shouldbefree.html - en to el translation catalogue (152 entries)

note: type: Content of: <title>
en: Why Software Should Be Free - GNU Project - Free Software Foundation
el: Γιατί το λογισμικό πρέπει να είναι ελεύθερο - Έργο GNU - Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού

note: type: Content of: <div><h2>
en: Why Software Should Be Free
el: Γιατί το λογισμικό πρέπει να είναι ελεύθερο

note: type: Content of: <div><address>
en: by <a href="https://www.stallman.org/">Richard Stallman</a>
el: από τον <a href="https://www.stallman.org/">Richard Stallman</a>

note: type: Content of: <div><p>
en: The existence of software inevitably raises the question of how decisions about its use should be made.  For example, suppose one individual who has a copy of a program meets another who would like a copy.  It is possible for them to copy the program; who should decide whether this is done? The individuals involved? Or another party, called the &ldquo;owner&rdquo;?
el: Η ύπαρξη του λογισμικού εγείρει αναπόφευκτα το ερώτημα για το πως πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις σχετικά με τη χρήση του.  Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι ένα άτομο που έχει ένα αντίγραφο του προγράμματος συναντά κάποιον άλλον, ο οποίος θα ήθελε να έχει ένα αντίγραφο.  Αυτοί θα μπορούσαν να αντιγράψουν το πρόγραμμα· ποιος θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτό είναι δυνατόν να γίνει; Οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι; Ή, μήπως, κάποιος τρίτος, ο λεγόμενος &ldquo;ιδιοκτήτης&rdquo;;

note: type: Content of: <div><p>
en: Software developers typically consider these questions on the assumption that the criterion for the answer is to maximize developers' profits. The political power of business has led to the government adoption of both this criterion and the answer proposed by the developers: that the program has an owner, typically a corporation associated with its development.
el: Οι προγραμματιστές λογισμικού εξετάζουν, κλασικά, αυτά τα ερωτήματα με βάση την υπόθεση ότι το κριτήριο για την απάντηση είναι η μεγιστοποίηση των κερδών του προγραμματιστή. Η πολιτική δύναμη των επιχειρήσεων οδήγησε την κυβέρνηση στην υιοθέτηση τόσο αυτού του κριτηρίου, όσο και της απάντησης που προτείνουν οι προγραμματιστές: ότι το πρόγραμμα έχει έναν ιδιοκτήτη, τυπικά μια μεγάλη εταιρεία που συνδέεται με την ανάπτυξή του.

note: type: Content of: <div><p>
en: I would like to consider the same question using a different criterion: the prosperity and freedom of the public in general.
el: Θα ήθελα να εξετάσω το ίδιο ερώτημα, αλλά χρησιμοποιώντας ένα διαφορετικό κριτήριο: την ευημερία και την ελευθερία του κοινού, γενικά.

note: type: Content of: <div><p>
en: This answer cannot be decided by current law&mdash;the law should conform to ethics, not the other way around.  Nor does current practice decide this question, although it may suggest possible answers.  The only way to judge is to see who is helped and who is hurt by recognizing owners of software, why, and how much.  In other words, we should perform a cost-benefit analysis on behalf of society as a whole, taking account of individual freedom as well as production of material goods.
el: Αυτή η απάντηση δεν μπορεί να ληφθεί με βάση τους παρόντες νόμους&mdash;ο νόμος πρέπει να συμμορφώνεται με την ηθική, και όχι το αντίστροφο.  Αλλά ούτε και η τρέχουσα πρακτική είναι αυτή που θα κρίνει την απόφαση, αν και μπορεί να εισηγηθεί πιθανές απαντήσεις.  Ο μόνος τρόπος να κρίνουμε, είναι να δούμε ποιος βοηθείται και ποιος βλάπτεται από την αναγνώριση της ύπαρξης ιδιοκτητών του λογισμικού, γιατί, και σε ποιο βαθμό.  Με άλλα λόγια, θα πρέπει να κάνουμε μια ανάλυση κόστους-οφέλους για λογαριασμό όλης της κοινωνίας, λαμβάνοντας υπ' όψη τις ατομικές ελευθερίες, καθώς και την παραγωγή υλικών αγαθών.

note: type: Content of: <div><p>
en: In this essay, I will describe the effects of having owners, and show that the results are detrimental.  My conclusion is that programmers have the duty to encourage others to share, redistribute, study, and improve the software we write: in other words, to write <a href="/philosophy/free-sw.html">&ldquo;free&rdquo; software</a>.<a href="#f1">(1)</a>
el: Σε αυτό το δοκίμιο, θα περιγράψω τα αποτελέσματα της ύπαρξης ιδιοκτητών, και θα δείξω ότι τα αποτελέσματα είναι επιζήμια.  Το συμπέρασμά μου είναι ότι οι προγραμματιστές έχουν το καθήκον να ενθαρρύνουν τους άλλους να μοιράζονται, να αναδιανέμουν, να μελετούν, και να βελτιώνουν το λογισμικό που γράφουμε: με άλλα λόγια, να γράφουν <a href="/philosophy/Ελεύθερο-sw.html">&ldquo;ελεύθερο&rdquo; λογισμικό</a>.<a href="#f1">(1)</a>

note: type: Content of: <div><h3>
en: How Owners Justify Their Power
el: Πως οι ιδιοκτήτες δικαιολογούν τη δύναμή τους

note: type: Content of: <div><p>
en: Those who benefit from the current system where programs are property offer two arguments in support of their claims to own programs: the emotional argument and the economic argument.
el: Εκείνοι που επωφελούνται από το παρόν σύστημα, όπου τα προγράμματα αποτελούν ιδιοκτησία, προβάλλουν δύο επιχειρήματα για να υποστηρίξουν τη διεκδίκησή τους για την ιδιοκτησία των προγραμμάτων: το συναισθηματικό επιχείρημα και το οικονομικό επιχείρημα.

note: type: Content of: <div><p>
en: The emotional argument goes like this: &ldquo;I put my sweat, my heart, my soul into this program.  It comes from <em>me</em>, it's <em>mine</em>!&rdquo;
el: Το συναισθηματικό επιχείρημα υποστηρίζει τα εξής: &ldquo;Εγώ έβαλα τον ιδρώτα μου, την καρδιά μου και την ψυχή μου σε αυτό το πρόγραμμα.  Προέρχεται από <em>εμένα</em>, είναι <em>δικό μου</em>!&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: This argument does not require serious refutation.  The feeling of attachment is one that programmers can cultivate when it suits them; it is not inevitable.  Consider, for example, how willingly the same programmers usually sign over all rights to a large corporation for a salary; the emotional attachment mysteriously vanishes.  By contrast, consider the great artists and artisans of medieval times, who didn't even sign their names to their work.  To them, the name of the artist was not important.  What mattered was that the work was done&mdash;and the purpose it would serve.  This view prevailed for hundreds of years.
el: Αυτό το επιχείρημα δεν απαιτεί σοβαρή ανασκευή.  Το αίσθημα προσκόλλησης είναι κάτι που οι προγραμματιστές μπορούν να το καλλιεργούν όταν τους βολεύει· δεν είναι κάτι το αναπόφευκτο.  Πάρτε υπ' όψη σας, για παράδειγμα, πόσο οικειοθελώς αυτοί οι ίδιοι προγραμματιστές εκχωρούν συνήθως όλα τα δικαιώματα σε μια μεγάλη εταιρεία, έναντι ενός μισθού.  Τότε, η συναισθηματική προσκόλληση, μυστηριωδώς, εξαφανίζεται.  Κατ' αντιπαράθεση, πάρτε υπ' όψη σας τους μεγάλους καλλιτέχνες και τεχνίτες του Μεσαίωνα, οι οποίοι δεν υπέγραφαν καν τη δουλειά τους με το όνομά τους.  Γι' αυτούς, το όνομα του καλλιτέχνη δεν ήταν σημαντικό.  Αυτό που μετρούσε ήταν να γίνει η δουλειά&mdash;και ο σκοπός που θα εξυπηρετούσε.  Αυτή η άποψη υπερίσχυσε για εκατοντάδες χρόνια.

note: type: Content of: <div><p>
en: The economic argument goes like this: &ldquo;I want to get rich (usually described inaccurately as &lsquo;making a living&rsquo;), and if you don't allow me to get rich by programming, then I won't program.  Everyone else is like me, so nobody will ever program.  And then you'll be stuck with no programs at all!&rdquo; This threat is usually veiled as friendly advice from the wise.
el: Το οικονομικό επιχείρημα υποστηρίζει τα εξής: &ldquo;Θέλω να γίνω πλούσιος (αυτό, συνήθως, περιγράφεται με ανακριβή τρόπο ως &lsquo;για να βιοποριστώ&rsquo;), και αν δεν μου επιτρέψετε να γίνω πλούσιος προγραμματίζοντας, τότε δεν θα προγραμματίσω.  Όλοι είναι σαν εμένα, οπότε, κανείς δεν θα προγραμματίσει ποτέ.  Και τότε, θα βρείτε σκούρα, χωρίς καθόλου προγράμματα!&rdquo; Αυτή η απειλή συγκαλύπτεται συνήθως ως φιλική συμβουλή εκ μέρους του σοφού.

note: type: Content of: <div><p>
en: I'll explain later why this threat is a bluff.  First I want to address an implicit assumption that is more visible in another formulation of the argument.
el: Θα εξηγήσω αργότερα γιατί αυτή η απειλή είναι μια μπλόφα.  Πρώτα, θέλω να αντιμετωπίσω μία άλλη υπονοούμενη υπόθεση εργασίας, η οποία είναι πιο ορατή, με μια διαφορετική διατύπωση του επιχειρήματος.

note: type: Content of: <div><p>
en: This formulation starts by comparing the social utility of a proprietary program with that of no program, and then concludes that proprietary software development is, on the whole, beneficial, and should be encouraged.  The fallacy here is in comparing only two outcomes&mdash;proprietary software versus no software&mdash;and assuming there are no other possibilities.
el: Αυτή η υπόθεση εργασίας αρχίζει συγκρίνοντας την κοινωνική χρησιμότητα ενός ιδιόκτητου προγράμματος με εκείνη του καθόλου προγράμματος και, μετά, συμπεραίνει ότι η ανάπτυξη ιδιόκτητων προγραμμάτων είναι, συνολικά, επωφελής για την κοινωνία και θα έπρεπε να ενθαρρύνεται. Το λογικό σφάλμα εδώ έγκειται στη σύγκριση μόνο δύο εκβάσεων&mdash;ιδιόκτητο λογισμικό σε σύγκριση με καθόλου λογισμικό&mdash;και υποθέτοντας ότι δεν υπάρχουν άλλες δυνατότητες.

note: type: Content of: <div><p>
en: Given a system of software copyright, software development is usually linked with the existence of an owner who controls the software's use.  As long as this linkage exists, we are often faced with the choice of proprietary software or none.  However, this linkage is not inherent or inevitable; it is a consequence of the specific social/legal policy decision that we are questioning: the decision to have owners.  To formulate the choice as between proprietary software versus no software is begging the question.
el: Με δεδομένη την ύπαρξη ενός συστήματος προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων του λογισμικού, η ανάπτυξη λογισμικού συνδέεται, συνήθως, με την ύπαρξη ενός ιδιοκτήτη, ο οποίος ελέγχει τη χρήση του λογισμικού.  Εφόσον υπάρχει αυτή η διασύνδεση, βρισκόμαστε συχνά αντιμέτωποι με την επιλογή ανάμεσα στο ιδιόκτητο λογισμικό ή στο τίποτα.  Πάντως, αυτή η σύνδεση δεν είναι ούτε εγγενής, ούτε αναπόφευκτη· είναι συνέπεια της συγκεκριμένης κοινωνικής/νομικής πολιτικής απόφασης που αμφισβητούμε: της απόφασης να υπάρχουν ιδιοκτήτες.  Το να τίθεται η επιλογή ως ανάμεσα στο ιδιόκτητο λογισμικό και στο καθόλου λογισμικό, συνιστά μια λογική πλάνη.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The Argument against Having Owners
el: Το επιχείρημα εναντίον της ύπαρξης ιδιοκτητών

note: type: Content of: <div><p>
en: The question at hand is, &ldquo;Should development of software be linked with having owners to restrict the use of it?&rdquo;
el: Το θέμα είναι, &ldquo;Θα πρέπει η ανάπτυξη λογισμικού να συνδέεται με την ύπαρξη ιδιοκτητών που να περιορίζουν η χρήση του;&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: In order to decide this, we have to judge the effect on society of each of those two activities <em>independently</em>: the effect of developing the software (regardless of its terms of distribution), and the effect of restricting its use (assuming the software has been developed).  If one of these activities is helpful and the other is harmful, we would be better off dropping the linkage and doing only the helpful one.
el: Για να το αποφασίσουμε αυτό, πρέπει να εκτιμήσουμε <em>ανεξάρτητα</em> το αποτέλεσμα, πάνω στην κοινωνία, της κάθε μιας από εκείνες τις δύο δραστηριότητες: το αποτέλεσμα της ανάπτυξης του λογισμικού (άσχετα από τους όρους διανομής του), και το αποτέλεσμα του περιορισμού της χρήσης του (εφόσον αναπτύχθηκε το λογισμικό).  Αν η μία από αυτές τις δύο δραστηριότητες είναι χρήσιμη και η άλλη βλαπτική, θα ήταν καλύτερα να απορρίψουμε τη διασύνδεση και να κάνουμε μόνον την επωφελή δραστηριότητα.

note: type: Content of: <div><p>
en: To put it another way, if restricting the distribution of a program already developed is harmful to society overall, then an ethical software developer will reject the option of doing so.
el: Για να το θέσουμε διαφορετικά, αν ο περιορισμός της διανομής ενός προγράμματος που ήδη αναπτύχθηκε είναι ζημιογόνος, συνολικά, για την κοινωνία, τότε ένας ηθικός προγραμματιστής λογισμικού θα απορρίψει την επιλογή να κάνει κάτι τέτοιο.

note: type: Content of: <div><p>
en: To determine the effect of restricting sharing, we need to compare the value to society of a restricted (i.e., proprietary) program with that of the same program, available to everyone.  This means comparing two possible worlds.
el: Για να εκτιμήσουμε το αποτέλεσμα του περιορισμού στον διαμοιρασμό, πρέπει να συγκρίνουμε την αξία που έχει για μια κοινωνία ένα πρόγραμμα που βρίσκεται υπό περιορισμό (δηλ. ένα ιδιόκτητο πρόγραμμα) με την αξία που θα είχε το ίδιο πρόγραμμα, αν ήταν ελεύθερα διαθέσιμο στον καθένα.  Αυτό σημαίνει τη σύγκριση μεταξύ δύο πιθανών κόσμων.

note: type: Content of: <div><p>
en: This analysis also addresses the simple counterargument sometimes made that &ldquo;the benefit to the neighbor of giving him or her a copy of a program is cancelled by the harm done to the owner.&rdquo; This counterargument assumes that the harm and the benefit are equal in magnitude.  The analysis involves comparing these magnitudes, and shows that the benefit is much greater.
el: Αυτού του είδους η ανάλυση, αντικρούει, επίσης, το απλό αντεπιχείρημα που προβάλλεται ενίοτε και το οποίο λέει πως &ldquo;το όφελος που θα προέκυπτε από το να δώσουμε στον γείτονα ένα αντίγραφο του προγράμματος, αναιρείται από τη ζημιά που υφίσταται ο ιδιοκτήτης.&rdquo;  Αυτό το αντεπιχείρημα υποθέτει ότι η ζημιά και το όφελος είναι ισοδύναμα σε μέγεθος.  Η ανάλυση περιλαμβάνει την σύγκριση αυτών των μεγεθών, και αποδεικνύει ότι το όφελος είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.

note: type: Content of: <div><p>
en: To elucidate this argument, let's apply it in another area: road construction.
el: Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα με αυτό το επιχείρημα, ας το εφαρμόσουμε σε έναν άλλον τομέα: στην κατασκευή δρόμων.

note: type: Content of: <div><p>
en: It would be possible to fund the construction of all roads with tolls. This would entail having toll booths at all street corners.  Such a system would provide a great incentive to improve roads.  It would also have the virtue of causing the users of any given road to pay for that road.  However, a toll booth is an artificial obstruction to smooth driving&mdash;artificial, because it is not a consequence of how roads or cars work.
el: Θα ήταν εφικτή η χρηματοδότηση όλων των δρόμων μέσω της επιβολής διοδίων.  Αυτό θα σήμαινε την τοποθέτηση σταθμών είσπραξης διοδίων σε όλους τους οδικούς κόμβους.  Ένα τέτοιο σύστημα θα έδινε ένα μεγάλο κίνητρο στη βελτίωση των δρόμων.  Θα απέφερε, επίσης, το πρόσθετο όφελος να κάνει τους χρήστες οποιουδήποτε δρόμου να πληρώνουν για τον δρόμο αυτόν.  Όμως, ένας σταθμός διοδίων συνιστά ένα τεχνητό εμπόδιο στην άνετη οδήγηση&mdash;και είναι τεχνητό διότι δεν αποτελεί συνέπεια του τρόπου λειτουργίας των δρόμων ή των αυτοκινήτων.

note: type: Content of: <div><p>
en: Comparing free roads and toll roads by their usefulness, we find that (all else being equal) roads without toll booths are cheaper to construct, cheaper to run, safer, and more efficient to use.<a href="#f2">(2)</a> In a poor country, tolls may make the roads unavailable to many citizens.  The roads without toll booths thus offer more benefit to society at less cost; they are preferable for society.  Therefore, society should choose to fund roads in another way, not by means of toll booths.  Use of roads, once built, should be free.
el: Αν συγκρίνουμε τους δωρεάν δρόμους και τους δρόμους που προβλέπουν διόδια, με βάση τη χρησιμότητά τους, τότε (υπό την προϋπόθεση πως όλα τα υπόλοιπα είναι τα ίδια) θα ανακαλύψουμε ότι οι δρόμοι χωρίς διόδια είναι φθηνότεροι στην κατασκευή τους, φθηνότεροι στη λειτουργία τους, ασφαλέστεροι και πιο αποτελεσματικοί στη χρήση.<a href="#f2">(2)</a> Σε μια φτωχή χώρα, τα διόδια μπορεί να κάνουν τους δρόμους μη προσβάσιμους για πολλούς πολίτες.  Οι δρόμοι χωρίς σταθμούς διοδίων προσφέρουν, συνεπώς, περισσότερα οφέλη στην κοινωνία, με λιγότερο κόστος· είναι προτιμότεροι για την κοινωνία.  Άρα, η κοινωνία πρέπει να επιλέξει την χρηματοδότηση των δρόμων με κάποιον άλλον τρόπο, και όχι με τους σταθμούς διοδίων.  Η χρήση των δρόμων, όταν κατασκευασθούν, πρέπει να είναι δωρεάν.

note: type: Content of: <div><p>
en: When the advocates of toll booths propose them as <em>merely</em> a way of raising funds, they distort the choice that is available.  Toll booths do raise funds, but they do something else as well: in effect, they degrade the road.  The toll road is not as good as the free road; giving us more or technically superior roads may not be an improvement if this means substituting toll roads for free roads.
el: Όταν οι συνήγοροι των διοδίων τα προτείνουν <em>καθαρά</em> ως έναν τρόπο χρηματοδότησης, διαστρεβλώνουν την διαθέσιμη επιλογή.  Οι σταθμοί διοδίων πράγματι μαζεύουν χρήματα, αλλά κάνουν, επίσης, και κάτι άλλο: στην πραγματικότητα, υποβαθμίζουν τον δρόμο.  Οι δρόμοι με διόδια δεν είναι τόσο καλοί όσο οι δωρεάν δρόμοι. Το να μας δίνουν περισσότερους, ή τεχνικά ανώτερους δρόμους, μπορεί να μην αποτελεί βελτίωση, εάν αυτό σημαίνει την αντικατάσταση των δωρεάν δρόμων από δρόμους με διόδια.

note: type: Content of: <div><p>
en: Of course, the construction of a free road does cost money, which the public must somehow pay.  However, this does not imply the inevitability of toll booths.  We who must in either case pay will get more value for our money by buying a free road.
el: Βέβαια, η κατασκευή ενός δωρεάν δρόμου κοστίζει χρήματα, τα οποία το Δημόσιο θα πρέπει με κάποιον τρόπο να τα πληρώσει. Από την άλλη, αυτό δεν οδηγεί υποχρεωτικά στο αναπόφευκτο των διοδίων. Εμείς, που είμαστε και στις δύο περιπτώσεις εκείνοι που θα πληρώσουμε, βλέπουμε ότι με τα χρήματά μας απολαμβάνουμε  περισσότερα οφέλη αγοράζοντας έναν δωρεάν δρόμο.

note: type: Content of: <div><p>
en: I am not saying that a toll road is worse than no road at all.  That would be true if the toll were so great that hardly anyone used the road&mdash;but this is an unlikely policy for a toll collector.  However, as long as the toll booths cause significant waste and inconvenience, it is better to raise the funds in a less obstructive fashion.
el: Δεν λέω ότι ένας δρόμος με διόδια είναι χειρότερος από το να μην έχουμε καθόλου δρόμο.  Αυτό θα ήταν αλήθεια αν το ύψος των διοδίων ήταν τέτοιο που σχεδόν κανείς να μην μπορεί να χρησιμοποιεί αυτόν τον δρόμο&mdash;αυτή, όμως είναι μια απίθανη πολιτική για έναν εισπράκτορα διοδίων.  Πάντως, από τη στιγμή που οι σταθμοί διοδίων δημιουργούν σημαντική σπατάλη και ενόχληση, είναι καλύτερα να αντλείται η χρηματοδότηση με ένα λιγότερο παρεμποδιστικό τρόπο.

note: type: Content of: <div><p>
en: To apply the same argument to software development, I will now show that having &ldquo;toll booths&rdquo; for useful software programs costs society dearly: it makes the programs more expensive to construct, more expensive to distribute, and less satisfying and efficient to use.  It will follow that program construction should be encouraged in some other way.  Then I will go on to explain other methods of encouraging and (to the extent actually necessary) funding software development.
el: Για να εφαρμόσουμε το ίδιο επιχείρημα και στην ανάπτυξη λογισμικού, θα αποδείξω ότι το να έχουμε&ldquo;σταθμούς διοδίων&rdquo; για χρήσιμα προγράμματα λογισμικού, κοστίζει ακριβά στην κοινωνία: κάνει πιο ακριβή τη δημιουργία των προγραμμάτων, πιο δαπανηρή τη διανομή τους, και τα κάνει λιγότερο απολαυστικά και αποτελεσματικά στη χρήση.  Κατά συνέπεια, η δημιουργία προγραμμάτων πρέπει να ενθαρρύνεται με κάποιον άλλον τρόπο.  Στη συνέχεια, θα εξηγήσω μερικές άλλες μεθόδους ενθάρρυνσης και (στο βαθμό που είναι πράγματι απαραίτητο) χρηματοδότησης για την ανάπτυξη λογισμικού.

note: type: Content of: <div><h4>
en: The Harm Done by Obstructing Software
el: Η ζημιά που προκαλείται από τον περιορισμό του λογισμικού

note: type: Content of: <div><p>
en: Consider for a moment that a program has been developed, and any necessary payments for its development have been made; now society must choose either to make it proprietary or allow free sharing and use.  Assume that the existence of the program and its availability is a desirable thing.<a href="#f3">(3)</a>
el: Ας υποθέσουμε, για μια στιγμή, ότι ένα πρόγραμμα έχει ήδη αναπτυχθεί και ότι οι απαραίτητες επενδύσεις για την ανάπτυξή του έχουν ήδη γίνει· τώρα, η κοινωνία πρέπει να επιλέξει είτε να το κάνει ιδιόκτητο, είτε να επιτρέψει την ελεύθερη διανομή και χρήση του.  Ας υποθέσουμε ότι η ύπαρξη του προγράμματος και η διαθεσιμότητά του είναι επιθυμητά πράγματα.<a href="#f3">(3)</a>

note: type: Content of: <div><p>
en: Restrictions on the distribution and modification of the program cannot facilitate its use.  They can only interfere.  So the effect can only be negative.  But how much? And what kind?
el: Οι περιορισμοί στη διανομή και τροποποίηση του προγράμματος δεν μπορούν να διευκολύνουν τη χρήση του.  Μπορούν μόνον να δράσουν παρενοχλώντας την.   Έτσι, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνον αρνητικό.  Αλλά, κατά πόσο; Και τι είδους;

note: type: Content of: <div><p>
en: Three different levels of material harm come from such obstruction:
el: Τρία διαφορετικά επίπεδα υλικής ζημιάς μπορούν να προκύψουν από τέτοιους περιορισμούς:

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Fewer people use the program.
el: Λιγότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το πρόγραμμα.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: None of the users can adapt or fix the program.
el: Κανένας χρήστης δεν μπορεί να προσαρμόσει ή να διορθώσει το πρόγραμμα.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Other developers cannot learn from the program, or base new work on it.
el: Οι άλλοι προγραμματιστές δεν μπορούν να μάθουν από το πρόγραμμα, ή να βασίσουν μια νέα δουλειά πάνω σ' αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: Each level of material harm has a concomitant form of psychosocial harm. This refers to the effect that people's decisions have on their subsequent feelings, attitudes, and predispositions.  These changes in people's ways of thinking will then have a further effect on their relationships with their fellow citizens, and can have material consequences.
el: Το κάθε επίπεδο υλικής ζημιάς έχει και μια αντίστοιχη μορφή ψυχοκοινωνικής ζημιάς.  Αυτό αναφέρεται στο αποτέλεσμα που έχουν οι αποφάσεις των ανθρώπων στα αισθήματά τους, στις συμπεριφορές τους και στις διαθέσεις που τους δημιουργούνται.  Αυτές οι αλλαγές στον τρόπο σκέψης των ανθρώπων θα έχουν, στη συνέχεια, ένα περαιτέρω αποτέλεσμα στις σχέσεις τους με τους άλλους συμπολίτες τους, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υλικές συνέπειες.

note: type: Content of: <div><p>
en: The three levels of material harm waste part of the value that the program could contribute, but they cannot reduce it to zero.  If they waste nearly all the value of the program, then writing the program harms society by at most the effort that went into writing the program.  Arguably a program that is profitable to sell must provide some net direct material benefit.
el: Τα τρία επίπεδα υλικής ζημιάς ακυρώνουν ένα τμήμα της αξίας που το πρόγραμμα εμπεριέχει και θα μπορούσε να συνεισφέρει, αλλά δεν τη μειώνουν στο μηδέν.  Αν εξουδετερώνουν σχεδόν όλη την αξία του προγράμματος, τότε η συγγραφή του προγράμματος βλάπτει την κοινωνία έως το ποσό της προσπάθειας που δαπανήθηκε για τη συγγραφή του προγράμματος.  Εύλογα, ένα πρόγραμμα που είναι κερδοφόρο στις πωλήσεις, πρέπει να προσφέρει κάποιο καθαρό άμεσο υλικό όφελος.

note: type: Content of: <div><p>
en: However, taking account of the concomitant psychosocial harm, there is no limit to the harm that proprietary software development can do.
el: Ωστόσο, λαμβάνοντας υπ' όψη την ταυτόχρονη ψυχοκοινωνική ζημιά, δεν υπάρχει όριο στη ζημιά που μπορεί να επιφέρει η ανάπτυξη ενός ιδιόκτητου λογισμικού.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Obstructing Use of Programs
el: Περιορισμός της χρήσης των προγραμμάτων

note: type: Content of: <div><p>
en: The first level of harm impedes the simple use of a program.  A copy of a program has nearly zero marginal cost (and you can pay this cost by doing the work yourself), so in a free market, it would have nearly zero price.  A license fee is a significant disincentive to use the program.  If a widely useful program is proprietary, far fewer people will use it.
el: Το πρώτο επίπεδο ζημιάς εμποδίζει την απλή χρήση ενός προγράμματος.  Ένα αντίγραφο ενός προγράμματος έχει σχεδόν ένα μηδενικό οριακό κόστος (και μπορείτε να πληρώσετε αυτό το κόστος κάνοντας μόνοι σας τη δουλειά), οπότε σε μια ελεύθερη αγορά θα είχε μία σχεδόν μηδενική τιμή.  Η ύπαρξη ενός κόστους αδείας αποτελεί ένα ισχυρό αντικίνητρο για τη χρήση του προγράμματος.  Εάν ένα ευρέως χρήσιμο πρόγραμμα είναι ιδιόκτητο, πολλοί λιγότεροι άνθρωποι θα το χρησιμοποιήσουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: It is easy to show that the total contribution of a program to society is reduced by assigning an owner to it.  Each potential user of the program, faced with the need to pay to use it, may choose to pay, or may forego use of the program.  When a user chooses to pay, this is a zero-sum transfer of wealth between two parties.  But each time someone chooses to forego use of the program, this harms that person without benefiting anyone.  The sum of negative numbers and zeros must be negative.
el: Είναι εύκολο να αποδειχθεί ότι η συνολική συνεισφορά ενός προγράμματος στην κοινωνία μειώνεται αν ορίσουμε έναν ιδιοκτήτη για αυτό.  Ο κάθε εν δυνάμει χρήστης του προγράμματος, όταν έρθει αντιμέτωπος με την υποχρέωση να πληρώσει για να το χρησιμοποιήσει, μπορεί να επιλέξει να πληρώσει, ή μπορεί να απορρίψει εντελώς τη χρήση του προγράμματος.  Όταν ένας χρήστης αποφασίσει να πληρώσει, αυτό είναι μια μηδενικού-αθροίσματος μεταφορά πλούτου μεταξύ δύο μερών.  Κάθε φορά, όμως, που κάποιος αποφασίζει να απορρίψει τη χρήση του προγράμματος, αυτό βλάπτει το άτομο αυτό, χωρίς να ωφελείται κανείς άλλος.  Το άθροισμα των αριθμών με αρνητικό πρόσημο και των μηδενικών, πρέπει να είναι αρνητικό.

note: type: Content of: <div><p>
en: But this does not reduce the amount of work it takes to <em>develop</em> the program.  As a result, the efficiency of the whole process, in delivered user satisfaction per hour of work, is reduced.
el: Αυτό, όμως, δεν μειώνει το ποσό της δουλειάς που απαιτείται για την <em>ανάπτυξη</em> του προγράμματος.  Κατά συνέπεια, η αποτελεσματικότητα της συνολικής διαδικασίας, από την άποψη της τελικής ικανοποίησης του χρήστη ανά ώρα δουλειάς, μειώνεται.

note: type: Content of: <div><p>
en: This reflects a crucial difference between copies of programs and cars, chairs, or sandwiches.  There is no copying machine for material objects outside of science fiction.  But programs are easy to copy; anyone can produce as many copies as are wanted, with very little effort.  This isn't true for material objects because matter is conserved: each new copy has to be built from raw materials in the same way that the first copy was built.
el: Αυτό αντιπροσωπεύει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στα αντίγραφα των προγραμμάτων και τα αυτοκίνητα, τις καρέκλες ή τα σάντουιτς.  Δεν υπάρχει κανένα αντιγραφικό μηχάνημα για υλικά αντικείμενα, με εξαίρεση την επιστημονική φαντασία.  Τα προγράμματα, όμως, είναι εύκολο να αντιγραφούν· ο καθένας μπορεί να παράγει όσα αντίγραφα του χρειάζονται, με πολύ μικρή προσπάθεια.  Αυτό δεν ισχύει για τα υλικά αντικείμενα, διότι η ύλη διατηρείται: το κάθε νέο αντίγραφο πρέπει να φτιαχτεί από ακατέργαστα υλικά. ακριβώς με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο φτιάχτηκε και το πρώτο αντίγραφο.

note: type: Content of: <div><p>
en: With material objects, a disincentive to use them makes sense, because fewer objects bought means less raw material and work needed to make them.  It's true that there is usually also a startup cost, a development cost, which is spread over the production run.  But as long as the marginal cost of production is significant, adding a share of the development cost does not make a qualitative difference.  And it does not require restrictions on the freedom of ordinary users.
el: Με τα υλικά αντικείμενα, ένα αντικίνητρο για να τα χρησιμοποιήσει κανείς έχει νόημα, διότι αν αγοραζόταν λιγότερα αντικείμενα θα σήμαινε ότι θα χρειαζόταν λιγότερη ποσότητα ακατέργαστων πρώτων υλών και εργασίας για την παραγωγή τους.  Αληθεύει ότι υπάρχει συνήθως και ένα κάποιο αρχικό κόστος, ένα κόστος ανάπτυξης, το οποίο κατανέμεται κατά τη διάρκεια της περιόδου παραγωγής.  Αλλά, στο βαθμό που το οριακό κόστος παραγωγής είναι σημαντικό, η προσθήκη ενός κλάσματος του κόστους ανάπτυξης δεν κάνει μια ποιοτική διαφορά.  Και δεν απαιτεί περιορισμούς στην ελευθερία των συνηθισμένων χρηστών.

note: type: Content of: <div><p>
en: However, imposing a price on something that would otherwise be free is a qualitative change.  A centrally imposed fee for software distribution becomes a powerful disincentive.
el: Ωστόσο, η επιβολή μιας τιμής σε κάτι που διαφορετικά θα ήταν δωρεάν, αποτελεί μια ποιοτική αλλαγή.  Μια κεντρικώς επιβαλλόμενη προμήθεια για τη διανομή του λογισμικού γίνεται ένα ισχυρό αντικίνητρο.

note: type: Content of: <div><p>
en: What's more, central production as now practiced is inefficient even as a means of delivering copies of software.  This system involves enclosing physical disks or tapes in superfluous packaging, shipping large numbers of them around the world, and storing them for sale.  This cost is presented as an expense of doing business; in truth, it is part of the waste caused by having owners.
el: Επιπλέον, η κεντρική παραγωγή, έτσι όπως γίνεται τώρα, είναι αναποτελεσματική ακόμη και σαν μέσο για τη διανομή αντιγράφων του λογισμικού.  Αυτό το σύστημα προβλέπει την συσκευασία φυσικών δίσκων (ή ταινιών) σε άχρηστα πακέτα, την αποστολή μεγάλων ποσοτήτων από αυτά παγκοσμίως, και την αποθήκευσή τους προς πώληση.  Αυτό το κόστος παρουσιάζεται ως κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας· στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά μέρος της σπατάλης που δημιουργείται από την ύπαρξη ιδιοκτητών.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Damaging Social Cohesion
el: Βλάβη της κοινωνικής συνοχής

note: type: Content of: <div><p>
en: Suppose that both you and your neighbor would find it useful to run a certain program.  In ethical concern for your neighbor, you should feel that proper handling of the situation will enable both of you to use it.  A proposal to permit only one of you to use the program, while restraining the other, is divisive; neither you nor your neighbor should find it acceptable.
el: Ας υποθέσουμε ότι τόσο εσείς, όσο και ο γείτονάς σας, βρίσκετε χρήσιμο να εκτελέσετε ένα πρόγραμμα.  Από ηθικό ενδιαφέρον για τον γείτονά σας, θα πρέπει να νοιώθετε ότι ο κατάλληλος χειρισμός της περίστασης θα δίνει την δυνατότητα και στους δυο σας να το χρησιμοποιείτε.  Μία πρόταση που θα επιτρέπει μόνο στον έναν από εσάς να χρησιμοποιεί το πρόγραμμα, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει τον άλλον, θα δημιουργούσε διχασμό· δεν θα βρίσκατε κάτι τέτοιο αποδεκτό ούτε εσείς ούτε ο γείτονάς σας.

note: type: Content of: <div><p>
en: Signing a typical software license agreement means betraying your neighbor: &ldquo;I promise to deprive my neighbor of this program so that I can have a copy for myself.&rdquo; People who make such choices feel internal psychological pressure to justify them, by downgrading the importance of helping one's neighbors&mdash;thus public spirit suffers. This is psychosocial harm associated with the material harm of discouraging use of the program.
el: Υπογράφοντας μία τυπική άδεια χρήσης λογισμικού, σημαίνει ότι προδίδετε τον γείτονά σας: &ldquo;υπόσχομαι πως θα στερήσω από τον γείτονά μου αυτό το πρόγραμμα, έτσι ώστε να έχω εγώ ένα αντίγραφο για τον εαυτό μου.&rdquo; Οι άνθρωποι που κάνουν τέτοιες επιλογές, αισθάνονται μια εσωτερική ψυχολογική πίεση να τις δικαιολογήσουν, υποβαθμίζοντας τη σημασία του να βοηθά κανείς τον γείτονά του&mdash;έτσι  το κοινό αίσθημα αλληλεγγύης υποφέρει. Αυτή είναι μια ψυχοκοινωνική ζημιά που συνδέεται με την υλική ζημιά της αποτροπής της χρήσης του προγράμματος.

note: type: Content of: <div><p>
en: Many users unconsciously recognize the wrong of refusing to share, so they decide to ignore the licenses and laws, and share programs anyway.  But they often feel guilty about doing so.  They know that they must break the laws in order to be good neighbors, but they still consider the laws authoritative, and they conclude that being a good neighbor (which they are) is naughty or shameful.  That is also a kind of psychosocial harm, but one can escape it by deciding that these licenses and laws have no moral force.
el: Πολλοί χρήστες αναγνωρίζουν χωρίς να το συνειδητοποιούν, πως είναι λάθος να αρνούνται το διαμοιρασμό και, έτσι, αποφασίζουν να αγνοούν τις άδειες και τους νόμους και μοιράζονται ούτως ή άλλως τα προγράμματα.  Νοιώθουν, όμως, συχνά ένοχοι για τη συμπεριφορά τους αυτή.  Γνωρίζουν ότι πρέπει να δείξουν ανυπακοή προς τους νόμους για να είναι καλοί γείτονες και, παρόλα αυτά, συνεχίζουν να θεωρούν τους νόμους κανονιστικούς κι έτσι συμπεραίνουν ότι το να είσαι καλός γείτονας (που πράγματι ισχύει γι αυτούς) είναι κακό ή επαίσχυντο πράγμα.  Και αυτό είναι ένα είδος ψυχοκοινωνικής ζημιάς, μόνο που μπορεί κάποιος να ξεφύγει από αυτό αποφασίζοντας ότι αυτές οι άδειες κι αυτοί οι νόμοι δεν έχουν ηθική ισχύ.

note: type: Content of: <div><p>
en: Programmers also suffer psychosocial harm knowing that many users will not be allowed to use their work.  This leads to an attitude of cynicism or denial.  A programmer may describe enthusiastically the work that he finds technically exciting; then when asked, &ldquo;Will I be permitted to use it?&rdquo; his face falls, and he admits the answer is no.  To avoid feeling discouraged, he either ignores this fact most of the time or adopts a cynical stance designed to minimize the importance of it.
el: Και οι προγραμματιστές υφίστανται ψυχοκοινωνική βλάβη γνωρίζοντας ότι σε πολλούς χρήστες δεν θα επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουν τη δουλειά τους.  Αυτό τους οδηγεί σε μία στάση κυνισμού ή άρνησης.  Ένας προγραμματιστής μπορεί να περιγράφει με ενθουσιώδη τρόπο τη δουλειά του, την οποία βρίσκει τεχνικά πολύ συναρπαστική· μετά, αν ερωτηθεί &ldquo;Θα επιτραπεί να τη χρησιμοποιήσω;&rdquo;, τότε του πέφτουν τα μούτρα και παραδέχεται πως η απάντηση είναι όχι.  Για να αποφύγει να νοιώσει απογοήτευση, είτε θα αγνοήσει αυτό το γεγονός τις περισσότερες φορές, είτε θα υιοθετήσει μια κυνική στάση με στόχο την ελαχιστοποίηση της σημασίας του.

note: type: Content of: <div><p>
en: Since the age of Reagan, the greatest scarcity in the United States is not technical innovation, but rather the willingness to work together for the public good.  It makes no sense to encourage the former at the expense of the latter.
el: Από την εποχή του Reagan κι έπειτα, η μεγαλύτερη έλλειψη στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι η τεχνολογική καινοτομία, αλλά μάλλον η επιθυμία της συνεργασίας για το κοινό καλό.  Δεν έχει απολύτως καμία έννοια να ενθαρρύνουμε την πρώτη, εις βάρος της τελευταίας.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Obstructing Custom Adaptation of Programs
el: Παρεμπόδιση της παραμετροποιημένης προσαρμογής των προγραμμάτων

note: type: Content of: <div><p>
en: The second level of material harm is the inability to adapt programs.  The ease of modification of software is one of its great advantages over older technology.  But most commercially available software isn't available for modification, even after you buy it.  It's available for you to take it or leave it, as a black box&mdash;that is all.
el: Το δεύτερο επίπεδο υλικής ζημιάς είναι η αδυναμία προσαρμογής των προγραμμάτων.  Η ευκολία προσαρμογής του λογισμικού είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του σε σύγκριση με την παλιά τεχνολογία.  Αλλά τα περισσότερα εμπορικά διαθέσιμα προγράμματα λογισμικού δεν μπορούν να τροποποιηθούν, ακόμη και μετά την αγορά τους.  Σας προσφέρονται για να τα πάρετε ή να τα αφήσετε, ως έχουν, σαν ένα κλειστό μαύρο κουτί&mdash;τελεία και παύλα.

note: type: Content of: <div><p>
en: A program that you can run consists of a series of numbers whose meaning is obscure.  No one, not even a good programmer, can easily change the numbers to make the program do something different.
el: Ένα πρόγραμμα που μπορείτε να εκτελέσετε αποτελείται από μία σειρά αριθμών, των οποίων το νόημα είναι σκοτεινό.  Κανένας, ακόμη ούτε και ένας καλός προγραμματιστής, δεν μπορεί εύκολα να αλλάξει τους αριθμούς αυτούς για να κάνει το πρόγραμμα να επιτελέσει κάτι διαφορετικό.

note: type: Content of: <div><p>
en: Programmers normally work with the &ldquo;source code&rdquo; for a program, which is written in a programming language such as Fortran or C.  It uses names to designate the data being used and the parts of the program, and it represents operations with symbols such as <code>+</code> for addition and <code>-</code> for subtraction.  It is designed to help programmers read and change programs.  Here is an example; a program to calculate the distance between two points in a plane:
el: Οι προγραμματιστές συνήθως δουλεύουν με τον &ldquo;πηγαίο κώδικα&rdquo; για ένα πρόγραμμα, ο οποίος είναι γραμμένος σε μια γλώσσα προγραμματισμού σαν την Fortran ή τη C.  Χρησιμοποιεί ονόματα για να υποδείξει τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται και τα τμήματα του προγράμματος, και αναπαριστά τις πράξεις με σύμβολα σαν το <code>+</code> για την πρόσθεση και το <code>-</code> για την αφαίρεση.  Είναι σχεδιασμένος για να βοηθά τους προγραμματιστές να διαβάζουν και να αλλάζουν τα προγράμματα.  Ακολουθεί ένα παράδειγμα: ένα πρόγραμμα για τον υπολογισμό της απόστασης ανάμεσα σε δύο σημεία σε ένα επίπεδο:

note: type: Content of: <div><p>
en: Precisely what that source code means is not the point; the point is that it looks like algebra, and a person who knows this programming language will find it meaningful and clear.  By contrast, here is same program in executable form, on the computer I normally used when I wrote this:
el: Το θέμα δεν είναι τι ακριβώς σημαίνει ο πηγαίος κώδικας· το θέμα είναι ότι μοιάζει με άλγεβρα, κι ένας που γνωρίζει την προγραμματιστική γλώσσα θα βρει πως έχει νόημα και πως είναι ξεκάθαρη.  Κατ' αντιπαράθεση, ακολουθεί το ίδιο πρόγραμμα σε εκτελέσιμη μορφή, στον υπολογιστή που συνήθως χρησιμοποιούσα όταν το έγραψα αυτό:

note: type: Content of: <div><p>
en: Source code is useful (at least potentially) to every user of a program. But most users are not allowed to have copies of the source code. Usually the source code for a proprietary program is kept secret by the owner, lest anybody else learn something from it.  Users receive only the files of incomprehensible numbers that the computer will execute. This means that only the program's owner can change the program.
el: Ο πηγαίος κώδικας είναι χρήσιμος (τουλάχιστον δυνητικά) σε κάθε χρήστη του προγράμματος. Στους περισσότερους χρήστες, όμως, δεν επιτρέπεται να έχουν αντίγραφα του πηγαίου κώδικα. Συνήθως, ο πηγαίος κώδικας ενός ιδιόκτητου προγράμματος φυλάσσεται μυστικός από τον ιδιοκτήτη, για να μη μπορέσει ποτέ να μάθει κάποιος άλλος κάτι γι αυτόν.  Οι χρήστες λαμβάνουν μόνο τα αρχεία με τους ακατανόητους αριθμούς, τους οποίους ο υπολογιστής θα εκτελέσει. Αυτό σημαίνει πως μόνον ο ιδιοκτήτης του προγράμματος μπορεί να αλλάξει το πρόγραμμα.

note: type: Content of: <div><p>
en: A friend once told me of working as a programmer in a bank for about six months, writing a program similar to something that was commercially available.  She believed that if she could have gotten source code for that commercially available program, it could easily have been adapted to their needs.  The bank was willing to pay for this, but was not permitted to&mdash;the source code was a secret.  So she had to do six months of make-work, work that counts in the GNP but was actually waste.
el: Ένας φίλος μού είπε κάποτε ότι δούλευε σαν προγραμματιστής σε μια τράπεζα για περίπου έξι μήνες, γράφοντας ένα πρόγραμμα το οποίο έμοιαζε με κάτι που ήδη υπήρχε στο εμπόριο.  Ήταν της άποψης ότι αν μπορούσε να είχε στη διάθεσή της τον πηγαίο κώδικα εκείνου του εμπορικού προγράμματος, θα μπορούσε εύκολα να το προσαρμόσει στις δικές τους ανάγκες.  Η τράπεζα ήταν πρόθυμη να πληρώσει για αυτό, αλλά αυτό απλώς δεν επιτρεπόταν&mdash;ο πηγαίος κώδικας ήταν μυστικός.  Έτσι, αυτή χρειάστηκε να δουλέψει επί έξι μήνες για να το φτιάξει, εργασία που προσμετράται στο ΑΕΠ, αλλά η οποία ήταν στην πραγματικότητα μία σπατάλη.

note: type: Content of: <div><p>
en: The <abbr title="Massachusetts Institute of Technology">MIT</abbr> Artificial Intelligence Lab (AI Lab) received a graphics printer as a gift from Xerox around 1977.  It was run by free software to which we added many convenient features.  For example, the software would notify a user immediately on completion of a print job.  Whenever the printer had trouble, such as a paper jam or running out of paper, the software would immediately notify all users who had print jobs queued. These features facilitated smooth operation.
el: Το Εργαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Lab) του <abbr title="Massachusetts Institute of Technology">MIT</abbr> πήρε ως δώρο έναν γραφικό εκτυπωτή από την Xerox, γύρω στο 1977.  Αυτός λειτουργούσε με ελεύθερο λογισμικό στο οποίο εμείς είχαμε προσθέσει πολλά βολικά χαρακτηριστικά.  Για παράδειγμα, το λογισμικό μπορούσε να ειδοποιεί άμεσα έναν χρήστη ότι η εργασία εκτύπωσης ολοκληρώθηκε.  Όποτε ο εκτυπωτής παρουσίαζε προβλήματα, όπως π.χ. ότι μπλοκάριζε ή ότι τελείωσε το χαρτί, το λογισμικό ειδοποιούσε άμεσα όλους τους χρήστες οι οποίοι είχαν ακόμη μη ολοκληρωμένες εκτυπωτικές εργασίες στην ουρά. Αυτά τα χαρακτηριστικά διευκόλυναν την ομαλή λειτουργία.

note: type: Content of: <div><p>
en: Later Xerox gave the AI Lab a newer, faster printer, one of the first laser printers.  It was driven by proprietary software that ran in a separate dedicated computer, so we couldn't add any of our favorite features.  We could arrange to send a notification when a print job was sent to the dedicated computer, but not when the job was actually printed (and the delay was usually considerable).  There was no way to find out when the job was actually printed; you could only guess.  And no one was informed when there was a paper jam, so the printer often went for an hour without being fixed.
el: Αργότερα, η Xerox έδωσε στο Εργαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης έναν νεότερο και ταχύτερο εκτυπωτή, έναν από τους πρώτους εκτυπωτές laser.  Η οδήγησή του γινόταν με ιδιόκτητο λογισμικό που έτρεχε σε ένα ξεχωριστό αποκλειστικό υπολογιστή, οπότε δεν μπορούσαμε να προσθέτουμε οποιαδήποτε από τα αγαπημένα μας χαρακτηριστικά.  Μπορούσαμε να τον ρυθμίσουμε να βγάζει μια ειδοποίηση όταν μια εργασία εκτύπωσης στέλνονταν στον αποκλειστικό υπολογιστή, αλλά όχι και όταν η εργασία πραγματικά ολοκληρώνονταν (και η καθυστέρηση ήταν συνήθως σημαντική).  Δεν υπήρχε τρόπος να μάθουμε πότε η εργασία είχε πραγματικά εκτυπωθεί· μπορούσες μόνο να μαντέψεις.  Και δεν ενημερώνονταν κανείς όταν υπήρχε ένα μπλοκάρισμα του χαρτιού κι έτσι μπορούσε να περάσει μέχρι και μια ώρα χωρίς να επιδιορθωθεί.

note: type: Content of: <div><p>
en: The system programmers at the AI Lab were capable of fixing such problems, probably as capable as the original authors of the program.  Xerox was uninterested in fixing them, and chose to prevent us, so we were forced to accept the problems.  They were never fixed.
el: Οι προγραμματιστές συστημάτων στο Εργαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης ήταν ικανοί να διορθώσουν τέτοια προβλήματα, πιθανόν εξίσου ικανοί όσο και οι αρχικοί δημιουργοί του προγράμματος.  Η Xerox δεν ενδιαφέρονταν να τα φτιάξει, κι επέλεξε να μας εμποδίσει, οπότε αναγκαστήκαμε να αποδεχθούμε τα προβλήματα.  Δεν διορθώθηκαν ποτέ.

note: type: Content of: <div><p>
en: Most good programmers have experienced this frustration.  The bank could afford to solve the problem by writing a new program from scratch, but a typical user, no matter how skilled, can only give up.
el: Οι περισσότεροι καλοί προγραμματιστές έχουν βιώσει αυτή την απογοήτευση.  Η τράπεζα ήταν σε θέση να λύσει το πρόβλημα γράφοντας ένα νέο πρόγραμμα από την αρχή, αλλά ένας τυπικός μέσος χρήστης, ανεξάρτητα από το πόσο ικανός είναι, δεν μπορεί παρά μόνο να τα παρατήσει.

note: type: Content of: <div><p>
en: Giving up causes psychosocial harm&mdash;to the spirit of self-reliance.  It is demoralizing to live in a house that you cannot rearrange to suit your needs.  It leads to resignation and discouragement, which can spread to affect other aspects of one's life.  People who feel this way are unhappy and do not do good work.
el: Το να τα παρατάει κανείς προκαλεί ψυχοκοινωνική ζημιά&mdash;στην αυτοπεποίθηση.  Είναι αποθαρρυντικό να ζεις σε ένα σπίτι όπου δεν μπορείς να κάνεις ανακατατάξεις για να το προσαρμόσεις στις ανάγκες σου.  Αυτό οδηγεί σε αισθήματα παραίτησης και αποκαρδίωσης, τα οποία μπορεί να εξαπλωθούν και σε άλλες πλευρές της ζωής.  Οι άνθρωποι που νοιώθουν έτσι είναι δυστυχισμένοι και δεν μπορούν να κάνουν καλή δουλειά.

note: type: Content of: <div><p>
en: Imagine what it would be like if recipes were hoarded in the same fashion as software.  You might say, &ldquo;How do I change this recipe to take out the salt?&rdquo; and the great chef would respond, &ldquo;How dare you insult my recipe, the child of my brain and my palate, by trying to tamper with it? You don't have the judgment to change my recipe and make it work right!&rdquo;
el: Φανταστείτε πως θα ήταν αν οι συνταγές φυλάσσονταν με τον ίδιο ζηλότυπο τρόπο σαν το λογισμικό.  Θα μπορούσατε να ρωτήσετε, &ldquo;Πως μπορώ να αλλάξω αυτή τη συνταγή για να αποκλείσω το αλάτι;&rdquo; και ο μέγας σεφ θα απαντούσε, &ldquo;Πως τολμάς να προσβάλλεις τη συνταγή μου, το πνευματικό παιδί του μυαλού και του ουρανίσκου μου, προσπαθώντας να την παραποιήσεις;  Δεν διαθέτεις την κρίση για να αλλάξεις τη συνταγή μου και να την κάνεις να δουλεύει σωστά!&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: &ldquo;But my doctor says I'm not supposed to eat salt! What can I do? Will you take out the salt for me?&rdquo;
el: &ldquo;Μα ο γιατρός μου λέει ότι υποτίθεται πως δεν κάνει να τρώω αλάτι! Τι μπορώ να κάνω; Μπορείς να μου αποκλείσεις το αλάτι;&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: &ldquo;I would be glad to do that; my fee is only $50,000.&rdquo; Since the owner has a monopoly on changes, the fee tends to be large.  &ldquo;However, right now I don't have time.  I am busy with a commission to design a new recipe for ship's biscuit for the Navy Department.  I might get around to you in about two years.&rdquo;
el: &ldquo;Θα το έκανα μετά χαράς αυτό· η προμήθειά μου είναι μόνον $50,000.&rdquo; Αφού ο ιδιοκτήτης έχει το μονοπώλιο επί των αλλαγών, οι προμήθειες τείνουν να είναι παχυλές.  &ldquo;Εν πάση περιπτώσει, αυτή τη στιγμή δεν έχω χρόνο.  Είμαι απασχολημένος με μία παραγγελία για τον σχεδιασμό μιας νέας συνταγής για μπισκότα πλοίου, για το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.  Μπορεί να τα καταφέρω να ασχοληθώ με σένα σε περίπου δύο χρόνια.&rdquo;

note: type: Content of: <div><h4>
en: Obstructing Software Development
el: Παρεμπόδιση της ανάπτυξης λογισμικού

note: type: Content of: <div><p>
en: The third level of material harm affects software development.  Software development used to be an evolutionary process, where a person would take an existing program and rewrite parts of it for one new feature, and then another person would rewrite parts to add another feature; in some cases, this continued over a period of twenty years.  Meanwhile, parts of the program would be &ldquo;cannibalized&rdquo; to form the beginnings of other programs.
el: Το τρίτο επίπεδο υλικής ζημιάς αφορά την ανάπτυξη λογισμικού.  Η ανάπτυξη λογισμικού ήταν συνήθως μία εξελικτική διαδικασία, όπου ένα άτομο θα έπαιρνε ένα ήδη υπάρχον πρόγραμμα και θα ξαναέγραφε κάποια τμήματά του για να προσθέσει ένα νέο χαρακτηριστικό και, κατόπιν, κάποιος άλλος θα ξαναέγραφε κάποια άλλα τμήματα για να προσθέσει άλλο ένα χαρακτηριστικό· σε μερικές περιπτώσεις, αυτό συνέχιζε επί είκοσι χρόνια. Στο εντωμεταξύ, κάποια μέρη του προγράμματος θα &ldquo;κανιβαλίζονταν&rdquo;  για να σχηματίσουν την αρχή άλλων προγραμμάτων.

note: type: Content of: <div><p>
en: The existence of owners prevents this kind of evolution, making it necessary to start from scratch when developing a program.  It also prevents new practitioners from studying existing programs to learn useful techniques or even how large programs can be structured.
el: Η ύπαρξη ιδιοκτητών εμποδίζει αυτό το είδος εξέλιξης, καθιστώντας απαραίτητο να ξεκινά κανείς από την αρχή όταν αναπτύσσει ένα πρόγραμμα.  Εμποδίζει, επίσης, και τους νέους επαγγελματίες να μελετούν τα υπάρχοντα προγράμματα για να μάθουν χρήσιμες τεχνικές ή, ακόμη, και το πως μπορούν να δομηθούν τα μεγάλα προγράμματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Owners also obstruct education.  I have met bright students in computer science who have never seen the source code of a large program.  They may be good at writing small programs, but they can't begin to learn the different skills of writing large ones if they can't see how others have done it.
el: Οι ιδιοκτήτες εμποδίζουν, επίσης, και την εκπαίδευση.  Συνάντησα πολύ έξυπνους φοιτητές στην πληροφορική, οι οποίοι δεν είχαν δει ποτέ τον κώδικα ενός μεγάλου προγράμματος.  Μπορεί να είναι καλοί στη συγγραφή μικρών προγραμμάτων, αλλά δεν μπορούν ούτε καν ν' αρχίσουν να μαθαίνουν τις διαφορετικές ικανότητες για τη συγγραφή μεγάλων προγραμμάτων, αν δεν μπορούν να δούνε πως το κατόρθωσαν οι άλλοι.

note: type: Content of: <div><p>
en: In any intellectual field, one can reach greater heights by standing on the shoulders of others.  But that is no longer generally allowed in the software field&mdash;you can only stand on the shoulders of the other people <em>in your own company</em>.
el: Σε οποιοδήποτε διανοητικό πεδίο, μπορεί κάποιος να φτάσει σε ανώτερα ύψη πατώντας πάνω στους ώμους των άλλων.  Αυτό, όμως δεν επιτρέπεται πλέον, γενικά, στο πεδίο του λογισμικού&mdash;μπορείς να βασισθείς μόνο στους ώμους των άλλων ανθρώπων <em>μέσα στην ίδια σου την εταιρεία</em>.

note: type: Content of: <div><p>
en: The associated psychosocial harm affects the spirit of scientific cooperation, which used to be so strong that scientists would cooperate even when their countries were at war.  In this spirit, Japanese oceanographers abandoning their lab on an island in the Pacific carefully preserved their work for the invading U.S. Marines, and left a note asking them to take good care of it.
el: Η ψυχοκοινωνική ζημιά που συνδέεται με αυτό, αφορά το πνεύμα της επιστημονικής συνεργασίας, το οποίο ήταν κάποτε τόσο ισχυρό που οι επιστήμονες θα συνεργαζόταν μεταξύ τους ακόμη κι αν οι χώρες τους είχαν εμπλακεί σε πόλεμο.  Με αυτό το πνεύμα, οι Ιάπωνες ωκεανογράφοι που εγκατέλειψαν το εργαστήριό τους σ' ένα νησί στον Ειρηνικό, είχαν διαφυλάξει προσεκτικά τη δουλειά τους για να περιέλθει στους εισβάλλοντες Αμερικανούς πεζοναύτες, και είχαν αφήσει και ένα σημείωμα ζητώντας τους να το φροντίσουν καλά.

note: type: Content of: <div><p>
en: Conflict for profit has destroyed what international conflict spared.  Nowadays scientists in many fields don't publish enough in their papers to enable others to replicate the experiment.  They publish only enough to let readers marvel at how much they were able to do.  This is certainly true in computer science, where the source code for the programs reported on is usually secret.
el: Η διαμάχη για το κέρδος κατέστρεψε αυτό που ακόμη και οι διεθνής διαμάχη είχε περισώσει.  Στις μέρες μας οι επιστήμονες, σε πολλά πεδία, δεν δημοσιεύουν αρκετά στοιχεία στις ανακοινώσεις τους για να επιτρέψουν στους άλλους να μπορούν να επαναλάβουν το πείραμα.  Δημοσιεύουν μόνον όσα αρκούν για να προκαλέσουν θαυμασμό στους αναγνώστες για το πόσο πολλά πράγματα κατάφεραν να κάνουν.  Αυτό αληθεύει σίγουρα για την επιστήμη των υπολογιστών, όπου ο πηγαίος κώδικας των προγραμμάτων στα οποία γίνεται αναφορά φυλάσσεται συνήθως μυστικός.

note: type: Content of: <div><h4>
en: It Does Not Matter How Sharing Is Restricted
el: Δεν έχει σημασία πως περιορίζεται ο διαμοιρασμός

note: type: Content of: <div><p>
en: I have been discussing the effects of preventing people from copying, changing, and building on a program.  I have not specified how this obstruction is carried out, because that doesn't affect the conclusion.  Whether it is done by copy protection, or copyright, or licenses, or encryption, or <abbr title="Read-only Memory">ROM</abbr> cards, or hardware serial numbers, if it <em>succeeds</em> in preventing use, it does harm.
el: Συζήτησα μέχρι τώρα τα αποτελέσματα της παρεμπόδισης των ανθρώπων στο να αντιγράφουν, να αλλάζουν και να φτιάχνουν ένα πρόγραμμα.  Δεν διευκρίνισα πως ακριβώς γίνεται αυτή η παρεμπόδιση, επειδή αυτό δεν επηρεάζει το συμπέρασμα.  Είτε γίνεται με προστασία κατά της αντιγραφής, ή με πνευματικά δικαιώματα,  ή με άδειες, ή με κρυπτογράφηση, ή με κάρτες <abbr title="Read-only Memory">ROM</abbr>, ή με σειριακούς αριθμούς στο υλικό, αν αυτό <em>πετυχαίνει</em> την παρεμπόδιση της χρήσης, τότε προκαλεί ζημιά.

note: type: Content of: <div><p>
en: Users do consider some of these methods more obnoxious than others.  I suggest that the methods most hated are those that accomplish their objective.
el: Οι χρήστες θεωρούν μερικές από αυτές τις μεθόδους πιο αποκρουστικές από άλλες.  Κατά τη γνώμη μου, οι πιο μισητές είναι εκείνες που πετυχαίνουν τον σκοπό τους.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Software Should be Free
el: Το λογισμικό πρέπει να είναι ελεύθερο

note: type: Content of: <div><p>
en: I have shown how ownership of a program&mdash;the power to restrict changing or copying it&mdash;is obstructive.  Its negative effects are widespread and important.  It follows that society shouldn't have owners for programs.
el: Έδειξα πως η ιδιοκτησία ενός προγράμματος&mdash;η δύναμη περιορισμού των τροποποιήσεων ή της αντιγραφής του&mdash;είναι παρεμποδιστική.  Τα αρνητικά της αποτελέσματα είναι διάχυτα και σημαντικά.  Αυτό συνεπάγεται ότι η κοινωνία δεν πρέπει να έχει ιδιοκτήτες για τα προγράμματα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Another way to understand this is that what society needs is free software, and proprietary software is a poor substitute.  Encouraging the substitute is not a rational way to get what we need.
el: Ένας άλλος τρόπος για να το καταλάβουμε αυτό είναι ότι αυτό που χρειάζεται η κοινωνία είναι ελεύθερο λογισμικό, και το ιδιόκτητο λογισμικό δεν είναι παρά ένα φτωχό υποκατάστατο.  Η ενθάρρυνση του υποκατάστατου δεν είναι ένας λογικός τρόπος για να έχουμε αυτό που θέλουμε.

note: type: Content of: <div><p>
en: Vaclav Havel has advised us to &ldquo;Work for something because it is good, not just because it stands a chance to succeed.&rdquo; A business making proprietary software stands a chance of success in its own narrow terms, but it is not what is good for society.
el: Ο Václav Havel μας συμβούλευσε να &ldquo;εργαζόμαστε για κάτι επειδή είναι καλό, και όχι απλώς επειδή έχει κάποιες πιθανότητες να πετύχει.&rdquo; Μία επιχείρηση που φτιάχνει ιδιόκτητο λογισμικό, έχει κάποιες πιθανότητες επιτυχίας από την στενή δική της σκοπιά, αλλά αυτό δεν είναι εκείνο που είναι καλό για την κοινωνία.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Why People Will Develop Software
el: Γιατί οι άνθρωποι θα αναπτύσσουν λογισμικό

note: type: Content of: <div><p>
en: If we eliminate copyright as a means of encouraging people to develop software, at first less software will be developed, but that software will be more useful.  It is not clear whether the overall delivered user satisfaction will be less; but if it is, or if we wish to increase it anyway, there are other ways to encourage development, just as there are ways besides toll booths to raise money for streets. Before I talk about how that can be done, first I want to question how much artificial encouragement is truly necessary.
el: Αν εξαλείψουμε τα πνευματικά δικαιώματα ως ένα μέσο ενθάρρυνσης των ανθρώπων για να αναπτύσσουν λογισμικό, στην αρχή θα αναπτύσσεται λιγότερο λογισμικό, αλλά αυτό το λογισμικό θα είναι περισσότερο χρήσιμο.  Δεν είναι σαφές αν η συνολική παραγόμενη ικανοποίηση των χρηστών θα είναι μικρότερη· αν όμως είναι, ή αν, τέλος πάντων, θέλουμε να την αυξήσουμε, υπάρχουν άλλοι τρόποι για να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη, ακριβώς κατά τον ίδιο τρόπο που υπάρχουν κι άλλοι τρόποι πέρα από την έγερση σταθμών διοδίων για την χρηματοδότηση των δρόμων. Πριν μιλήσω για το πως μπορεί να γίνει αυτό, θα ήθελα πρώτα να θέσω υπό συζήτηση το πόση τεχνητή ενθάρρυνση χρειάζεται στ' αλήθεια.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Programming is Fun
el: Ο προγραμματισμός είναι διασκέδαση

note: type: Content of: <div><p>
en: There are some lines of work that few will enter except for money; road construction, for example.  There are other fields of study and art in which there is little chance to become rich, which people enter for their fascination or their perceived value to society.  Examples include mathematical logic, classical music, and archaeology; and political organizing among working people.  People compete, more sadly than bitterly, for the few funded positions available, none of which is funded very well.  They may even pay for the chance to work in the field, if they can afford to.
el: Υπάρχουν μερικά είδη δουλειάς όπου λίγοι θα μπούνε εκτός για τα λεφτά· η κατασκευή δρόμων για παράδειγμα.  Υπάρχουν άλλα πεδία μελέτης και τέχνης από τα οποία υπάρχουν μικρές πιθανότητες να γίνει κανείς πλούσιος, στα οποία ο κόσμος μπαίνει για τη γοητεία τους ή για την εκλαμβανόμενη αξία που έχουν για την κοινωνία.  Παραδείγματα περιλαμβάνουν τη μαθηματική λογική, την κλασσική μουσική και την αρχαιολογία· και την πολιτική οργάνωση των εργαζομένων.  Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται, πιο πολύ με λύπη παρά με πικρία, για τις λίγες εκατοντάδες διαθέσιμες θέσεις, καμία εκ των οποίων δεν χρηματοδοτείται ικανοποιητικά.  Μπορεί ακόμη και να πληρώσουν για μία πιθανότητα να δουλέψουν σε αυτό τον χώρο, αν μπορούν να το αντέξουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: Such a field can transform itself overnight if it begins to offer the possibility of getting rich.  When one worker gets rich, others demand the same opportunity.  Soon all may demand large sums of money for doing what they used to do for pleasure.  When another couple of years go by, everyone connected with the field will deride the idea that work would be done in the field without large financial returns.  They will advise social planners to ensure that these returns are possible, prescribing special privileges, powers, and monopolies as necessary to do so.
el: Ένα τέτοιο πεδίο μπορεί να μετατραπεί, εν μία νυκτί, αν αρχίσει να προσφέρει τη δυνατότητα πλουτισμού.  Όταν ένας εργαζόμενος γίνει πλούσιος, και οι άλλοι ζητούν την ίδια ευκαιρία.  Σύντομα, μπορεί όλοι να ζητούν μεγαλύτερα χρηματικά ποσά για να κάνουν εκείνο που, συνήθιζαν να κάνουν από ευχαρίστηση.  Όταν περάσουν ακόμη λίγα χρόνια, όλοι θα κοροϊδεύουν την ιδέα ότι θα μπορούσε ποτέ κανείς να κάνει δουλειά σε αυτό το πεδίο χωρίς παχυλές χρηματικές αμοιβές.  Θα συμβουλεύουν τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για τον κοινωνικό σχεδιασμό να εξασφαλίσουν ότι αυτές οι αμοιβές είναι εφικτές, εφαρμόζοντας όποια ειδικά προνόμια, δύναμη και μονοπώλια απαιτούνται για να επιτευχθεί αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: This change happened in the field of computer programming in the 1980s.  In the 1970s, there were articles on &ldquo;computer addiction&rdquo;: users were &ldquo;onlining&rdquo; and had hundred-dollar-a-week habits.  It was generally understood that people frequently loved programming enough to break up their marriages.  Today, it is generally understood that no one would program except for a high rate of pay. People have forgotten what they knew back then.
el: Αυτή η αλλαγή συνέβη στο πεδίο του προγραμματισμού υπολογιστών κατά τη δεκαετία του 1980.  Στη δεκαετία του 1970, υπήρχαν ήδη άρθρα για τον &ldquo;εθισμό στους υπολογιστές&rdquo;: οι χρήστες ήταν &ldquo;συνεχώς συνδεδεμένοι&rdquo; και είχαν αναπτύξει συνήθειες εκατοντάδων-δολαρίων-ανά-εβδομάδα.  Έγινε γενικά αντιληπτό ότι στους ανθρώπους άρεσε ο προγραμματισμός αρκετά συχνά ώστε να διαλύσουν το γάμο τους.  Σήμερα, είναι γενική αντίληψη ότι κανένας δεν θα προγραμμάτιζε, παρά μόνον για μια υψηλή αμοιβή. Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτό που ήξεραν τότε, παλιά.

note: type: Content of: <div><p>
en: When it is true at a given time that most people will work in a certain field only for high pay, it need not remain true.  The dynamic of change can run in reverse, if society provides an impetus.  If we take away the possibility of great wealth, then after a while, when the people have readjusted their attitudes, they will once again be eager to work in the field for the joy of accomplishment.
el: Αυτό που είναι όντως αλήθεια σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα δουλέψουν σε ένα συγκεκριμένο πεδίο μόνον για μία υψηλή αμοιβή, δεν είναι απαραίτητο να παραμένει πάντα αληθές.  Η δυναμική της αλλαγής μπορεί να κινηθεί και αντίστροφα, εάν η κοινωνία προσφέρει μία ώθηση.  Αν αφαιρέσουμε τη δυνατότητα μεγάλου πλουτισμού, τότε, μετά από λίγο, όταν οι άνθρωποι θα έχουν επαναπροσαρμόσει τη στάση τους, θα είναι και πάλι πρόθυμοι να δουλέψουν στο πεδίο αυτό για τη χαρά της εκπλήρωσης.

note: type: Content of: <div><p>
en: The question &ldquo;How can we pay programmers?&rdquo; becomes an easier question when we realize that it's not a matter of paying them a fortune.  A mere living is easier to raise.
el: Το ερώτημα &ldquo;Πως μπορούμε να αμοίβουμε τους προγραμματιστές;&rdquo; γίνεται ευκολότερο όταν συνειδοποιήσουμε ότι δεν τίθεται θέμα να τους πληρώσουμε μία ολόκληρη περιουσία. Είναι πιο εύκολο να τους εξασφαλίσουμε τα προς το ζήν.

note: type: Content of: <div><h4>
en: Funding Free Software
el: Χρηματοδότηση του ελεύθερου λογισμικού

note: type: Content of: <div><p>
en: Institutions that pay programmers do not have to be software houses.  Many other institutions already exist that can do this.
el: Οι οργανισμοί που αμείβουν τους προγραμματιστές δεν χρειάζεται να είναι οίκοι παραγωγής λογισμικού.  Υπάρχουν ήδη πολλοί άλλοι οργανισμοί που μπορούν να το κάνουν αυτό.

note: type: Content of: <div><p>
en: Hardware manufacturers find it essential to support software development even if they cannot control the use of the software.  In 1970, much of their software was free because they did not consider restricting it. Today, their increasing willingness to join consortiums shows their realization that owning the software is not what is really important for them.
el: Οι κατασκευαστές υλισμικού το θεωρούν βασικό να υποστηρίζουν την ανάπτυξη λογισμικού, έστω κι αν δεν μπορούν να ελέγχουν τη χρήση του.  Το 1970, τα περισσότερα από τα προγράμματά τους ήταν ελεύθερα, διότι δεν ελάμβαναν υπ' όψη τους να τα περιορίσουν. Σήμερα, η αυξανόμενη προθυμία τους να συνενώνονται σε κοινοπραξίες, δείχνει την συνειδητοποίησή τους ότι η κατοχή του λογισμικού δεν αντιπροσωπεύει κάτι πραγματικά σημαντικό γι' αυτούς.

note: type: Content of: <div><p>
en: Universities conduct many programming projects.  Today they often sell the results, but in the 1970s they did not.  Is there any doubt that universities would develop free software if they were not allowed to sell software? These projects could be supported by the same government contracts and grants that now support proprietary software development.
el: Τα πανεπιστήμια διοργανώνουν πολλά έργα προγραμματισμού.  Στη σημερινή εποχή, συχνά πωλούν τα αποτελέσματα, αλλά κατά τη δεκαετία του 1970 δεν το έκαναν.  Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι τα πανεπιστήμια θα ανέπτυσσαν ελεύθερο λογισμικό αν δεν δεν τους επιτρέπονταν να πωλούν λογισμικό;  Αυτά τα έργα θα μπορούσαν να υποστηριχθούν από τις ίδιες κρατικές συμβάσεις και επιδοτήσεις που, τώρα, στηρίζουν την ανάπτυξη του ιδιόκτητου λογισμικού.

note: type: Content of: <div><p>
en: It is common today for university researchers to get grants to develop a system, develop it nearly to the point of completion and call that &ldquo;finished,&rdquo; and then start companies where they really finish the project and make it usable.  Sometimes they declare the unfinished version &ldquo;free&rdquo;; if they are thoroughly corrupt, they instead get an exclusive license from the university.  This is not a secret; it is openly admitted by everyone concerned.  Yet if the researchers were not exposed to the temptation to do these things, they would still do their research.
el: Είναι συνηθισμένο σήμερα για τους πανεπιστημιακούς ερευνητές να παίρνουν υποτροφίες για την ανάπτυξη ενός συστήματος, να το αναπτύσσουν μέχρι το σημείο της σχεδόν πλήρους ολοκλήρωσης και να το αποκαλούν &ldquo;ολοκληρωμένο,&rdquo; και στη συνέχεια να ιδρύουν εταιρείες όπου πραγματικά ολοκληρώνουν το έργο και το καθιστούν χρησιμοποιήσιμο.  Ενίοτε, αποκαλούν την μη ολοκληρωμένη έκδοση &ldquo;δωρεάν&rdquo;· αν είναι εντελώς διεφθαρμένοι, παίρνουν, αντιθέτως, μία άδεια αποκλειστικότητας από το πανεπιστήμιο.  Αυτό δεν αποτελεί μυστικό· το παραδέχονται ανοικτά όλοι οι εμπλεκόμενοι.  Κι όμως, αν οι ερευνητές δεν είχαν εκτεθεί στον πειρασμό να κάνουν αυτά τα πράγματα, τότε θα συνέχιζαν ακόμη να κάνουν την έρευνά τους.

note: type: Content of: <div><p>
en: Programmers writing free software can make their living by selling services related to the software.  I have been hired to port the <a href="/software/gcc/">GNU C compiler</a> to new hardware, and to make user-interface extensions to <a href="/software/emacs/">GNU Emacs</a>.  (I offer these improvements to the public once they are done.)  I also teach classes for which I am paid.
el: Οι προγραμματιστές που γράφουν ελεύθερο λογισμικό μπορούν να βιοπορισθούν πουλώντας υπηρεσίες σχετικές με το λογισμικό.  Έχω προσληφθεί για να προσαρμόσω το <a href="/software/gcc/">GNU C μεταγλωττιστή</a> σ' ένα νέο υλικό, και για να φτιάξω επεκτάσεις της διεπαφής χρήστη για το <a href="/software/emacs/">GNU Emacs</a>.  (Προσφέρω στο κοινό αυτές τις βελτιώσεις, όταν τελειώνουν.) Διδάσκω επίσης σε τάξεις, για το οποίο αμείβομαι.

note: type: Content of: <div><p>
en: I am not alone in working this way; there is now a successful, growing corporation which does no other kind of work.  Several other companies also provide commercial support for the free software of the GNU system. This is the beginning of the independent software support industry&mdash;an industry that could become quite large if free software becomes prevalent.  It provides users with an option generally unavailable for proprietary software, except to the very wealthy.
el: Δεν είμαι ο μόνος που δουλεύω με αυτόν τον τρόπο· υπάρχει τώρα μία πετυχημένη, μεγεθυνόμενη επιχείρηση που δουλεύει μόνο με αυτό τον τρόπο.  Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες εταιρείες που παρέχουν εμπορική υποστήριξη στο ελεύθερο λογισμικό του συστήματος GNU. Αυτή είναι η απαρχή της βιομηχανίας υποστήριξης του ανεξάρτητου λογισμικού&mdash;μία βιομηχανία που θα μπορούσε να γίνει πολύ μεγάλη αν κυριαρχήσει το ελεύθερο λογισμικό.  Προσφέρει στους χρήστες μια επιλογή που είναι, εν γένει, μη διαθέσιμη με το ιδιόκτητο λογισμικό, εκτός στους πολύ πλούσιους.

note: type: Content of: <div><p>
en: New institutions such as the <a href="/fsf/fsf.html">Free Software Foundation</a> can also fund programmers.  Most of the Foundation's funds come from users buying tapes through the mail.  The software on the tapes is free, which means that every user has the freedom to copy it and change it, but many nonetheless pay to get copies.  (Recall that &ldquo;free software&rdquo; refers to freedom, not to price.)  Some users who already have a copy order tapes as a way of making a contribution they feel we deserve.  The Foundation also receives sizable donations from computer manufacturers.
el: Νέοι οργανισμοί σαν το <a href="/fsf/fsf.html">Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού</a> μπορούν επίσης να χρηματοδοτήσουν προγραμματιστές.  Τα περισσότερα κεφάλαια του Ιδρύματος προέρχονται από χρήστες που αγοράζουν ταινίες μέσω του ταχυδρομείου.  Το λογισμικό σε ταινίες είναι ελεύθερο, πράγμα που σημαίνει ότι ο κάθε χρήστης έχει την ελευθερία να το αντιγράφει, να το αλλάζει, αλλά παρόλα ταύτα, πολλοί πληρώνουν για να πάρουν αντίτυπα.  (Να θυμάστε ότι ο όρος &ldquo;ελεύθερο λογισμικό&rdquo; αναφέρεται στην έννοια της ελευθερίας και όχι στην τιμή.)  Μερικοί χρήστες που έχουν ήδη ένα αντίγραφο, παραγγέλλουν ταινίες σαν έναν τρόπο για να κάνουν μια συνεισφορά που αισθάνονται πως αξίζει.  Το Ίδρυμα δέχεται επίσης και μεγάλες χορηγίες από κατασκευαστές υπολογιστών.

note: type: Content of: <div><p>
en: The Free Software Foundation is a charity, and its income is spent on hiring as many programmers as possible.  If it had been set up as a business, distributing the same free software to the public for the same fee, it would now provide a very good living for its founder.
el: Το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός και τα έσοδά του δαπανώνται για τη μίσθωση όσο το δυνατόν περισσότερων προγραμματιστών.  Αν είχε στηθεί ως επιχείρηση, διανέμοντας το ίδιο ελεύθερο λογισμικό προς το κοινό, έναντι του ίδιου τιμήματος, θα απέδιδε τώρα ένα πολύ καλό επίπεδο διαβίωσης στον ιδρυτή του.

note: type: Content of: <div><p>
en: Because the Foundation is a charity, programmers often work for the Foundation for half of what they could make elsewhere.  They do this because we are free of bureaucracy, and because they feel satisfaction in knowing that their work will not be obstructed from use.  Most of all, they do it because programming is fun.  In addition, volunteers have written many useful programs for us.  (Even technical writers have begun to volunteer.)
el: Επειδή το Ίδρυμα είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός, οι προγραμματιστές συνήθως εργάζονται για το Ίδρυμα έναντι της μισής αμοιβής από εκείνη που θα κέρδιζαν αν εργαζόταν κάπου αλλού.  Αλλά το κάνουν αυτό διότι είμαστε ελεύθεροι από γραφειοκρατία, και διότι νοιώθουν ικανοποίηση ξέροντας ότι η δουλειά τους δεν θα παρεμποδισθεί από τη χρήση.  Πάνω από όλα, το κάνουν αυτό διότι ο προγραμματισμός είναι διασκέδαση.  Επιπρόσθετα, εθελοντές έχουν γράψει πολλά προγράμματα για εμάς.  (Ακόμη και συγγραφείς τεχνικών δοκιμίων έχουν αρχίσει να προσφέρονται ως εθελοντές.)

note: type: Content of: <div><p>
en: This confirms that programming is among the most fascinating of all fields, along with music and art.  We don't have to fear that no one will want to program.
el: Αυτό επιβεβαιώνει ότι ο προγραμματισμός είναι ανάμεσα στα πιο γοητευτικά πεδία, μαζί με τη μουσική και την τέχνη.  Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε ότι κανένας δεν θα θέλει να προγραμματίσει.

note: type: Content of: <div><h4>
en: What Do Users Owe to Developers?
el: Τι οφείλουν οι χρήστες προς τους προγραμματιστές;

note: type: Content of: <div><p>
en: There is a good reason for users of software to feel a moral obligation to contribute to its support.  Developers of free software are contributing to the users' activities, and it is both fair and in the long-term interest of the users to give them funds to continue.
el: Υπάρχει καλός λόγος για τους χρήστες του λογισμικού να νοιώθουν μια ηθική υποχρέωση να συνεισφέρουν στη στήριξή του.  Οι προγραμματιστές ελεύθερου λογισμικού συνεισφέρουν στις καθημερινές δραστηριότητες των χρηστών, οπότε είναι δίκαιο, αλλά και μέσα στο μακροπρόθεσμο συμφέρον των χρηστών, να τους δώσουν χρήματα για να συνεχίσουν.

note: type: Content of: <div><p>
en: However, this does not apply to proprietary software developers, since obstructionism deserves a punishment rather than a reward.
el: Από την άλλη, αυτό δεν ισχύει για τους προγραμματιστές ιδιόκτητου λογισμικού, αφού ο παρεμποδισμός αξίζει την τιμωρία, παρά την επιβράβευση.

note: type: Content of: <div><p>
en: We thus have a paradox: the developer of useful software is entitled to the support of the users, but any attempt to turn this moral obligation into a requirement destroys the basis for the obligation.  A developer can either deserve a reward or demand it, but not both.
el: Έχουμε, λοιπόν, ένα παράδοξο: ο προγραμματιστής χρήσιμου λογισμικού έχει δικαίωμα να λάβει την υποστήριξη των χρηστών, αλλά η οποιαδήποτε προσπάθεια μετατροπής αυτής της ηθικής υποχρέωσης σε ένα προαπαιτούμενο, καταστρέφει τη βάση της ίδιας της υποχρέωσης.  Ένας προγραμματιστής μπορεί είτε να αξίζει μία επιβράβευση, είτε να τη ζητήσει, αλλά όχι και τα δύο.

note: type: Content of: <div><p>
en: I believe that an ethical developer faced with this paradox must act so as to deserve the reward, but should also entreat the users for voluntary donations.  Eventually the users will learn to support developers without coercion, just as they have learned to support public radio and television stations.
el: Πιστεύω ότι ένας ηθικός προγραμματιστής που βρίσκεται αντιμέτωπος με αυτό το παράδοξο, πρέπει να ενεργεί με τρόπο που να αξίζει την επιβράβευση, αλλά θα πρέπει, επίσης, να ζητά ένθερμα την υποστήριξη των χρηστών υπό μορφή εθελοντικών δωρεών.  Τελικά, οι χρήστες θα μάθουν να στηρίζουν τους προγραμματιστές χωρίς εξαναγκασμό, ακριβώς όπως έμαθαν να υποστηρίζουν το δημόσιο ραδιόφωνο και τους δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς.

note: type: Content of: <div><h3>
en: What Is Software Productivity?
el: Τι είναι η παραγωγικότητα του λογισμικού;

note: type: Content of: <div><p>
en: If software were free, there would still be programmers, but perhaps fewer of them.  Would this be bad for society?
el: Αν το λογισμικό ήταν ελεύθερο, και πάλι θα υπήρχαν προγραμματιστές, αλλά, ίσως, λιγότεροι από αυτούς.  Θα ήταν αυτό κάτι κακό για την κοινωνία;

note: type: Content of: <div><p>
en: Not necessarily.  Today the advanced nations have fewer farmers than in 1900, but we do not think this is bad for society, because the few deliver more food to the consumers than the many used to do.  We call this improved productivity.  Free software would require far fewer programmers to satisfy the demand, because of increased software productivity at all levels:
el: Όχι απαραίτητα.  Σήμερα, τα αναπτυγμένα έθνη έχουν λιγότερους γεωργούς απ' όσους είχαν το 1900, αλλά αυτό δεν το θεωρούμε κακό για την κοινωνία, διότι αυτοί οι λιγότεροι παράγουν περισσότερη τροφή για τους καταναλωτές από όση κατάφερναν να παράγουν οι περισσότεροι.  Το αποκαλούμε αυτό αυξημένη παραγωγικότητα.  Το ελεύθερο λογισμικό θα χρειαζόταν πολύ λιγότερους προγραμματιστές για να ικανοποιήσει τη ζήτηση, λόγω της αυξημένης παραγωγικότητας του λογισμικού σε όλα τα επίπεδα:

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Wider use of each program that is developed.
el: Ευρύτερη χρήση του κάθε προγράμματος που αναπτύσσεται.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: The ability to adapt existing programs for customization instead of starting from scratch.
el: Η ικανότητα προσαρμογής ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων για παραμετροποίηση, αντί να ξαναρχίζει κανείς από την αρχή.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: Better education of programmers.
el: Καλύτερη εκπαίδευση των προγραμματιστών.

note: type: Content of: <div><ul><li>
en: The elimination of duplicate development effort.
el: Η εξάλειψη των διπλότυπων προσπαθειών ανάπτυξης.

note: type: Content of: <div><p>
en: Those who object to cooperation claiming it would result in the employment of fewer programmers are actually objecting to increased productivity.  Yet these people usually accept the widely held belief that the software industry needs increased productivity.  How is this?
el: Εκείνοι που αντιτίθενται στη συνεργασία ισχυριζόμενοι ότι αυτό θα κατέληγε στην απασχόληση λιγότερων προγραμματιστών, είναι ουσιαστικά αντίθετοι στην αυξημένη παραγωγικότητα.  Και όμως, αυτοί οι άνθρωποι δέχονται συνήθως τη γενικώς διαδεδομένη άποψη ότι η βιομηχανία λογισμικού χρειάζεται μια αυξημένη παραγωγικότητα.  Πώς γίνεται αυτό;

note: type: Content of: <div><p>
en: &ldquo;Software productivity&rdquo; can mean two different things: the overall productivity of all software development, or the productivity of individual projects.  Overall productivity is what society would like to improve, and the most straightforward way to do this is to eliminate the artificial obstacles to cooperation which reduce it.  But researchers who study the field of &ldquo;software productivity&rdquo; focus only on the second, limited, sense of the term, where improvement requires difficult technological advances.
el: Η &ldquo;παραφωφικότητα του λογισμικού&rdquo; μπορεί να σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα: την συνολική παραγωγικότητα όλης της ανάπτυξης λογισμικού, ή την παραγωγικότητα των μεμονωμένων έργων.  Η συνολική παραγωγικότητα είναι εκείνη που η κοινωνία θα ήθελε να βελτιώσει και ο πιο άμεσος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι η εξάλειψη των τεχνητών εμποδίων για τη συνεργασία, τα οποία τη μειώνουν.  Αλλά οι ερευνητές που μελετούν αυτό το πεδίο της &ldquo;παραγωγικότητας του λογισμικού&rdquo; εστιάζονται μόνο στη δεύτερη, περιορισμένη, έννοια του όρου, όπου η βελτίωση απαιτεί δύσκολες τεχνικές προόδους.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Is Competition Inevitable?
el: Είναι ο ανταγωνισμός αναπόφευκτος;

note: type: Content of: <div><p>
en: Is it inevitable that people will try to compete, to surpass their rivals in society? Perhaps it is.  But competition itself is not harmful; the harmful thing is <em>combat</em>.
el: Είναι αναπόφευκτο ότι οι άνθρωποι θα προσπαθούν να ανταγωνίζονται, για να ξεπεράσουν τους αντιπάλους τους στην κοινωνία; Ίσως ναι.  Ο ανταγωνισμός, όμως, αυτός καθαυτός, δεν είναι κακός· το βλαβερό πράγμα είναι η <em>μάχη</em>.

note: type: Content of: <div><p>
en: There are many ways to compete.  Competition can consist of trying to achieve ever more, to outdo what others have done.  For example, in the old days, there was competition among programming wizards&mdash;competition for who could make the computer do the most amazing thing, or for who could make the shortest or fastest program for a given task.  This kind of competition can benefit everyone, <em>as long as</em> the spirit of good sportsmanship is maintained.
el: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ανταγωνίζεται κανείς.  Ο ανταγωνισμός μπορεί να συνίσταται στο να προσπαθούμε να καταφέρουμε ακόμη περισσότερα, να ξεπεράσουμε αυτό που άλλοι έχουν κάνει.  Για παράδειγμα,  στις παλιές μέρες, υπήρχε ανταγωνισμός ανάμεσα στους μάγους του προγραμματισμού&mdash;ανταγωνισμός για το ποιος θα μπορούσε να οδηγήσει τον υπολογιστή να κάνει το πιο αξιοθαύμαστο πράγμα, ή για το ποιος θα έφτιαχνε το πιο μικρό ή το πιο ταχύ πρόγραμμα για μία δεδομένη δουλειά.  Αυτού του είδους ο ανταγωνισμός μπορεί να αποβεί εις όφελος όλων, <em>εφόσον</em> διατηρείται το πνεύμα της αθλητικής άμιλλας.

note: type: Content of: <div><p>
en: Constructive competition is enough competition to motivate people to great efforts.  A number of people are competing to be the first to have visited all the countries on Earth; some even spend fortunes trying to do this.  But they do not bribe ship captains to strand their rivals on desert islands.  They are content to let the best person win.
el: Ο δημιουργικός ανταγωνισμός επαρκεί για να κάνει τους ανθρώπους να καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες.   Αρκετοί άνθρωποι συναγωνίζονται για το ποιος θα είναι ο πρώτος που θα έχει επισκεφθεί όλες τις χώρες της γης· μερικοί ξοδεύουν μέχρι και περιουσίες στην προσπάθειά τους να το πετύχουν.  Δεν χρηματίζουν, όμως, τους καπετάνιους των πλοίων για να ξεφορτώσουν τους ανταγωνιστές τους σε κάποιο ερημικό νησί.  Ικανοποιούνται με το να αφήνουν τον καλύτερο να κερδίζει.

note: type: Content of: <div><p>
en: Competition becomes combat when the competitors begin trying to impede each other instead of advancing themselves&mdash;when &ldquo;Let the best person win&rdquo; gives way to &ldquo;Let me win, best or not.&rdquo; Proprietary software is harmful, not because it is a form of competition, but because it is a form of combat among the citizens of our society.
el: Ο ανταγωνισμός μετατρέπεται σε μάχη όταν οι ανταγωνιστές αρχίζουν να προσπαθούν να εμποδίσουν ο ένας τον άλλον, αντί να προοδεύουν οι ίδιοι τους&mdash;όταν το &ldquo;Άσε τον καλύτερο να κερδίσει&rdquo; δίνει τη θέση του στο &ldquo;Άσε εμένα να κερδίσω, είτε είμαι ο καλύτερος είτε όχι.&rdquo;  Το ιδιόκτητο λογισμικό είναι επιβλαβές, όχι γιατί είναι μια μορφή ανταγωνισμού, αλλά επειδή είναι μια μορφή μάχης ανάμεσα σε πολίτες της κοινωνίας μας.

note: type: Content of: <div><p>
en: Competition in business is not necessarily combat.  For example, when two grocery stores compete, their entire effort is to improve their own operations, not to sabotage the rival.  But this does not demonstrate a special commitment to business ethics; rather, there is little scope for combat in this line of business short of physical violence.  Not all areas of business share this characteristic.  Withholding information that could help everyone advance is a form of combat.
el: Ο ανταγωνισμός στις επιχειρήσεις δεν σημαίνει απαραίτητα μάχη.  Για παράδειγμα, όταν δύο μανάβικα ανταγωνίζονται, η όλη τους προσπάθεια έγκειται στη βελτίωση των υπηρεσιών τους, και όχι στο να υποσκάψουν τον αντίπαλο.  Αυτό, όμως, δεν αποδεικνύει κάποια ιδιαίτερη δέσμευση σε μία επιχειρηματική ηθική· μάλλον, υπάρχει μικρό περιθώριο για μάχες σε αυτό το είδος επιχείρησης, εκτός από τη φυσική βία.  Δεν μοιράζονται, όμως, όλα τα είδη επιχείρησης αυτό το χαρακτηριστικό.  Η παρακράτηση πληροφοριών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους πάντες να προοδεύσουν, συνιστά μια μορφή μάχης.

note: type: Content of: <div><p>
en: Business ideology does not prepare people to resist the temptation to combat the competition.  Some forms of combat have been banned with antitrust laws, truth in advertising laws, and so on, but rather than generalizing this to a principled rejection of combat in general, executives invent other forms of combat which are not specifically prohibited.  Society's resources are squandered on the economic equivalent of factional civil war.
el: Η επιχειρηματική ιδεολογία δεν προετοιμάζει τους ανθρώπους να αντισταθούν στον πειρασμό να μάχονται τον ανταγωνισμό.  Μερικές μορφές μάχης έχουν απαγορευθεί από τους αντιμονοπωλιακούς νόμους, τους νόμους για την αλήθεια στη διαφήμιση, κ.ο.κ., αλλά, αντί να το γενικεύσουν αυτό σε μία επί της αρχής απόρριψη του μάχεσθαι, γενικότερα, τα εκτελεστικά στελέχη επινοούν άλλες μορφές μάχης οι οποίες δεν απαγορεύονται ρητά.  Η κοινωνία σπαταλά τους πόρους της, αφειδώς, στο οικονομικό αντίστοιχο ενός φατριαστικού εμφύλιου πολέμου.

note: type: Content of: <div><h3>
en: &ldquo;Why Don't You Move to Russia?&rdquo;
el: &ldquo;Γιατί δεν μετακομίζεις στη Ρωσία;&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: In the United States, any advocate of other than the most extreme form of laissez-faire selfishness has often heard this accusation.  For example, it is leveled against the supporters of a national health care system, such as is found in all the other industrialized nations of the free world.  It is leveled against the advocates of public support for the arts, also universal in advanced nations.  The idea that citizens have any obligation to the public good is identified in America with Communism.  But how similar are these ideas?
el: Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οποιοσδήποτε υποστηρικτής κάτι άλλου εκτός από τις πιο ακραίες μορφές της laissez-faire ιδιοτέλειας, έχει ακούσει συχνά αυτή την κατηγορία.  Για παράδειγμα, αυτό προσάπτεται ενάντια στους υποστηρικτές ενός εθνικού συστήματος υγείας, σαν εκείνα που συναντά κανείς σε όλες τις άλλες βιομηχανικές χώρες του ελεύθερου κόσμου.  Προσάπτεται ενάντια στους υποστηρικτές της δημόσιας υποστήριξης για τις τέχνες, η οποία είναι επίσης πανταχού παρούσα στα ανεπτυγμένα έθνη.  Η ιδέα ότι οι πολίτες θα μπορούσαν να έχουν οποιαδήποτε υποχρέωση έναντι του γενικού καλού ταυτίζεται στην Αμερική με τον Κομμουνισμό.  Αλλά, πόσο όμοιες είναι αυτές οι ιδέες;

note: type: Content of: <div><p>
en: Communism as was practiced in the Soviet Union was a system of central control where all activity was regimented, supposedly for the common good, but actually for the sake of the members of the Communist party. And where copying equipment was closely guarded to prevent illegal copying.
el: Ο Κομμουνισμός, έτσι όπως εφαρμόσθηκε στην Σοβιετική Ένωση, ήταν ένα σύστημα κεντρικού ελέγχου όπου όλες οι δραστηριότητες ήταν ρυθμιζόμενες, υποτίθεται προς χάρη του κοινού καλού, αλλά στην πραγματικότητα προς χάρη των μελών του Κομμουνιστικού κόμματος.  Και όπου κάθε εξοπλισμός με δυνατότητα αντιγραφής ήταν υπό στενή φύλαξη, για να εμποδίζεται η παράνομη αντιγραφή.

note: type: Content of: <div><p>
en: The American system of software copyright exercises central control over distribution of a program, and guards copying equipment with automatic copying-protection schemes to prevent illegal copying.
el: Το Αμερικανικό σύστημα πνευματικών δικαιωμάτων στο λογισμικό, ασκεί κεντρικό έλεγχο πάνω στη διανομή ενός προγράμματος και φυλάσσει τις συσκευές αντιγραφής με αυτόματα σχήματα προστασίας-κατά-της-αντιγραφής, ούτως ώστε να εμποδίζει την παράνομη αντιγραφή.

note: type: Content of: <div><p>
en: By contrast, I am working to build a system where people are free to decide their own actions; in particular, free to help their neighbors, and free to alter and improve the tools which they use in their daily lives.  A system based on voluntary cooperation and on decentralization.
el: Σε αντίθεση, εγώ εργάζομαι για να φτιάξω ένα σύστημα όπου οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να αποφασίζουν για τις ενέργειές τους· ειδικότερα, ελεύθεροι να βοηθούν τους γείτονές τους, κι ελεύθεροι να τροποποιούν και να βελτιώνουν τα εργαλεία που χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους ζωή.  Ένα σύστημα βασισμένο στην εθελοντική συνεργασία και στην αποκέντρωση.

note: type: Content of: <div><p>
en: Thus, if we are to judge views by their resemblance to Russian Communism, it is the software owners who are the Communists.
el: Έτσι, αν πρέπει να κρίνουμε τις απόψεις ανάλογα με την ομοιότητά τους με τον Ρωσικό Κομμουνισμό, τότε είναι οι ιδιοκτήτες λογισμικού αυτοί που είναι οι Κομμουνιστές.

note: type: Content of: <div><h3>
en: The Question of Premises
el: Το ερώτημα περί των παραδοχών

note: type: Content of: <div><p>
en: I make the assumption in this paper that a user of software is no less important than an author, or even an author's employer.  In other words, their interests and needs have equal weight, when we decide which course of action is best.
el: Σε αυτό το άρθρο κάνω την παραδοχή ότι ένας χρήστης λογισμικού δεν είναι λιγότερο σημαντικός από έναν δημιουργό, αλλά ούτε και από τον εργοδότη του δημιουργού.  Με άλλα λόγια, τα συμφέροντά τους και οι ανάγκες τους έχουν το ίδιο βάρος, όταν πρόκειται να αποφασίσουμε για το ποιος δρόμος δράσης είναι ο καλύτερος.

note: type: Content of: <div><p>
en: This premise is not universally accepted.  Many maintain that an author's employer is fundamentally more important than anyone else.  They say, for example, that the purpose of having owners of software is to give the author's employer the advantage he deserves&mdash;regardless of how this may affect the public.
el: Αυτή η παραδοχή δεν είναι γενικά παραδεκτή.  Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο εργοδότης ενός δημιουργού είναι ουσιωδώς πιο σημαντικός από οποιονδήποτε άλλον.  Αυτοί λένε, για παράδειγμα, ότι ο σκοπός της ύπαρξης ιδιοκτητών λογισμικού είναι για να δώσουμε στον εργοδότη του δημιουργού το πλεονέκτημα που του αξίζει&mdash;ανεξάρτητα από το πως αυτό μπορεί να επηρεάσει την κοινωνία.

note: type: Content of: <div><p>
en: It is no use trying to prove or disprove these premises.  Proof requires shared premises.  So most of what I have to say is addressed only to those who share the premises I use, or at least are interested in what their consequences are.  For those who believe that the owners are more important than everyone else, this paper is simply irrelevant.
el: Δεν έχει νόημα να αποδείξει κανείς, ή να καταρρίψει, αυτές τις παραδοχές.  Η απόδειξη απαιτεί την ύπαρξη κοινών παραδοχών.  Οπότε, τα περισσότερα από αυτά που έχω να πω απευθύνονται σε εκείνους που μοιράζονται από κοινού τις ίδιες παραδοχές που χρησιμοποιώ, ή τουλάχιστον, ενδιαφέρονται για το ποιες είναι οι επιπτώσεις τους.  Για όσους πιστεύουν πως οι ιδιοκτήτες είναι πιο σημαντικοί από οποιονδήποτε άλλον, αυτό το άρθρο είναι, απλούστατα, μη-σχετικό.

note: type: Content of: <div><p>
en: But why would a large number of Americans accept a premise that elevates certain people in importance above everyone else? Partly because of the belief that this premise is part of the legal traditions of American society.  Some people feel that doubting the premise means challenging the basis of society.
el: Αλλά γιατί ένας μεγάλος αριθμός Αμερικανών να αποδέχεται μια παραδοχή που εξυψώνει σε σημασία κάποιους ανθρώπους υπεράνω οποιουδήποτε άλλου; Εν μέρει λόγω της πεποίθησης ότι αυτή η παραδοχή είναι τμήμα των νομικών παραδόσεων της Αμερικανικής κοινωνίας.  Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αμφισβήτηση της παραδοχής αυτής ισοδυναμεί με αμφισβήτηση της ίδιας της βάσης της κοινωνίας.

note: type: Content of: <div><p>
en: It is important for these people to know that this premise is not part of our legal tradition.  It never has been.
el: Είναι σημαντικό για τους ανθρώπους αυτούς να γνωρίζουν πως αυτή η παραδοχή δεν αποτελεί τμήμα της νομικής μας παράδοσης.  Ποτέ δεν αποτέλεσε.

note: type: Content of: <div><p>
en: Thus, the Constitution says that the purpose of copyright is to &ldquo;promote the Progress of Science and the useful Arts.&rdquo; The Supreme Court has elaborated on this, stating in <em>Fox Film v. Doyal</em> that &ldquo;The sole interest of the United States and the primary object in conferring the [copyright] monopoly lie in the general benefits derived by the public from the labors of authors.&rdquo;
el: Έτσι, το Σύνταγμα λέει ότι ο σκοπός των πνευματικών δικαιωμάτων<sup><a href="#TransNote1">[1]</a></sup> είναι να &ldquo;προωθεί την Πρόοδο της Επιστήμης και των χρήσιμων Τεχνών.&rdquo; Το Ανώτατο Δικαστήριο γνωμοδότησε σχετικά με αυτό, δηλώνοντας στη νομική διαμάχη <em>Fox Film εναντίον Doyal</em> ότι &ldquo;Το μοναδικό συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών και ο πρωταρχικός σκοπός της παροχής του μονοπωλίου των πνευματικών δικαιωμάτων έγκειται στα γενικά οφέλη που προσπορίζεται η κοινωνία από τα έργα των δημιουργών.&rdquo;

note: type: Content of: <div><p>
en: We are not required to agree with the Constitution or the Supreme Court.  (At one time, they both condoned slavery.)  So their positions do not disprove the owner supremacy premise.  But I hope that the awareness that this is a radical right-wing assumption rather than a traditionally recognized one will weaken its appeal.
el: Δεν απαιτείται να συμφωνούμε με το Σύνταγμα ή με το Ανώτατο Δικαστήριο.  (Έναν καιρό και τα δύο παρέβλεπαν τη δουλεία.)  Έτσι οι θέσεις τους δεν καταρρίπτουν την παραδοχή της ανωτερότητας του ιδιοκτήτη.  Αλλά ελπίζω ότι η επίγνωση πως αυτή είναι μια  υπόθεση της ακραίας δεξιάς πτέρυγας παρά μια παραδοσιακά αναγνωριζόμενη, θα αδυνατίσει την ελκυστικότητά της.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Conclusion
el: Συμπέρασμα

note: type: Content of: <div><p>
en: We like to think that our society encourages helping your neighbor; but each time we reward someone for obstructionism, or admire them for the wealth they have gained in this way, we are sending the opposite message.
el: Θα θέλαμε να σκεφτούμε ότι η κοινωνία μας ενθαρρύνει το να βοηθάμε το γείτονά μας· αλλά κάθε φορά που επιβραβεύουμε κάποιους για τακτικές παρεμπόδισης, ή τους θαυμάζουμε για τον πλούτο που απέκτησαν με αυτό τον τρόπο, στέλνουμε το αντίθετο μήνυμα.

note: type: Content of: <div><p>
en: Software hoarding is one form of our general willingness to disregard the welfare of society for personal gain.  We can trace this disregard from Ronald Reagan to Dick Cheney, from Exxon to Enron, from failing banks to failing schools.  We can measure it with the size of the homeless population and the prison population.  The antisocial spirit feeds on itself, because the more we see that other people will not help us, the more it seems futile to help them.  Thus society decays into a jungle.
el: Η συσσώρευση λογισμικού αποτελεί μία μορφή της γενικότερης προθυμίας μας να αδιαφορούμε για το καλό της κοινωνίας προς όφελος του ατομικού μας κέρδους.  Μπορούμε να διακρίνουμε αυτή την έλλειψη σεβασμού από τον Ronald Reagan στον Dick Cheney, από την Exxon στην Enron, από τις καταρρέουσες τράπεζες στα καταρρέοντα σχολεία.  Μπορούμε να την μετρήσουμε με το μέγεθος του άστεγου πληθυσμού και του έγκλειστου στη φυλακή πληθυσμού.  Το αντικοινωνικό πνεύμα τρέφεται από τον εαυτό του, διότι όσο περισσότερο βλέπουμε ότι οι άλλοι άνθρωποι δεν θα μας βοηθήσουν, τόσο περισσότερο μας μοιάζει περιττό να τους βοηθήσουμε και εμείς.  Οπότε, η κοινωνία παρακμάζει σε μια ζούγκλα.

note: type: Content of: <div><p>
en: If we don't want to live in a jungle, we must change our attitudes.  We must start sending the message that a good citizen is one who cooperates when appropriate, not one who is successful at taking from others.  I hope that the free software movement will contribute to this: at least in one area, we will replace the jungle with a more efficient system which encourages and runs on voluntary cooperation.
el: Αν δεν θέλουμε να ζούμε σε μια ζούγκλα, πρέπει να αλλάξουμε την στάση μας.  Πρέπει να αρχίσουμε να στέλνουμε το μήνυμα ότι ένας καλός πολίτης είναι εκείνος που συνεργάζεται όταν χρειάζεται, και όχι εκείνος που είναι πετυχημένος στο να παίρνει από τους άλλους. Ελπίζω ότι το κίνημα ελεύθερου λογισμικού θα συνεισφέρει ως προς το εξής: σε τουλάχιστον έναν τομέα, θα αντικαταστήσουμε τη ζούγκλα με ένα πιο αποδοτικό σύστημα, το οποίο ενθαρρύνει την εθελοντική συνεργασία και βασίζεται πάνω σε αυτήν.

note: type: Content of: <div><h3>
en: Footnotes
el: Υποσημειώσεις

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: The word &ldquo;free&rdquo; in &ldquo;free software&rdquo; refers to freedom, not to price; the price paid for a copy of a free program may be zero, or small, or (rarely) quite large.
el: Η λέξη &ldquo;ελεύθερο&rdquo; στο &ldquo;ελεύθερο λογισμικό&rdquo; αναφέρεται στην έννοια της ελευθερίας, και όχι στην τιμή· η τιμή που πληρώνει κανείς για ένα αντίγραφο ενός ελεύθερου προγράμματος μπορεί να είναι μηδέν, ή μια μικρή τιμή, ή (σπάνια) μια πολύ υψηλή τιμή.

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: The issues of pollution and traffic congestion do not alter this conclusion.  If we wish to make driving more expensive to discourage driving in general, it is disadvantageous to do this using toll booths, which contribute to both pollution and congestion.  A tax on gasoline is much better.  Likewise, a desire to enhance safety by limiting maximum speed is not relevant; a free-access road enhances the average speed by avoiding stops and delays, for any given speed limit.
el: Οι έννοιες της ρύπανσης και της κυκλοφοριακής συμφόρησης δεν αλλοιώνουν αυτό το συμπέρασμα.  Αν επιθυμούμε να κάνουμε την οδήγηση ποιο δαπανηρή για να αποθαρρύνουμε γενικά την οδήγηση, είναι αντιπαραγωγικό να το κάνουμε με τη χρήση σταθμών διοδίων, που συνεισφέρουν τόσο στη ρύπανση, όσο και στη συμφόρηση.  Ένας φόρος επί των καυσίμων είναι πολύ καλύτερος.  Παρομοίως, η επιθυμία για βελτίωση της ασφάλειας μέσω του περιορισμού της μέγιστης ταχύτητας δεν έχει σημασία. Ένας δρόμος με ελεύθερη πρόσβαση βελτιώνει τη μέση ταχύτητα μέσω της αποφυγής στάσεων και καθυστερήσεων, για οποιοδήποτε δεδομένο όριο ταχύτητας.

note: type: Content of: <div><ol><li>
en: One might regard a particular computer program as a harmful thing that should not be available at all, like the Lotus Marketplace database of personal information, which was withdrawn from sale due to public disapproval.  Most of what I say does not apply to this case, but it makes little sense to argue for having an owner on the grounds that the owner will make the program less available.  The owner will not make it <em>completely</em> unavailable, as one would wish in the case of a program whose use is considered destructive.
el: Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα υπολογιστή ως ένα επιβλαβές πράγμα που δεν θα έπρεπε να είναι καθόλου διαθέσιμο, όπως η βάση δεδομένων προσωπικών πληροφοριών Lotus Marketplace, που αποσύρθηκε από τη λιανική λόγω δημόσιας αποδοκιμασίας.  Τα περισσότερα από αυτά που λέω δεν εφαρμόζονται σε αυτή την περίπτωση, αλλά έχει πολύ λίγο νόημα να επιχειρηματολογούμε για την ύπαρξη ενός ιδιοκτήτη με βάση το σκεπτικό ότι ο ιδιοκτήτης θα κάνει το πρόγραμμα λιγότερο διαθέσιμο.  Ο ιδιοκτήτης δεν θα το κάνει <em>απολύτως</em> μη διαθέσιμο, όπως θα μπορούσε κάποιος να εύχεται στην περίπτωση ενός προγράμματος του οποίου η χρήση θεωρείται καταστρεπτική.

note: type: Content of: <div><div><p>
en: This essay is published in <a href="https://shop.fsf.org/product/free-software-free-society/"><cite>Free Software, Free Society: The Selected Essays of Richard M. Stallman</cite></a>.
el: Αυτό το δοκίμιο δημοσιεύεται στο <a href="https://shop.fsf.org/product/free-software-free-society/"><cite>Ελεύθερο Λογισμικό, Ελεύθερη Κοινωνία: Τα Επιλεγμένα Δοκίμια του Richard M. Stallman</cite></a>.

note: TRANSLATORS: Use space (SPC) as msgstr if you don't have notes. type: Content of: <div>
en: *GNUN-SLOT: TRANSLATOR'S NOTES*
el:  <b>Σημειώσεις του μεταφραστή</b>:
    <ol>
    <li id="TransNote1">&ldquo;πνευματικά δικαιώματα&rdquo;: μετάφραση του πηγαίου όρου &ldquo;copyright&rdquo;.</li>
    </ol>

note: type: Content of: <div><div><p>
en: Please send general FSF &amp; GNU inquiries to <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>.  There are also <a href="/contact/">other ways to contact</a> the FSF.  Broken links and other corrections or suggestions can be sent to <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.
el: Παρακαλούμε στείλτε ερωτήσεις για τα ΙΕΛ &amp; GNU στο <a href="mailto:gnu@gnu.org">&lt;gnu@gnu.org&gt;</a>.  Υπάρχουν επίσης <a href="/contact/">άλλοι τρόποι για να επικοινωνήσετε</a> με το ΙΕΛ. Ανενεργοί σύνδεσμοι και άλλες διορθώσεις ή προτάσεις μπορούν να σταλούν στο <a href="mailto:webmasters@gnu.org">&lt;webmasters@gnu.org&gt;</a>.

note: TRANSLATORS: Ignore the original text in this paragraph, replace it with the translation of these two: We work hard and do our best to provide accurate, good quality translations.  However, we are not exempt from imperfection. Please send your comments and general suggestions in this regard to <a hr
en: Please see the <a href="/server/standards/README.translations.html">Translations README</a> for information on coordinating and contributing translations of this article.
el: Εργαζόμαστε σκληρά και κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να παρέχουμε ακριβείς, καλής ποιότητας μεταφράσεις.  Ωστόσο, δεν εξαιρούμαστε από ατέλειες.  Παρακαλούμε, στείλτε τα σχόλιά σας και τις γενικές παρατηρήσεις σας σχετικά με αυτό το θέμα στο <a href="mailto:web-translators@gnu.org">&lt;web-translators@gnu.org&gt;</a>.</p><p>Για πληροφορίες σχετικά με το συντονισμό και την υποβολή μεταφράσεων των ιστοσελίδων μας, δείτε το <a href="/server/standards/README.translations.html">Μεταφράσεις ΔΙΑΒΑΣΕΜΕ</a>.

note: type: Content of: <div><p>
en: Copyright &copy; 1991, 1992, 1998, 2006, 2010, 2021 Free Software Foundation, Inc.
el: Πνευματικά δικαιώματα &copy; 1991, 1992, 1998, 2006, 2010, 2021 Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού, Inc.

note: type: Content of: <div><p>
en: This page is licensed under a <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/">Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License</a>.
el: Αυτή η σελίδα διατίθεται υπό την άδεια: <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/">Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνή  Άδεια</a>.

note: TRANSLATORS: Use space (SPC) as msgstr if you don't want credits. type: Content of: <div><div>
en: *GNUN-SLOT: TRANSLATOR'S CREDITS*
el: <p><strong>Αρχική μετάφραση στα ελληνικά:</strong> <a href="http://savannah.gnu.org/users/ksmus">Κώστας Μουσαφείρης</a> (2013)
    <br/>Συντήρηση / επικαιροποίηση: <a href="http://savannah.gnu.org/users/gzarkadas">Γεώργιος Μ. Ζαρκάδας</a> (2015, 2025)
    </p>

note: timestamp start type: Content of: <div><p>
en: Updated:
el: Ενημερώθηκε:
