misinterpreting-copyright.html - en to nl translation catalogue (95 entries)

note: type: Content of: <title>
en: Misinterpreting Copyright - GNU Project - Free Software Foundation
nl: Verkeerde uitleg van het auteursrecht - GNU-project - Free Software Foundation

note: type: Content of: <div><h2>
en: Misinterpreting Copyright&mdash;A Series of Errors
nl: Verkeerde uitleg van auteursrecht&mdash;een serie fouten

note: type: Content of: <div><address>
en: by <a href="https://stallman.org/">Richard Stallman</a>
nl: door <a href="https://www.stallman.org/">Richard Stallman</a>

note: type: Content of: <div><p>
en: Something strange and dangerous is happening in copyright law.  Under the US Constitution, copyright exists to benefit users&mdash;those who read books, listen to music, watch movies, or run software&mdash;not for the sake of publishers or authors.  Yet even as people tend increasingly to reject and disobey the copyright restrictions imposed on them &ldquo;for their own benefit,&rdquo; the US government is adding more restrictions, and trying to frighten the public into obedience with harsh new penalties.
nl: Er is iets vreemds en gevaarlijks gaande met het auteursrecht. Volgens de Amerikaanse grondwet is het auteursrecht er ten behoeve van de gebruikers&mdash;diegenen die de boeken lezen, de muziek luisteren of de programma's draaien&mdash;en niet ten behoeve van de uitgevers of auteurs. Terwijl mensen in toenemende mate echter de beperkingen afwijzen en overtreden die ze in naam van deze wet krijgen opgelegd, &ldquo;ten behoeve van zichzelf&rdquo;, is diezelfde Amerikaanse overheid bezig om meer beperkingen op te leggen en probeert het mensen af te schrikken met nieuwe strengere straffen.

note: type: Content of: <div><p>
en: How did copyright policies come to be diametrically opposed to their stated purpose? And how can we bring them back into alignment with that purpose? To understand, we should start by looking at the root of United States copyright law: the US Constitution.
nl: Hoe kan het, dat het auteursrecht haaks staat op de oorspronkelijke bedoeling van deze wet, zoals die in de grondwet is verwoord? En hoe kunnen we deze weer in lijn brengen met het oorspronkelijke doel? Om dit te begrijpen moeten we teruggaan naar de basis van deze wet: de Amerikaanse grondwet.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Copyright in the US Constitution
nl: Auteursrecht in de Amerikaanse grondwet

note: type: Content of: <div><p>
en: When the US Constitution was drafted, the idea that authors were entitled to a copyright monopoly was proposed&mdash;and rejected.  The founders of our country adopted a different premise, that copyright is not a natural right of authors, but an artificial concession made to them for the sake of progress.  The Constitution gives permission for a copyright system with this paragraph (Article I, Section 8):
nl: Ten tijde van het opstellen van die grondwet werd voorgesteld dat auteurs recht zouden moeten hebben op een auteursrechtenmonopolie&mdash;wat werd verworpen. De stichters van dit land namen een ander standpunt in, namelijk dat het auteursrecht geen natuurlijk recht van auteurs is maar een kunstmatige toestemming voor hen ten behoeve van algemene vooruitgang. De grondwet staat een auteursrechtensysteem toe met de volgende paragraaf (artikel I, sectie 8):

note: type: Content of: <div><blockquote><p>
en: [Congress shall have the power] to promote the Progress of Science and the useful Arts, by securing for limited Times to Authors and Inventors the exclusive Right to their respective Writings and Discoveries.
nl: Het Congres zal gerechtigd zijn om de vooruitgang van wetenschap en kunst te stimuleren door het vergeven van tijdelijke, exclusieve rechten aan auteurs en uitvinders voor respectievelijk hun werken en uitvindingen.

note: type: Content of: <div><p>
en: The Supreme Court has repeatedly affirmed that promoting progress means benefit for the users of copyrighted works.  For example, in <em>Fox Film v. Doyal</em>, the court said,
nl: Het Hooggerechtshof heeft al in meerdere uitspraken bevestigd dat het stimuleren van vooruitgang betekent dat gebruikers van auteursrechtelijk beschermd werk er de vruchten van plukken. Bijvoorbeeld in de uitspraak van <em>Fox Film versus Doyal</em> was de uitspraak,

note: type: Content of: <div><blockquote><p>
en: The sole interest of the United States and the primary object in conferring the [copyright] monopoly lie in the general benefits derived by the public from the labors of authors.
nl: Het enige belang van de Verenigde Staten en de enige reden voor het verlenen van het auteursrechtmonopolie ligt in de algemene voordelen voor de maatschappij die het werk van auteurs met zich meebrengt.

note: type: Content of: <div><p>
en: This fundamental decision explains why copyright is not <b>required</b> by the Constitution, only <b>permitted</b> as an option&mdash;and why it is supposed to last for &ldquo;limited times.&rdquo; If copyright were a natural right, something that authors have because they deserve it, nothing could justify terminating this right after a certain period of time, any more than everyone's house should become public property after a certain lapse of time from its construction.
nl: Deze fundamentele beslissing verklaart waarom het auteursrecht geen <b>vereiste</b> is voor de grondwet maar slechts <b>toegestaan</b> als mogelijkheid&mdash;en waarom het om een &ldquo;tijdelijke&rdquo; regeling gaat. Wanneer het auteursrecht een natuurlijk recht betrof, iets wat auteurs krijgen omdat ze het verdienen, zou er geen enkele reden zijn dit recht na een periode te laten vervallen. Net zoals er geen enkele reden zou zijn dat eenieders huis publiek eigendom zou worden na een bepaalde periode na de bouw.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The &ldquo;copyright bargain&rdquo;
nl: De &ldquo;auteursrechten-ruilhandel&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: The copyright system works by providing privileges and thus benefits to publishers and authors; but it does not do this for their sake.  Rather, it does this to modify their behavior: to provide an incentive for authors to write more and publish more.  In effect, the government spends the public's natural rights, on the public's behalf, as part of a deal to bring the public more published works.  Legal scholars call this concept the &ldquo;copyright bargain.&rdquo; It is like a government purchase of a highway or an airplane using taxpayers' money, except that the government spends our freedom instead of our money.
nl: Het auteursrechtensysteem werkt doordat het voorrechten verleent aan uitgevers en auteurs; maar niet ten behoeve van zichzelf. Men doet dit om hun gedrag te sturen: een aanmoediging richting auteurs om meer te schrijven en publiceren. Feitelijk spendeert de overheid natuurlijke rechten van mensen, ten behoeve van de maatschappij, om die zo te voorzien van meer uitgegeven werk. Juristen noemen dit begrip de &ldquo;auteursrechten-ruilhandel&rdquo;. Het is net als de aanschaf van een snelweg of vliegtuig door de overheid met ons belastinggeld, behalve dan dat de overheid onze vrijheid uitgeeft, niet ons geld.

note: type: Content of: <div><p>
en: But is the bargain as it exists actually a good deal for the public? Many alternative bargains are possible; which one is best? Every issue of copyright policy is part of this question.  If we misunderstand the nature of the question, we will tend to decide the issues badly.
nl: Maar is de hedendaagse ruilhandel voor de maatschappij ook echt het goedkoopste? Er zijn vele soorten ruilhandel mogelijk; welke is de beste? Ieder vraagstuk over auteursrecht gaat hierover. Wanneer we de vraag niet goed begrijpen zal het antwoord ook nergens op slaan.

note: type: Content of: <div><p>
en: The Constitution authorizes granting copyright powers to authors.  In practice, authors typically cede them to publishers; it is usually the publishers, not the authors, who exercise these powers and get most of the benefits, though authors may get a small portion.  Thus it is usually the publishers that lobby to increase copyright powers.  To better reflect the reality of copyright rather than the myth, this article refers to publishers rather than authors as the holders of copyright powers.  It also refers to the users of copyrighted works as &ldquo;readers,&rdquo; even though using them does not always mean reading, because &ldquo;the users&rdquo; is remote and abstract.
nl: De grondwet maakt het mogelijk om auteursrecht toe te kennen aan auteurs. In de praktijk geven die het meestal door aan hun uitgevers; het zijn de uitgevers, niet de auteurs, die hiervan profiteren, hoewel de auteurs soms ook een klein gedeelte hiervan verdienen. En dus zijn het meestal de uitgevers die pleiten voor meer auteursrecht. Om de alledaagse praktijk van het auteursrecht beter te laten zien zal dit artikel het hebben over uitgevers in plaats van auteurs als houders van het auteursrecht. We hebben het, als gebruikers van het auteursrecht, ook over &ldquo;lezers&rdquo; hoewel het gebruik niet altijd over lezen gaat omdat &ldquo;de gebruiker&rdquo; iets abstracts is.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The first error: &ldquo;striking a balance&rdquo;
nl: De eerste fout: &ldquo;een compromis&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: The copyright bargain places the public first: benefit for the reading public is an end in itself; benefits (if any) for publishers are just a means toward that end.  Readers' interests and publishers' interests are thus qualitatively unequal in priority.  The first step in misinterpreting the purpose of copyright is the elevation of the publishers to the same level of importance as the readers.
nl: De auteursrechten-ruilhandel gaat over de belangen van de maatschappij: voordeel voor het lezend publiek is het doel; de voordelen (als die er zijn) voor de uitgevers zijn alleen een middel om dit doel te bereiken. Het belang van de lezer en de uitgever zijn op de eerste plaats al niet kwalitatief gelijk. De eerste fout in de uitleg van het auteursrecht is dat belangen van de uitgever gelijk worden gesteld aan die van de lezer.

note: type: Content of: <div><p>
en: It is often said that US copyright law is meant to &ldquo;strike a balance&rdquo; between the interests of publishers and readers.  Those who cite this interpretation present it as a restatement of the basic position stated in the Constitution; in other words, it is supposed to be equivalent to the copyright bargain.
nl: Er wordt vaak beweerd dat het Amerikaanse auteursrecht een &ldquo;compromis&rdquo; moet zijn tussen de belangen van de uitgever en die van de lezers. Een aantal mensen doet alsof dit als een alternatieve verwoording van het auteursrecht in de grondwet is. Oftewel: die wordt goed vertegenwoordigd door de huidige auteursrechten-ruilhandel.

note: type: Content of: <div><p>
en: But the two interpretations are far from equivalent; they are different conceptually, and different in their implications.  The balance concept assumes that the readers' and publishers' interests differ in importance only quantitatively, in <em>how much weight</em> we should give them, and in what actions they apply to.  The term &ldquo;stakeholders&rdquo; is often used to frame the issue in this way; it assumes that all kinds of interest in a policy decision are equally important.  This view rejects the qualitative distinction between the readers' and publishers' interests which is at the root of the government's participation in the copyright bargain.
nl: Maar deze twee interpretaties zijn niet gelijk; ze verschillen in opvatting en gevolgen.  Het concept van een compromis gaat ervan uit dat de belangen van de lezer en de uitgever alleen kwantitatief verschillen: <em>hoeveel belang</em> we er aan moeten hechten.  Het begrip &ldquo;belanghebbenden&rdquo; wordt hierbij vaak gebruikt; het gaat ervan uit dat allerlei belangen in een beleidsbeslissing gelijk gewicht in de schaal leggen. Dit inzicht negeert de kwalitatieve belangen van lezers versus uitgevers, die juist de basis vormt voor de overheid om deel te nemen aan de auteursrechten-ruilhandel.

note: type: Content of: <div><p>
en: The consequences of this alteration are far-reaching, because the great protection for the public in the copyright bargain&mdash;the idea that copyright privileges can be justified only in the name of the readers, never in the name of the publishers&mdash;is discarded by the &ldquo;balance&rdquo; interpretation.  Since the interest of the publishers is regarded as an end in itself, it can justify copyright privileges; in other words, the &ldquo;balance&rdquo; concept says that privileges can be justified in the name of someone other than the public.
nl: De gevolgen hiervan zijn verstrekkend, omdat de rechten van het publiek in de auteursrechten-ruilhandel&mdash;het idee dat auteursrechten alleen zijn goed te praten in het belang van de lezers&mdash;teniet wordt gedaan door de &ldquo;compromis&rdquo;-interpretatie. Omdat de belangen van de uitgevers als een doel op zich worden beschouwd, kunnen die de auteursvoorrechten rechtvaardigen. Met andere woorden, het &ldquo;compromis&rdquo;-concept doet alsof deze voorrechten zijn te rechtvaardigen voor andere belangen dan die van algemeen nut.

note: type: Content of: <div><p>
en: As a practical matter, the consequence of the &ldquo;balance&rdquo; concept is to reverse the burden of justification for changes in copyright law.  The copyright bargain places the burden on the publishers to convince the readers to cede certain freedoms.  The concept of balance reverses this burden, practically speaking, because there is generally no doubt that publishers will benefit from additional privilege.  Unless harm to the readers can be proved, sufficient to &ldquo;outweigh&rdquo; this benefit, we are led to conclude that the publishers are entitled to almost any privilege they request.
nl: Praktisch gezien wordt hiermee een omgekeerde bewijslast gecre&euml;erd voor veranderingen in het auteursrecht. De auteursrechten-ruilhandel vraagt van uitgevers om het publiek te overtuigen bepaalde vrijheden op te geven. Het concept van een compromis draait dit om, omdat er in het algemeen geen twijfel is dat uitgevers zullen profiteren van meer voorrechten. Dus wanneer lezers niet aan kunnen tonen dat dit belang &ldquo;voldoende&rdquo; wordt geschaad, denken we te moeten concluderen dat uitgevers ieder voorrecht mogen opeisen dat ze wensen.

note: type: Content of: <div><p>
en: Since the idea of &ldquo;striking a balance&rdquo; between publishers and readers denies the readers the primacy they are entitled to, we must reject it.
nl: Omdat dit &ldquo;compromis&rdquo; tussen uitgevers en lezers dus voorbijgaat aan de gerechtigde belangen van de lezers moeten we het afwijzen.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Balancing against what?
nl: Een compromis waarvoor?

note: type: Content of: <div><p>
en: When the government buys something for the public, it acts on behalf of the public; its responsibility is to obtain the best possible deal&mdash;best for the public, not for the other party in the agreement.
nl: Wanneer de overheid iets aanschaft voor de gemeenschap handelt het namens die gemeenschap; ze hebben de verplichting de beste overeenkomst aan te gaan &mdash; het beste voor de gemeenschap, niet voor de andere partij.

note: type: Content of: <div><p>
en: For example, when signing contracts with construction companies to build highways, the government aims to spend as little as possible of the public's money.  Government agencies use competitive bidding to push the price down.
nl: Wanneer bijvoorbeeld aannemers worden benaderd voor het maken van een snelweg zal de overheid ernaar streven zo min mogelijk geld uit te geven voor zoveel mogelijk snelweg. Hiervoor gebruiken ze een aanbestedingsprocedure, om de prijs te drukken.

note: type: Content of: <div><p>
en: As a practical matter, the price cannot be zero, because contractors will not bid that low.  Although not entitled to special consideration, they have the usual rights of citizens in a free society, including the right to refuse disadvantageous contracts; even the lowest bid will be high enough for some contractor to make money.  So there is indeed a balance, of a kind.  But it is not a deliberate balancing of two interests each with claim to special consideration.  It is a balance between a public goal and market forces.  The government tries to obtain for the taxpaying motorists the best deal they can get in the context of a free society and a free market.
nl: In de praktijk kan de prijs niet dalen tot nul omdat aannemers niet zo laag zullen bieden. Ze hebben hierbij de normale rechten van deelnemers aan een vrije maatschappij, waaronder het recht om nadelige contracten te weigeren; zelfs het laagste bod zal een aannemer winst brengen. Er is dus sprake van een soort van compromis. Maar het is geen weloverwogen compromis van twee belangen die beide menen dat er naar hun belangen gekeken moet worden. Het is een compromis tussen het algemeen belang en de marktwerking. De overheid probeert de beste overeenkomst te bereiken in het belang van de belastingbetalende automobilist in de context van een vrije maatschappij met een vrije markt.

note: type: Content of: <div><p>
en: In the copyright bargain, the government spends our freedom instead of our money.  Freedom is more precious than money, so government's responsibility to spend our freedom wisely and frugally is even greater than its responsibility to spend our money thus.  Governments must never put the publishers' interests on a par with the public's freedom.
nl: Bij de auteursrechten-ruilhandel geeft de overheid onze vrijheid uit in plaats van ons belastinggeld. Vrijheid is meer waard dan geld dus de overheid moet nog zorgvuldiger omgaan met de uitgave ervan. De overheid moet dus de belangen van uitgevers nooit gelijk stellen aan de vrijheid van de maatschappij.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Not &ldquo;balance&rdquo; but &ldquo;trade-off&rdquo;
nl: Geen &ldquo;compromis&rdquo; maar &ldquo;ruil&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: The idea of balancing the readers' interests against the publishers' is the wrong way to judge copyright policy, but there are indeed two interests to be weighed: two interests <b>of the readers</b>.  Readers have an interest in their own freedom in using published works; depending on circumstances, they may also have an interest in encouraging publication through some kind of incentive system.
nl: Het idee om het belang van de lezer af te wegen tegen het belang van de uitgever is een verkeerde benadering van het auteursrecht. Er zijn echter wel twee afwegingen van belang: twee belangen <b>van de lezers</b>. Lezers hebben een eigen belang om uitgegeven werken in alle vrijheid te gebruiken. Afhankelijk van de omstandigheden kunnen ze ook belang hebben bij &eacute;&eacute;n of ander aanmoedigingssysteem voor publicaties.

note: type: Content of: <div><p>
en: The word &ldquo;balance,&rdquo; in discussions of copyright, has come to stand as shorthand for the idea of &ldquo;striking a balance&rdquo; between the readers and the publishers.  Therefore, to use the word &ldquo;balance&rdquo; in regard to the readers' two interests would be confusing.<a href="#footnote1">[1]</a> We need another term.
nl: Het woord &ldquo;compromis&rdquo; binnen het auteursrecht is synoniem geworden met het idee dat belangen tussen uitgevers en lezers worden afgewogen. Het begrip &ldquo;een compromis sluiten&rdquo; wanneer het gaat om de twee belangen van de lezer is daarom verwarrend.<a href="#footnote1">[1]</a> We hebben een ander begrip nodig.

note: type: Content of: <div><p>
en: In general, when one party has two goals that partly conflict, and cannot completely achieve both of them, we call this a &ldquo;trade-off.&rdquo; Therefore, rather than speaking of &ldquo;striking the right balance&rdquo; between parties, we should speak of &ldquo;finding the right trade-off between spending our freedom and keeping it.&rdquo;
nl: Wanneer iemand twee gedeeltelijk tegengestelde belangen heeft, en beide niet volledig kan bereiken, noemen we dit een &ldquo;afweging&rdquo;. Dus in plaats van te spreken over een &ldquo;compromis sluiten&rdquo; tussen partijen kunnen we beter spreken van het &ldquo;maken van een goede afweging tussen het uitgeven van onze vrijheid en hem behouden.&rdquo;

note: type: Content of: <div><h3>
en: The second error: maximizing one output
nl: De tweede fout: maximaliseren van de verkoop

note: type: Content of: <div><p>
en: The second mistake in copyright policy consists of adopting the goal of maximizing&mdash;not just increasing&mdash;the number of published works.  The erroneous concept of &ldquo;striking a balance&rdquo; elevated the publishers to parity with the readers; this second error places them far above the readers.
nl: De tweede fout met het auteursrecht neemt als uitgangspunt het maximaliseren van het aantal uitgegeven werken &mdash; niet slechts het verhogen ervan. Het idee van een &ldquo;compromis&rdquo; stelt de belangen van uitgevers gelijk aan die van lezers; deze tweede fout plaatst ze zelfs ver boven die lezers.

note: type: Content of: <div><p>
en: When we purchase something, we do not generally buy the whole quantity in stock or the most expensive model.  Instead we conserve funds for other purchases, by buying only what we need of any particular good, and choosing a model of sufficient rather than highest quality.  The principle of diminishing returns suggests that spending all our money on one particular good is likely to be an inefficient allocation of resources; we generally choose to keep some money for another use.
nl: Wanneer we iets kopen, kopen we niet meteen de hele voorraad of het duurste model. We bewaren ook nog wat voor andere aankopen door alleen te kopen wat we nodig hebben of wat voldoet aan de wensen. Het principe van de verminderde meeropbrengst suggereert dat al je geld steken in &eacute;&eacute;n product niet effici&euml;nt is; normaal gesproken kiezen we ervoor om wat geld over te houden voor later.

note: type: Content of: <div><p>
en: Diminishing returns applies to copyright just as to any other purchase.  The first freedoms we should trade away are those we miss the least, and whose sacrifice gives the largest encouragement to publication.  As we trade additional freedoms that cut closer to home, we find that each trade is a bigger sacrifice than the last, while bringing a smaller increment in literary activity.  Well before the increment becomes zero, we may well say it is not worth its incremental price; we would then settle on a bargain whose overall result is to increase the amount of publication, but not to the utmost possible extent.
nl: Dit principe geldt ook voor het auteursrecht. De eerste vrijheden die we moeten verruilen zijn diegene die we het minst zullen missen, en het meeste effect hebben op het stimuleren van nieuwe publicaties. Wanneer we meer vrijheden verruilen zullen we merken dat elke ruil een groter offer van ons vraagt dan de vorige, terwijl het voor een kleinere verhoging van literaire activiteiten zorgt. Ruim voordat die verhoging nul wordt is het het niet meer waard om die extra prijs te betalen. En zo komen we op een overeenkomst waarbij de hoeveelheid publicaties wordt verhoogd zonder dat we &aacute;l teveel hoeven inleveren.

note: type: Content of: <div><p>
en: Accepting the goal of maximizing publication rejects all these wiser, more advantageous bargains in advance&mdash;it dictates that the public must cede nearly all of its freedom to use published works, for just a little more publication.
nl: Het accepteren van het idee van maximalisatie gaat bij voorbaat al in tegen al deze verstandige, voordelige afwegingen &mdash; het bepaalt dat iedereen bijna al zijn vrijheid moet opgeven ter stimulering van iets meer publicaties.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The rhetoric of maximization
nl: De retoriek van maximalisatie

note: type: Content of: <div><p>
en: In practice, the goal of maximizing publication regardless of the cost to freedom is supported by widespread rhetoric which asserts that public copying is illegitimate, unfair, and intrinsically wrong.  For instance, the publishers call people who copy &ldquo;pirates,&rdquo; a smear term designed to equate sharing information with your neighbor with attacking a ship.  (This smear term was formerly used by authors to describe publishers who found lawful ways to publish unauthorized editions; its modern use by the publishers is almost the reverse.)  This rhetoric directly rejects the constitutional basis for copyright, but presents itself as representing the unquestioned tradition of the American legal system.
nl: In de praktijk wordt dit idee van maximalisatie ten koste van al je vrijheid gesteund door wijdverbreide retoriek die stelt dat kopi&euml;ren van uitgegeven werk illegaal, oneerlijk en fout is. Uitgevers noemen mensen die kopi&euml;ren bijvoorbeeld &ldquo;piraten&rdquo;, een scheldwoord met als doel om het delen met je buurman gelijk te stellen aan het aanvallen van een schip. (Dit scheldwoord werd eerder gebruikt door schrijvers om uitgevers te beschrijven die manieren vonden om toch legaal ongeautoriseerd werk te publiceren; het huidige gebruik door uitgevers is bijna het tegenovergestelde). Deze retoriek is een directe afwijzing van het grondwettelijke uitgangspunt van auteursrecht, maar presenteert zichzelf als de enig juiste traditie van het Amerikaanse rechtssysteem.

note: type: Content of: <div><p>
en: The &ldquo;pirate&rdquo; rhetoric is typically accepted because it so pervades the media that few people realize how radical it is.  It is effective because if copying by the public is fundamentally illegitimate, we can never object to the publishers' demand that we surrender our freedom to do so.  In other words, when the public is challenged to show why publishers should not receive some additional power, the most important reason of all&mdash;&ldquo;We want to copy&rdquo;&mdash;is disqualified in advance.
nl: De &ldquo;piraten&rdquo;-retoriek wordt geaccepteerd omdat de media dit denken te begrijpen zodat niemand beseft hoe radicaal dit wel niet is. Het is vervolgens effectief doordat, wanneer we dit accepteren als iets illegaals, we ook geen bezwaar kunnen maken tegen uitgevers die eisen dat we de vrijheid om dit te doen opgeven. Oftewel, wanneer uitgevers ons vragen ze meer macht te geven, kunnen we dit niet weigeren met het simpele bezwaar: &ldquo;nee, want we willen kunnen kopi&euml;ren&rdquo;, want dat is tenslotte &ldquo;illegaal&rdquo;.

note: type: Content of: <div><p>
en: This leaves no way to argue against increasing copyright power except using side issues.  Hence, opposition to stronger copyright powers today almost exclusively cites side issues, and never dares cite the freedom to distribute copies as a legitimate public value.
nl: Er blijven zo weinig argumenten over tegen uitbreiding van het auteursrecht, behalve bijzaken. Hierdoor gaat het tegenwoordig in het debat om versterking van het auteursrecht uitsluitend nog om bijzaken, niemand durft tenslotte nog te refereren aan het recht om te kopi&euml;ren als iets legaals.

note: type: Content of: <div><p>
en: As a practical matter, the goal of maximization enables publishers to argue that &ldquo;A certain practice is reducing our sales&mdash;or we think it might&mdash;so we presume it diminishes publication by some unknown amount, and therefore it should be prohibited.&rdquo; We are led to the outrageous conclusion that the public good is measured by publishers' sales: What's good for General Media is good for the USA.
nl: Maximalisatie draait er in de praktijk dus op uit dat uitgevers durven te zeggen dat &ldquo;zekere handelingen onze verkopen doen stagneren&mdash;of wij denken dat dit zal gebeuren&mdash;en dus nemen wij aan dat dit de hoeveelheid publicaties negatief zal be&iuml;nvloeden en dus dienen die handelingen verboden te worden&rdquo;. Wat tot de belachelijke conclusie leidt dat het publiek belang direct samenhangt met de omzet van uitgevers: wat goed is voor de media is goed voor het land.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The third error: maximizing publishers' power
nl: De derde fout: het vergroten van de macht van uitgevers

note: type: Content of: <div><p>
en: Once the publishers have obtained assent to the policy goal of maximizing publication output at any cost, their next step is to infer that this requires giving them the maximum possible powers&mdash;making copyright cover every imaginable use of a work, or applying some other legal tool such as &ldquo;shrink wrap&rdquo; licenses to equivalent effect.  This goal, which entails the abolition of &ldquo;fair use&rdquo; and the &ldquo;right of first sale,&rdquo; is being pressed at every available level of government, from states of the US to international bodies.
nl: Wanneer uitgevers mensen eenmaal hebben overtuigd van de noodzaak tot maximalisatie, kostte wat kost, is de volgende stap om daaruit af te leiden dat ze <em>dus</em> absolute zeggenschap moeten hebben over de gepubliceerde werken&mdash;door het auteursrecht tot in het extreme uit te breiden en alle soorten van gebruik te laten afdekken of door alternatieve juridische trucjes zoals verzegelde verpakkingen en licenties. Het doel hiervan is om &ldquo;redelijk gebruik&rdquo; af te schaffen en de &ldquo;rechten van de eerste koper&rdquo; teniet te doen. Deze lobby wordt uitgeoefend op ieder denkbaar overheidsniveau, van staten tot de regering en internationale organen.

note: type: Content of: <div><p>
en: This step is erroneous because strict copyright rules obstruct the creation of useful new works.  For instance, Shakespeare borrowed the plots of some of his plays from works others had published a few decades before, so if today's copyright law had been in effect, his plays would have been illegal.
nl: Deze stap is niet goed want een strenger auteursrecht werkt averechts op het verschijnen van nieuw, nuttig werk. Shakespeare bijvoorbeeld, leende verhaallijnen van stukken die een tiental jaren daarvoor waren gepubliceerd.  Wanneer destijds dus het huidige auteursrecht had gegolden waren zijn toneelstukken illegaal geweest.

note: type: Content of: <div><p>
en: Even if we wanted the highest possible rate of publication, regardless of cost to the public, maximizing publishers' power is the wrong way to get it.  As a means of promoting progress, it is self-defeating.
nl: Ook al willen we, kostte wat kost, zoveel mogelijk publicaties, het uitbreiden van de macht van uitgevers is daarvoor niet het juiste middel. Als promotiemiddel voor vooruitgang snijdt het zichzelf in de vingers.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The results of the three errors
nl: Het resultaat van deze drie fouten

note: type: Content of: <div><p>
en: The current trend in copyright legislation is to hand publishers broader powers for longer periods of time.  The conceptual basis of copyright, as it emerges distorted from the series of errors, rarely offers a basis for saying no.  Legislators give lip service to the idea that copyright serves the public, while in fact giving publishers whatever they ask for.
nl: De huidige trend bij auteursrechten is om uitgevers meer macht te geven voor langere tijd. Het verwrongen principe van het auteursrecht dat voorkomt uit deze reeks fouten, geeft zelden aanleiding om hiertegen te zijn.  Wetgevers bedienen aldus de uitgevers, onder het mom het publieke belang te dienen.

note: type: Content of: <div><p>
en: For example, here is what Senator Hatch said when introducing S. 483, a 1995 bill to increase the term of copyright by 20 years:
nl: Dit is bijvoorbeeld wat senator Hatch had te zeggen bij zijn introductie van wetsvoorstel S. 483 uit 1995 die het auteursrecht met 20 jaar zou verlengen:

note: type: Content of: <div><blockquote><p>
en: I believe we are now at such a point with respect to the question of whether the current term of copyright adequately protects the interests of authors and the related question of whether the term of protection continues to provide a sufficient incentive for the creation of new works of authorship.
nl: Ik geloof dat we nu op het punt zijn aanbeland om ons af te vragen of de huidige auteursrechttermijn de belangen van auteurs genoeg beschermt en de verwante kwestie of deze beschermingstermijn voldoende stimulans geeft voor het maken van nieuw werk.

note: type: Content of: <div><p>
en: This bill extended the copyright on already published works written since the 1920s.  This change was a giveaway to publishers with no possible benefit to the public, since there is no way to retroactively increase now the number of books published back then.  Yet it cost the public a freedom that is meaningful today&mdash;the freedom to redistribute books from that era.  Note the use of the propaganda term, &ldquo;<a href="/philosophy/words-to-avoid.html#Protection" >protect</a>,&rdquo; which embodies the second of the three errors.
nl: Dit wetsvoorstel verlengde het auteursrecht op bestaande werken vanaf 1920. De wijziging was een cadeautje aan de uitgevers zonder dat dit het publieke belang op welke manier dan ook diende. Het is tenslotte onmogelijk om met terugwerkende kracht alsnog het aantal publicaties uit die periode te verhogen. Men heeft de gemeenschap ondertussen wel een vrijheid afgenomen &mdash; het recht om een boek uit die tijd te verspreiden. Merk het gebruik van de propagandaterm &ldquo;<a href="/philosophy/words-to-avoid.html#Protection" >bescherming</a>&rdquo; op, die de tweede fout laat zien.

note: type: Content of: <div><p>
en: The bill also extended the copyrights of works yet to be written.  For works made for hire, copyright would last 95 years instead of the present 75 years.  Theoretically this would increase the incentive to write new works; but any publisher that claims to need this extra incentive should be required substantiate the claim with projected balance sheets for 75 years in the future.
nl: Het voorstel verlengde ook het auteursrecht voor werk wat nog niet is verschenen. Dit zou neerkomen op 95 in plaats van 75 jaar. Dit zou in theorie goed zijn voor het stimuleren van nieuwe werken; maar iedere uitgever die beweert dat hij deze extra aansporing nodig heeft zou dit moeten onderbouwen met serieuze verkoopprognoses tot 75 jaar na dato.

note: type: Content of: <div><p>
en: Needless to say, Congress did not question the publishers' arguments: a law extending copyright was enacted in 1998.  It was officially called the Sonny Bono Copyright Term Extension Act, named after one of its sponsors who died earlier that year.  We usually call it the Mickey Mouse Copyright Act, since we presume its real motive was to prevent the copyright on the appearance of Mickey Mouse from expiring.  Bono's widow, who served the rest of his term, made this statement:
nl: Het moge duidelijk zijn dat de argumenten van de uitgevers niet door het congres werden aangevochten: het voorstel werd in 1998 aangenomen. Het werd bekend als het Sonny Bono Verlengingsvoorstel, genoemd naar een van de voorstellers die eerder dat jaar overleed. Wij noemen het meestal het Mickey Mouse Auteursrecht omdat we aannemen dat de echte reden is om het verlopen van het auteursrecht op Mickey Mouse te voorkomen. De weduwe van Bono, die zijn termijn verder uitzat, had hierover het volgende te zeggen:

note: type: Content of: <div><blockquote><p>
en: Actually, Sonny wanted the term of copyright protection to last forever. I am informed by staff that such a change would violate the Constitution. I invite all of you to work with me to strengthen our copyright laws in all of the ways available to us. As you know, there is also Jack Valenti's proposal for term to last forever less one day. Perhaps the Committee may look at that next Congress.
nl: Eigenlijk wilde Sonny dat het auteursrecht voor eeuwig zou gelden. Men heeft mij verteld dat dit ongrondwettelijk zou zijn. Ik nodig hierbij iedereen uit om mij te steunen in het streven het auteursrecht op alle mogelijke manieren te versterken. Zoals bekend, ligt er een voorstel van Jack Valenti om het auteursrecht te verlengen tot eeuwig minus &eacute;&eacute;n dag. Wellicht dat de commissie zich hierover kan buigen op het volgende congres.

note: type: Content of: <div><p>
en: The Supreme Court later heard a case that sought to overturn the law on the grounds that the retroactive extension fails to serve the Constitution's goal of promoting progress.  The court responded by abdicating its responsibility to judge the question; on copyright, the Constitution requires only lip service.
nl: Het hooggerechtshof boog zich over een lopende zaak die de wet terug wil draaien voor reeds verschenen werk op grond van het feit dat dit geen vooruitgang stimuleert, zoals aangegeven in de grondwet. Het hof antwoordde dat het deze vraag niet hoefde te beantwoorden, de grondwet vereist slechts lippendienst.

note: type: Content of: <div><p>
en: Another law, passed in 1997, made it a felony to make sufficiently many copies of any published work, even if you give them away to friends just to be nice.  Previously this was not a crime in the US at all.
nl: Een andere wet, aangenomen in 1997, verbiedt het kopi&euml;ren van uitgegeven werk, ook al geef je ze weg aan vrienden om aardig te zijn. Voorheen was dit in de VS gewoon toegestaan.

note: type: Content of: <div><p>
en: An even worse law, the Digital Millennium Copyright Act (DMCA), was designed to bring back what was then called &ldquo;copy protection&rdquo;&mdash;now known as <a href="/proprietary/proprietary-drm.html">DRM</a> (Digital Restrictions Management)&mdash;which users already detested, by making it a crime to defeat the restrictions, or even publish information about how to defeat them.  This law ought to be called the &ldquo;Domination by Media Corporations Act&rdquo; because it effectively offers publishers the chance to write their own copyright law.  It says they can impose any restrictions whatsoever on the use of a work, and these restrictions take the force of law provided the work contains some sort of encryption or license manager to enforce them.
nl: Maar het kan nog erger met de &ldquo;Digital Millennium Copyright Act&rdquo; (DMCA). Die had als doel om wat destijds &ldquo;kopieerbeveiliging&rdquo; werd genoemd&mdash;nu bekend als <a href="/proprietary/proprietary-drm.html">DRM</a> (digitaal beheer van beperkingen)&mdash;waar computergebruikers al een hekel aan hadden, opnieuw te introduceren door het strafbaar te stellen dit soort beperkingen te omzeilen of zelfs maar informatie hierover prijs te geven. De wet geeft feitelijk de macht aan uitgevers om hun eigen auteursrecht te maken.  Het stelt dat uitgevers vrij zijn om wat voor beperkingen dan ook op het gebruik van een werk aan te brengen waarbij die beperking automatisch wettelijke status heeft mits het versleuteld is dan wel een licentie heeft om het af te dwingen.

note: type: Content of: <div><p>
en: One of the arguments offered for this bill was that it would implement a recent treaty to increase copyright powers.  The treaty was promulgated by the World <a href="/philosophy/not-ipr.html">Intellectual Property</a> Organization, an organization dominated by copyright- and patent-holding interests, with the aid of pressure from the Clinton administration; since the treaty only increases copyright power, whether it serves the public interest in any country is doubtful.  In any case, the bill went far beyond what the treaty required.
nl: E&eacute;n van de aanleidingen voor deze wet was dat het regelingen zou bevatten, voortkomend uit een recente overeenkomst om het auteursrecht uit te breiden. De overeenkomst werd uitgevaardigd door de &ldquo;World <a href="/philosophy/not-ipr.html">Intellectual Property</a> Organization&rdquo;, een organisatie bestaande uit voornamelijk auteursrechthebbenden en patenthouders, daarbij gesteund door de regering Clinton. Daar de overeenkomst alleen gaat over het uitbreiden van het auteursrecht is het nog maar de vraag in hoeverre dit het publieke belang dient.  Hoe dan ook, het wetsvoorstel ging veel verder dan de overeenkomst vereiste.

note: type: Content of: <div><p>
en: Libraries were a key source of opposition to this bill, especially to the aspects that block the forms of copying that are considered fair use. How did the publishers respond? Former representative Pat Schroeder, now a lobbyist for the Association of American Publishers, said that the publishers &ldquo;could not live with what [the libraries were] asking for.&rdquo; Since the libraries were asking only to preserve part of the status quo, one might respond by wondering how the publishers had survived until the present day.
nl: Vooral bibliotheken leverden tegenstand, voornamelijk vanwege de regel die kopi&euml;ren in het geheel verbiedt, ook voor &ldquo;redelijk eigen gebruik&rdquo;.  Wat was de reactie hierop van de uitgevers? Gewezen volksvertegenwoordiger Pat Schroeder, tegenwoordig een lobbyist voor de Amerikaanse uitgevers organisatie, stelde dat de uitgevers niet konden leven met waar de bibliotheken om vroegen.  Aangezien die bibliotheken alleen vroegen om een handhaving van de huidige status, vraagt men zich af hoe de uitgevers dan tot nu toe hebben overleefd.

note: type: Content of: <div><p>
en: Congressman Barney Frank, in a meeting with me and others who opposed this bill, showed how far the US Constitution's view of copyright has been disregarded.  He said that new powers, backed by criminal penalties, were needed urgently because the &ldquo;movie industry is worried,&rdquo; as well as the &ldquo;music industry&rdquo; and other &ldquo;industries.&rdquo; I asked him, &ldquo;But is this in the public interest?&rdquo; His response was telling: &ldquo;Why are you talking about the public interest? These creative people don't have to give up their rights for the public interest!&rdquo; The &ldquo;industry&rdquo; has been identified with the &ldquo;creative people&rdquo; it hires, copyright has been treated as its entitlement, and the Constitution has been turned upside down.
nl: Congreslid Barney Frank liet zien, in een bijeenkomst met mij en anderen die tegen deze wet waren, hoever de grondwet in deze wordt genegeerd. Hij beweerde dat er dringend nieuwe regelgeving nodig was, compleet met wettelijke straffen, omdat de &ldquo;filmindustrie zich zorgen maakte&rdquo;, net als de &ldquo;muziekindustrie&rdquo;, alsook andere &ldquo;industrie&euml;n&rdquo;. Dus vroeg ik hem of dit in het publiek belang was. Zijn antwoord sprak boekdelen: &ldquo;Waarom heb je het over het publiek belang? Deze creatievelingen hoeven hun rechten niet op te geven in het belang van de gemeenschap!&rdquo; De &ldquo;industrie&rdquo; wordt gelijk gesteld aan de creatieve auteurs die het inhuurt.  Het auteursrecht beschouwd men daarbij als een natuurlijk recht en de grondwet is op zijn kop gezet.

note: type: Content of: <div><p>
en: The DMCA was enacted in 1998.  As enacted, it says that fair use remains nominally legitimate, but allows publishers to prohibit all software or hardware that you could practice it with.  Effectively, fair use is prohibited.
nl: De DMCA werd van kracht in 1998. Het stelt dat redelijk eigen gebruik nog steeds is toegestaan maar geeft uitgevers het recht alle software of hardware te verbieden waarmee je dit zou kunnen gebruiken. In de praktijk is redelijk eigen gebruik dus verboden geworden.

note: type: Content of: <div><p>
en: Based on this law, the movie industry has imposed censorship on free software for reading and playing DVDs, and even on the information about how to read them.  In April 2001, Professor Edward Felten of Princeton University was intimidated by lawsuit threats from the Recording Industry Association of America (RIAA) into withdrawing a scientific paper stating what he had learned about a proposed encryption system for restricting access to recorded music.
nl: Met deze wet in de hand heeft de filmindustrie censuur opgelegd aan vrije software die DVD's leest en afspeelt en zelfs informatie over hoe DVD's gelezen kunnen worden is gecensureerd. In April 2001 werd professor Edward Felten middels dreigende rechtszaken van de &ldquo;Recording Industry Association of America&rdquo;, gedwongen zijn wetenschappelijke artikel in te trekken waarin hij uitlegde wat hij wijzer was geworden van een voorgesteld versleutelsysteem voor het beperkt toegankelijk maken van opgenomen muziek.

note: type: Content of: <div><p>
en: We are also beginning to see e-books that take away many of readers' traditional freedoms&mdash;for instance, the freedom to lend a book to your friend, to sell it to a used book store, to borrow it from a library, to buy it without giving your name to a corporate data bank, even the freedom to read it twice.  Encrypted e-books generally restrict all these activities&mdash;you can read them only with special secret software designed to restrict you.
nl: We zien inmiddels ook de opkomst van elektronische boeken die de normale vrijheden van een lezer ontnemen &mdash; bijvoorbeeld de vrijheid om een boek uit te lenen aan een vriend, de vrijheid het aan een tweedehands winkel te verkopen, de vrijheid het uit een bibliotheek te kunnen lenen, de vrijheid het te kunnen kopen zonder hiervoor je personalia af te hoeven geven en zelfs de vrijheid om het twee keer te lezen. Versleutelde electronische boeken stellen aan al deze aktiviteiten paal en perk &mdash; je kunt ze alleen lezen met speciale, geheime software die er is om jou te beperken in het gebruik.

note: type: Content of: <div><p>
en: I will never buy one of these encrypted, restricted e-books, and I hope you will reject them too.  If an e-book doesn't give you the same freedoms as a traditional paper book, don't accept it!
nl: Ik zal nooit een dergelijk elektronisch boek kopen en ik hoop dat jij ze ook zult weigeren. Als een elektronisch boek je niet dezelfde rechten geeft als een papieren exemplaar, weiger het dan!

note: type: Content of: <div><p>
en: Anyone independently releasing software that can read restricted e-books risks prosecution.  A Russian programmer, Dmitry Sklyarov, was arrested in 2001 while visiting the US to speak at a conference, because he had written such a program in Russia, where it was lawful to do so.  Now Russia is preparing a law to prohibit it too, and the European Union recently adopted one.
nl: Iedereen die onafhankelijk software uitbrengt die versleutelde electronische boeken kan lezen riskeert strafvervolging. Dat overkwam een Russische programmeur, Dmitry Sklyarov, die in 2001 werd gearresteerd bij een bezoek aan de VS voor een conferentie. Hij had in Rusland zo'n programma geschreven, iets wat in zijn land niet verboden was. Nu bereid Rusland een wet voor die dit ook verbiedt en de Europese Unie heeft recent een dergelijke wet al aangenomen.

note: type: Content of: <div><p>
en: Mass-market e-books have been a commercial failure so far, but not because readers chose to defend their freedom; they were unattractive for other reasons, such as that computer display screens are not easy surfaces to read from.  We can't rely on this happy accident to protect us in the long term; the next attempt to promote e-books will use &ldquo;electronic paper&rdquo;&mdash;book-like objects into which an encrypted, restricted e-book can be downloaded.  If this paper-like surface proves more appealing than today's display screens, we will have to defend our freedom in order to keep it.  Meanwhile, e-books are making inroads in niches: NYU and other dental schools require students to buy their textbooks in the form of restricted e-books.
nl: Electronische boeken zijn nog niet door het grote publiek geaccepteerd, maar niet omdat lezers zo aan hun vrijheid hechtten; het was om andere redenen niet aantrekkelijk ze te lezen, met name omdat de schermen niet zo makkelijk zijn af te lezen als papier. De volgende poging zal waarschijnlijk wel raak zijn met de komst van &ldquo;electronisch papier&rdquo; &mdash; boek-achtige apparaatjes waarin een beveiligd electronisch boek kan worden geladen. Wanneer deze beter leesbaar blijken dan papier zullen we weer op de bres moeten voor onze vrijheid.  Ondertussen maakt het electronische boek in beperkte kring wel opgang: de universiteit van New York en andere tandheelkundige opleidingen leveren hun studenten alleen beveiligde electronische studieboeken.

note: type: Content of: <div><p>
en: The media companies are not satisfied yet.  In 2001, Disney-funded Senator Hollings proposed a bill called the &ldquo;Security Systems Standards and Certification Act&rdquo; (SSSCA)<a href="#footnote2">[2]</a>, which would require all computers (and other digital recording and playback devices) to have government-mandated copy-restriction systems.  That is their ultimate goal, but the first item on their agenda is to prohibit any equipment that can tune digital HDTV unless it is designed to be impossible for the public to &ldquo;tamper with&rdquo; (i.e., modify for their own purposes).  Since free software is software that users can modify, we face here for the first time a proposed law that explicitly prohibits free software for a certain job.  Prohibition of other jobs will surely follow. If the FCC adopts this rule, existing free software such as GNU Radio would be censored.
nl: De mediabedrijven vinden dit nog niet ver genoeg gaan. In 2001 stelde Senator Hollings, gesteund door Disney, een wet voor genaamd de &ldquo;Security Systems Standards and Certification Act&rdquo; (SSSCA)<a href="#footnote2">[2]</a>, die voorstelt dat alle computers (en alle andere digitale opnameapparatuur en afspelers) moeten worden uitgerust met een door de overheid goedgekeurd systeem voor kopieerbeperking. Dat is het uiteindelijke doel, maar als eerste op de agenda staat het verbieden van het op de markt brengen van apparaten die HDTV kunnen ontvangen en die je kunt aanpassen (oftewel ombouwen voor je eigen doeleinden). Omdat vrije software software is die gebruikers kunnen veranderen worden we hier dus voor het eerst geconfronteerd met een wet die vrije software verbiedt voor een bepaalde toepassing. Het verbieden voor andere toepassingen zal daarna niet lang op zich laten wachten. Wanneer de FCC deze wet overneemt zal software zoals GNU Radio dus gecensureerd worden.

note: type: Content of: <div><p>
en: To block these bills and rules requires political action.<a href="#footnote3">[3]</a>
nl: Er moet politieke druk worden uitgeoefend om dit soort wetsvoorstellen de kop in te drukken.<a href="#footnote3">[3]</a>

note: type: Content of: <div><h3>
en: Finding the right bargain
nl: Op zoek naar een goede ruil

note: type: Content of: <div><p>
en: What is the proper way to decide copyright policy? If copyright is a bargain made on behalf of the public, it should serve the public interest above all.  The government's duty when selling the public's freedom is to sell only what it must, and sell it as dearly as possible.  At the very least, we should pare back the extent of copyright as much as possible while maintaining a comparable level of publication.
nl: Hoe kan men het best een beleid bepalen met betrekking tot het auteursrecht? Wanneer het auteursrecht een transactie is die wordt gedaan in het publiek belang dan zal het dus vooral dat publieke belang moeten dienen. De plicht van de overheid daarbij is dus om die vrijheid zo duur mogelijk te verkopen. We zouden zo min mogelijk auteursrecht willen vergeven zonder de hoeveelheid publicaties te veel aan te tasten.

note: type: Content of: <div><p>
en: Since we cannot find this minimum price in freedom through competitive bidding, as we do for construction projects, how can we find it?
nl: De minimum prijs in vrijheid die we hiervoor moeten betalen is niet te bepalen middels openbare aanbesteding, zoals bij bouwprojecten mogelijk is. Hoe dan wel?

note: type: Content of: <div><p>
en: One possible method is to reduce copyright privileges in stages, and observe the results.  By seeing if and when measurable diminutions in publication occur, we will learn how much copyright power is really necessary to achieve the public's purposes.  We must judge this by actual observation, not by what publishers say will happen, because they have every incentive to make exaggerated predictions of doom if their powers are reduced in any way.
nl: Een mogelijkheid is om het auteursrecht in stappen af te bouwen en te kijken naar de resultaten. Door te observeren wanneer en hoeveel afname in publicaties er optreden kunnen we vaststellen hoeveel auteursrecht er precies nodig is om een aanvaardbaar niveau van publicaties te handhaven (het publieke belang). Dit moeten we vaststellen door te meten, niet door af te gaan op wilde voorspellingen van uitgevers, in wiens belang het is die te overdrijven wanneer hun macht wordt ingeperkt.

note: type: Content of: <div><p>
en: Copyright policy includes several independent dimensions, which can be adjusted separately.  After we find the necessary minimum for one policy dimension, it may still be possible to reduce other dimensions of copyright while maintaining the desired publication level.
nl: Het auteursrecht heeft een aantal onafhankelijke aspecten die apart kunnen worden aangepakt. Wanneer we het minimum hebben gevonden voor een aspect zou men best nog wel eens een ander aspect van auteursrecht kunnen reduceren zonder dat dit de stroom publicaties negatief be&iuml;nvloedt.

note: type: Content of: <div><p>
en: One important dimension of copyright is its duration, which is now typically on the order of a century.  Reducing the monopoly on copying to ten years, starting from the date when a work is published, would be a good first step.  Another aspect of copyright, which covers the making of derivative works, could continue for a longer period.
nl: Een belangrijk aspect is de duur, die nu is vastgesteld op ongeveer een eeuw.  Een goede eerste stap is om de duur van het monopolie op kopi&euml;ren terug te brengen naar 10 jaar vanaf de dag van publicatie. Een ander aspect, het maken van afgeleide werken, zou een langere periode kunnen beslaan.

note: type: Content of: <div><p>
en: Why count from the date of publication? Because copyright on unpublished works does not directly limit readers' freedom; whether we are free to copy a work is moot when we do not have copies.  So giving authors a longer time to get a work published does no harm.  Authors (who generally do own the copyright prior to publication) will rarely choose to delay publication just to push back the end of the copyright term.
nl: Waarom trouwens uitgaan van de dag van publicatie? Omdat het recht om te kopi&euml;ren geen waarde heeft voor werken die nog niet zijn uitgegeven; want er zijn nog geen kopie&euml;n. Auteurs langer de tijd geven iets te publiceren schaadt geen enkel belang. Schrijvers (die meestal wel de auteursrechten hebben v&oacute;&oacute;r publicatie) zullen publicatie niet uitstellen alleen om het auteursrecht te verlengen.

note: type: Content of: <div><p>
en: Why ten years? Because that is a safe proposal; we can be confident on practical grounds that this reduction would have little impact on the overall viability of publishing today.  In most media and genres, successful works are very profitable in just a few years, and even successful works are usually out of print well before ten.  Even for reference works, whose useful life may be many decades, ten-year copyright should suffice: updated editions are issued regularly, and many readers will buy the copyrighted current edition rather than copy a ten-year-old public domain version.
nl: Waarom tien jaar? Omdat dat een veilige periode is. We kunnen er, kijkend naar de praktijk, van uit gaan dat dit weinig invloed heeft op de stroom uitgegeven werk. Bij de meeste media en genres zijn populaire werken zeer winstgevend in de eerste paar jaar en zelfs bestsellers zijn voor die tijd meestal niet meer in druk. Zelfs voor naslagwerken, die meestal een langere levensduur hebben dan tien jaar, zou het genoeg moeten zijn: lezers zullen dan de voorkeur geven aan recent bijgewerkte uitgaven -waarvoor weer auteursrecht geldt- in plaats van de verouderde -rechtenvrije- versies.

note: type: Content of: <div><p>
en: Ten years may still be longer than necessary; once things settle down, we could try a further reduction to tune the system.  At a panel on copyright at a literary convention, where I proposed the ten-year term, a noted fantasy author sitting beside me objected vehemently, saying that anything beyond five years was intolerable.
nl: Tien jaar is misschien zelfs langer dan nodig; na een tijdje zouden we kunnen proberen de periode verder te verkorten om zo het systeem beter af te stellen.  Tijdens een discussie over auteursrecht op een literaire bijeenkomst, waar ik die tienjarige periode voorstelde, reageerde mijn buurman -een bekende fantasy schrijver- verontwaardigd met de opmerking dat alles langer dan vijf jaar onacceptabel was.

note: type: Content of: <div><p>
en: But we don't have to apply the same time span to all kinds of works.  Maintaining the utmost uniformity of copyright policy is not crucial to the public interest, and copyright law already has many exceptions for specific uses and media.  It would be foolish to pay for every highway project at the rates necessary for the most difficult projects in the most expensive regions of the country; it is equally foolish to &ldquo;pay&rdquo; for all kinds of art with the greatest price in freedom that we find necessary for any one kind.
nl: Maar niet alles hoeft over &eacute;&eacute;n kam te worden geschoren. Een auteursrecht wat uniform is is niet van het hoogste -publieke- belang en het auteursrecht heeft wel meer uitzonderingen voor bepaald gebruik of media. Het zou gek zijn om bij iedere aanbesteding voor het aanleggen van wegen uit te gaan van het hoogste tarief; zo ook zou het gek zijn om er van uit te gaan dat voor iedere artistieke uiting we altijd de hoogste prijs in vrijheid moeten &ldquo;betalen&rdquo;.

note: type: Content of: <div><p>
en: So perhaps novels, dictionaries, computer programs, songs, symphonies, and movies should have different durations of copyright, so that we can reduce the duration for each kind of work to what is necessary for many such works to be published.  Perhaps movies over one hour long could have a twenty-year copyright, because of the expense of producing them.  In my own field, computer programming, three years should suffice, because product cycles are even shorter than that.
nl: Wellicht moeten romans, woordenboeken, programma's, liedjes, symfonie&euml;n en films ieder een andere monopolie-periode krijgen zodat we de optimale -minimale- periode kunnen bepalen voor ieder soort werk waarbij de stroom publicaties nog op peil blijft. Films langer dan een uur kunnen bijvoorbeeld een periode van twintig jaar krijgen toebedeeld vanwege de hoge kosten die het produceren met zich mee brengt. Op mijn eigen vakgebied, programmeren, zou drie jaar voldoende moeten zijn. Product-cycli in dit segment zijn meestal nog korter.

note: type: Content of: <div><p>
en: Another dimension of copyright policy is the extent of fair use: some ways of reproducing all or part of a published work that are legally permitted even though it is copyrighted.  The natural first step in reducing this dimension of copyright power is to permit occasional private small-quantity noncommercial copying and distribution among individuals.  This would eliminate the intrusion of the copyright police into people's private lives, but would probably have little effect on the sales of published works.  (It may be necessary to take other legal steps to ensure that shrink-wrap licenses cannot be used to substitute for copyright in restricting such copying.)  The experience of Napster shows that we should also permit noncommercial verbatim redistribution to the general public&mdash;when so many of the public want to copy and share, and find it so useful, only draconian measures will stop them, and the public deserves to get what it wants.
nl: Een ander aspect is de vaststelling wat nog voor &ldquo;redelijk eigen gebruik&rdquo; door kan gaan: mogelijkheden om -delen van- werken legaal te reproduceren ook al rust er auteursrecht op. De eerste natuurlijke stap daarbij zou het toestaan van individuele, niet-commerci&euml;le, kopie&euml;n zijn. Dit zou de privacyschending van de auteursrechtenpolitie van vandaag de dag overbodig maken en heeft waarschijnlijk weinig effect op de verkoop. (Wellicht moeten er dan ook maatregelen worden getroffen om verzegelde licenties tegen te gaan die dit soort kopieergedrag weer zouden kunnen verbieden). Ervaringen met Napster leren ons verder dat we ook het niet-commerci&euml;el uitlenen toe moeten staan. &mdash; wanneer zoveel mensen het willen kopi&euml;ren en delen, en het zo nuttig vinden, kunnen alleen draconische maatregelen hen hier van af houden, en de gemeenschap verdient het te krijgen wat ze wil.

note: type: Content of: <div><p>
en: For novels, and in general for works that are used for entertainment, noncommercial verbatim redistribution may be sufficient freedom for the readers.  Computer programs, being used for functional purposes (to get jobs done), call for additional freedoms beyond that, including the freedom to publish an improved version.  See &ldquo;Free Software Definition,&rdquo; in this book, for an explanation of the freedoms that software users should have.  But it may be an acceptable compromise for these freedoms to be universally available only after a delay of two or three years from the program's publication.
nl: Voor romans, en meer in het algemeen voor alle werken met amusementswaarde, is het uitleenrecht waarschijnlijk al voldoende. Computerprogramma's, die een functionele waarde hebben (ze krijgen iets voor elkaar) hebben meer vrijheden nodig, zoals het recht een verbeterde versie uit te brengen. Zie ook de &ldquo;Free Software Definition&rdquo; elders in dit boek voor een uitleg over de vrijheden die gebruikers van software zouden moeten hebben. Het is wellicht een haalbaar compromis om dit pas in te laten gaan twee of drie jaar na publicatie.

note: type: Content of: <div><p>
en: Changes like these could bring copyright into line with the public's wish to use digital technology to copy.  Publishers will no doubt find these proposals &ldquo;unbalanced&rdquo;; they may threaten to take their marbles and go home, but they won't really do it, because the game will remain profitable and it will be the only game in town.
nl: Dit soort wijzigingen brengt het auteursrecht voor wat betreft digitaal kopi&euml;ren op een niveau waar de gemeenschap vrede mee zou hebben. Uitgevers zullen deze voorstellen bestempelen als &ldquo;oneerlijk&rdquo;; ze zouden kunnen dreigen er mee op te houden maar dat zullen ze uiteindelijk niet doen want het uitgeven blijft winstgevend en dit zal de enige manier van uitgeven zijn.

note: type: Content of: <div><p>
en: As we consider reductions in copyright power, we must make sure media companies do not simply replace it with end-user license agreements.  It would be necessary to prohibit the use of contracts to apply restrictions on copying that go beyond those of copyright.  Such limitations on what mass-market nonnegotiated contracts can require are a standard part of the US legal system.
nl: Wanneer we het auteursrecht inperken moeten we er voor waken dat uitgevers dit niet gaan vervangen door eindgebruikerslicenties. We zullen overeenkomsten, die verder gaan dan het auteursrecht op het gebied van kopi&euml;ren, moeten verbieden. Dit soort beperkingen op algemene -niet-onderhandelde- transacties zijn een standaard onderdeel van het Amerikaanse rechtssysteem.

note: type: Content of: <div><h3>
en: A personal note
nl: Een persoonlijke noot

note: type: Content of: <div><p>
en: I am a software designer, not a legal scholar.  I've become concerned with copyright issues because there's no avoiding them in the world of computer networks, such as the Internet.  As a user of computers and networks for 30 years, I value the freedoms that we have lost, and the ones we may lose next.  As an author, I can reject the romantic mystique of the author as semidivine <a href="/philosophy/words-to-avoid.html#Creator">creator</a>, often cited by publishers to justify increased copyright powers for authors&mdash;powers which these authors will then sign away to publishers.
nl: Ik ben ontwerper van software, geen jurist. Ik ging me verdiepen in het auteursrecht omdat je er onvermijdelijk mee te maken krijgt in de wereld van computernetwerken. Als gebruiker van computernetwerken -en dat al dertig jaar- weet ik de vrijheden die we in de loop van de tijd zijn kwijtgeraakt op waarde te schatten, evenals de vrijheden die we nog dreigen te verliezen. Als auteur verwerp ik het romantische idee van de bijna goddelijke artistieke <a href="/philosophy/words-to-avoid.html#Creator">schepper</a> zoals deze vaak wordt opgevoerd door uitgevers, om de speciale voorrechten voor auteurs te rechtvaardigen, terwijl ze er zelf met die rechten vandoor gaan.

note: type: Content of: <div><p>
en: Most of this article consists of facts and reasoning that you can check, and proposals on which you can form your own opinions.  But I ask you to accept one thing on my word alone: that authors like me don't deserve special power over you.  If you wish to reward me further for the software or books I have written, I would gratefully accept a check&mdash;but please don't surrender your freedom in my name.
nl: Het grootste deel van dit artikel bestaat uit verifieerbare feiten en redeneringen, en voorstellen waarover je zelf een mening kunt vormen. Ik vraag je echter &eacute;&eacute;n ding van me aan te nemen: dat auteurs zoals ikzelf geen speciale voorrechten verdienen. Wanneer je je waardering wilt laten blijken voor de programma's of de boeken die ik heb geschreven dan neem ik je geld van harte aan &mdash; maar offer alsjeblieft je vrijheid niet op ter wille van mij.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Footnotes
nl: Voetnoten

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: See Julian Sanchez’s article <a href="http://www.juliansanchez.com/2011/02/04/the-trouble-with-balance-metaphors/">&ldquo;The Trouble with &lsquo;Balance&rsquo; Metaphors&rdquo;</a> for an examination of &ldquo;how the analogy between sound judgment and balancing weights may constrain our thinking in unhealthy ways.&rdquo;
nl: Zie het artikel van Julian Sanchez over <a href="http://www.juliansanchez.com/2011/02/04/the-trouble-with-balance-metaphors/">&ldquo;Het probleem met &lsquo;compromis&rsquo;-metaforen&rdquo;</a> voor een onderzoek &ldquo;hoe de vergelijking tussen gefundeerde uitspraken en een compromis tussen belangen ons denken op negatieve wijze beïnvloedt.&rdquo;

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: Since renamed to the unpronounceable CBDTPA, for which a good mnemonic is &ldquo;Consume, But Don't Try Programming Anything,&rdquo; but it really stands for the &ldquo;Consumer Broadband and Digital Television Promotion Act.&rdquo;
nl: Sindsdien omgedoopt tot het onuitspreekbare CBDTPA, een goede afkorting voor &ldquo;Consume, But Don't Try Programming Anything&rdquo;, maar eigenlijk staat het voor &ldquo;Consumer Broadband and Digital Television Promotion Act.&rdquo;

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: If you would like to help, I recommend the Web sites <a href="https://www.defectivebydesign.org/">DefectiveByDesign.org</a>, <a href="https://www.publicknowledge.org/">publicknowledge.org</a> and <a href="https://www.eff.org/">www.eff.org</a>.
nl: Wanneer je wilt helpen kan ik de volgende websites aanbevelen: <a href="https://www.defectivebydesign.org">DefectiveByDesign.org</a>,  <a href="https://www.publicknowledge.org">publicknowledge.org</a> en <a href="https://www.eff.org">www.eff.org</a>.

note: type: Content of: <div><div><p>
en: This essay is published in <a href="https://shop.fsf.org/product/free-software-free-society/"><cite>Free Software, Free Society: The Selected Essays of Richard M. Stallman</cite></a>.
nl: Dit artikel is opgenomen in <a href="https://shop.fsf.org/product/free-software-free-society/"><cite>Free Software, Free Society: The Selected Essays of Richard M. Stallman</cite></a>.

note: type: Content of: <div><div><p>
en: Please send general FSF &amp; GNU inquiries to <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>.  There are also <a href="/contact/">other ways to contact</a> the FSF.  Broken links and other corrections or suggestions can be sent to <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.
nl: Gelieve algemene vragen over FSF &amp; GNU te sturen naar <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>. Er zijn ook nog <a href="/contact/">andere manieren om in contact te komen</a> met de FSF. Foute links en andere correcties graag sturen aan <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.

note: TRANSLATORS: Ignore the original text in this paragraph, replace it with the translation of these two: We work hard and do our best to provide accurate, good quality translations.  However, we are not exempt from imperfection. Please send your comments and general suggestions in this regard to <a hr
en: Please see the <a href="/server/standards/README.translations.html">Translations README</a> for information on coordinating and contributing translations of this article.
nl: We doen ons best om goede vertalingen te maken maar staan altijd open voor verbeteringen. Suggesties, op- en aanmerkingen sturen aan: <a href="mailto:web-translators@gnu.org">&lt;web-translators@gnu.org&gt;</a>.</p> <p>Zie <a href="/server/standards/README.translations.html"> Translations README</a> voor informatie over het onderhoud van vertalingen op deze website.

note: type: Content of: <div><p>
en: This page is licensed under a <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/">Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License</a>.
nl: Deze pagina is uitgebracht onder de <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/deed.nl">Creative Commons Naamsvermelding-GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal licentie</a>.

note: TRANSLATORS: Use space (SPC) as msgstr if you don't want credits. type: Content of: <div><div>
en: *GNUN-SLOT: TRANSLATOR'S CREDITS*
nl: <strong>Vertaling:</strong> <a href="//savannah.gnu.org/projects/www-nl">www-nl</a>

note: timestamp start type: Content of: <div><p>
en: Updated:
nl: Bijgewerkt:
