει έξω, απλώς επειδή δεν του άρεσαν αυτά που λέτε. Εφόσον συνεχίζετε να πληρώνετε το ενοίκιο, έχετε το δικαίωμα να συνεχίζετε σε εκείνο το μαγαζί, για όλη την προσυμφωνηθείσα, βάσει συμβολαίου, χρονική περίοδο. Έχετε, λοιπόν, κάποια δικαιώματα τα οποία μπορείτε να ασκήσετε. Ούτε θα μπορούσαν να σας κόψουν το τηλέφωνο διότι στην τηλεφωνική εταιρεία δεν αρέσουν αυτά που λέτε, ή επειδή σε κάποια πανίσχυρη οντότητα δεν άρεσαν αυτά που είπατε και απείλησε την τηλεφωνική εταιρεία. Όχι! Εφόσον πληρώνετε τους λογαριασμούς και υπακούτε σε κάποιους βασικούς κανόνες, δεν μπορούν να σας κόψουν την τηλεφωνική γραμμή. Αυτό θα πει να έχει κανείς μερικά δικαιώματα!

note: type: Content of: <div><p>
en: Well, if we move our activities from the physical world to the virtual world, then either we have the same rights in the virtual world, or we have been harmed. So, the precarity of all our Internet activities is the last of the menaces I wanted to mention.
el: Αν, όμως, μεταφέρουμε τις δραστηριότητές μας από τον φυσικό κόσμο στον εικονικό κόσμο, τότε, είτε διατηρούμε τα ίδια δικαιώματα και στον εικονικό κόσμο, ή διαφορετικά, έχουμε υποστεί ζημία. Έτσι, η αβεβαιότητα όλων μας των Διαδικτυακών δραστηριοτήτων αποτελεί την τελευταία από τις απειλές στις οποίες ήθελα να αναφερθώ.

note: type: Content of: <div><p>
en: Now I'd like to say that for more information about free software, look at gnu.org. Also look at fsf.org, which is the website of the Free Software Foundation. You can go there and find many ways you can help us, for instance. You can also become a member of the Free Software Foundation through that site. [&hellip;] There is also the Free Software Foundation of Europe fsfe.org. You can join FSF Europe also. [&hellip;]
el: Θα ήθελα, τώρα, να πω ότι για παραπάνω πληροφορίες σχετικά με το ελεύθερο λογισμικό, κοιτάξτε στο gnu.org. Κοιτάξτε, επίσης, στο fsf.org, που είναι ο ιστότοπος του Ιδρύματος Ελεύθερου Λογισμικού. Μπορείτε να το επισκεφθείτε και να βρείτε πολλούς τρόπους με τους οποίους μπορείτε να μας βοηθήσετε, για παράδειγμα. Μπορείτε, επίσης, να γίνετε και μέλος του Ιδρύματος Ελεύθερου Λογισμικού μέσω αυτού του ιστότοπου. [&hellip;] Υπάρχει επίσης και το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού, στο fsfe.org. Μπορείτε επίσης να γίνετε μέλη στο FSF Europe. [&hellip;]

note: type: Content of: <div><h3>
en: Footnote
el: Υποσημείωση

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: As of 2017 the patents on playing MP3 files have reportedly expired.
el: Από το 2017 οι πατέντες στην εκτέλεση αρχείων MP3 έχουν σύμφωνα με πληροφορίες λήξει.

note: TRANSLATORS: Use space (SPC) as msgstr if you don't have notes. type: Content of: <div>
en: *GNUN-SLOT: TRANSLATOR'S NOTES*
el: <b>Σημειώσεις του μεταφραστή</b>:
    <ol>
    <li id="TransNote1">Ο ελληνικός όρος είναι &ldquo;τηλέφωνο-κατάσκοπος&rdquo;. Χρησιμοποιείται όμως 
     ο πηγαίος όρος στο κείμενο για να αποδοθεί καλύτερα η αντίθεση που γίνεται στο συγκεκριμένο σημείο.</li>
    <li id="TransNote2">Προτιμήθηκε η πλήρης απόδοση του πηγαίου όρου ISPs.</li>
    <li id="TransNote3">Ο πηγαίος όρος είναι &ldquo;Digital Restrictions Management&rdquo;· κι από αυτόν πηγάζει το ακρωνύμιο &ldquo;DRM&rdquo; που χρησιμοποιείται ως έχει στο κείμενο.</li>
    <li id="TransNote4">Μετάφραση&mdash;η οποία περιέχεται μέσα στο στο πηγαίο κείμενο&mdash;στα γαλλικά του πηγαίου όρου digital handcuffs.</li>
    <li id="TransNote5">Μετάφραση του πηγαίου όρου backdoor.</li>
    <li id="TransNote6">Με τον όρο αυτό εννοείται ένας υπολογιστής που ελέγχεται από κάποιον τρίτο κι όχι τον χρήστη του, χωρίς ο τελευταίος να το γνωρίζει.</li>
    <li id="TransNote7">Ο πηγαίος όρος είναι &ldquo;Digital Millennium Copyright Act&rdquo;· κι από αυτόν πηγάζει το ακρωνύμιο &ldquo;DMCA&rdquo; που χρησιμοποιείται ως έχει στο κείμενο.</li>
    <li id="TransNote8">Μετάφραση του πηγαίου όρου domain name.</li>
    <li id="TransNote9">Ο πηγαίος όρος είναι &ldquo;distributed denial of service attack&rdquo;· κι από αυτόν πηγάζει το ακρωνύμιο &ldquo;DDoS&rdquo; που χρησιμοποιείται ως έχει στο κείμενο.</li>
    </ol>

note: type: Content of: <div><div><p>
en: Please send general FSF &amp; GNU inquiries to <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>.  There are also <a href="/contact/">other ways to contact</a> the FSF.  Broken links and other corrections or suggestions can be sent to <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.
el: Παρακαλούμε στείλτε ερωτήσεις για τα ΙΕΛ &amp; GNU στο <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>.  Υπάρχουν επίσης <a href="/contact/">άλλοι τρόποι για να επικοινωνήσετε</a> με το ΙΕΛ. Ανενεργοί σύνδεσμοι και άλλες διορθώσεις ή προτάσεις μπορούν να σταλούν στο <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.

note: TRANSLATORS: Ignore the original text in this paragraph, replace it with the translation of these two: We work hard and do our best to provide accurate, good quality translations.  However, we are not exempt from imperfection. Please send your comments and general suggestions in this regard to <a hr
en: Please see the <a href="/server/standards/README.translations.html">Translations README</a> for information on coordinating and contributing translations of this article.
el: Εργαζόμαστε σκληρά και κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να παρέχουμε ακριβείς, καλής ποιότητας μεταφράσεις.  Ωστόσο, δεν εξαιρούμαστε από ατέλειες.  Παρακαλούμε, στείλτε τα σχόλιά σας και τις γενικές παρατηρήσεις σας σχετικά με αυτό το θέμα στο <a href="mailto:web-translators@gnu.org">&lt;web-translators@gnu.org&gt;</a>.</p><p>Για πληροφορίες σχετικά με το συντονισμό και την υποβολή μεταφράσεων των ιστοσελίδων μας, δείτε το <a href="/server/standards/README.translations.html">Μεταφράσεις ΔΙΑΒΑΣΕΜΕ</a>.

note: type: Content of: <div><p>
en: Copyright &copy; 2011, 2014, 2021 Richard Stallman
el: Πνευματικά δικαιώματα &copy; 2011, 2014, 2021 Richard Stallman

note: type: Content of: <div><p>
en: This page is licensed under a <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/">Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License</a>.
el: Αυτή η σελίδα διατίθεται υπό την άδεια: <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/deed.el">Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές</a>.

note: TRANSLATORS: Use space (SPC) as msgstr if you don't want credits. type: Content of: <div><div>
en: *GNUN-SLOT: TRANSLATOR'S CREDITS*
el: <p><strong>Αρχική μετάφραση στα ελληνικά:</strong> <a href="http://savannah.gnu.org/users/ksmus">Κώστας Μουσαφείρης</a> (2011)
    <br/>Συντήρηση / επικαιροποίηση:  <a href="http://savannah.gnu.org/users/gzarkadas">Γεώργιος Μ. Ζαρκάδας</a> (2012, 2015, 2025)
    </p>

note: timestamp start type: Content of: <div><p>
en: Updated:
el: Ενημερώθηκε:
